Istota interpretacji:

czy Wnioskodawca prawidłowo postępuje nie odliczając podatku naliczonego i nie naliczając podatku należnego w przypadku zużycia słodyczy i owoców w ramach poczęstunku członków Rady Nadzorczej

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka zakupiła słodycze i owoce, które zostały zużyte na posiedzeniu członków Rady Nadzorczej. Podatek VAT nie został odliczony przy zakupie ww. artykułów jak również nie naliczono podatku VAT należnego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka prawidłowo postępuje w przypadku zużycia w ramach poczęstunku, nie odliczając podatku VAT naliczonego i nie naliczając podatku VAT należnego...

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka prawidłowo nie odliczyła podatku VAT przy zakupie towarów przeznaczonych jako poczęstunek dla Rady Nadzorczej, ponieważ uważa, że jest to przekazanie na cele osobiste członków organów stanowiących osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów – w myśl art. 7 ust. 1 ustawy – rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W myśl art. 7 ust. 2 przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1. przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2. wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

-jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Zgodnie z art. 232 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (t.j. Dz. U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) pracodawca jest obowiązany zapewnić pracownikom zatrudnionym w warunkach szczególnie uciążliwych, nieodpłatnie, odpowiednie posiłki i napoje, jeżeli jest to niezbędne ze względów profilaktycznych.

Przepisy wykonawcze regulujące powyższy obowiązek to:

• rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 maja 1996r. w sprawie profilaktycznych posiłków i napojów (Dz. U. z 1996r. Nr 60, poz. 279),
• rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (t.j. z 2003r. Dz. U. Nr 169, poz. 1650).
  
  

Pierwsze z wymienionych rozporządzeń dotyczy obowiązków pracodawcy względem pracowników zatrudnionych w warunkach szczególnie uciążliwych.

Natomiast drugie z zacytowanych rozporządzeń stanowi o obowiązku pracodawcy dostarczania wszystkim pracownikom wody zdatnej do picia lub innych napojów.

Powołane przepisy nie precyzują jakiego rodzaju mają to być napoje, zatem można uznać, że ustawodawca pozostawił to w gestii pracodawcy, pod warunkiem, iż woda i napoje będą dostępne w ilościach zaspakajających potrzeby pracownika w ciągu całej zmiany roboczej.

Zasadą zatem jest, iż wydawanie napojów pracownikom przez pracodawcę w ramach wypełnienia obowiązków nałożonych cyt. wyżej przepisami nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W każdej innej sytuacji pracodawca wydając artykuły spożywcze – z uwagi na treść art. 7 ust. 2 ustawy o VAT – jest zobowiązany opodatkować podatkiem od towarów i usług wartość tych towarów, pod warunkiem, że przysługiwało mu prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od tych czynności w całości lub w części.

Analizując sprawę tylko pod kątem związku wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności z prowadzonym przedsiębiorstwem, poczęstunek członków organów stanowiących osób prawnych (jako podmiotów wymienionych w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT) rodzi w skutkach obowiązek opodatkowania podatkiem od towarów i usług zużywanych towarów.

Należy jednak podkreślić, iż innym, nie mniej istotnym elementem mającym wpływ na obowiązek opodatkowania przez Wnioskodawcę przekazanych lub zużywanych towarów (art. spożywczych) jest zagadnienie dotyczące prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług – art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, iż prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z zakupionymi przez Wnioskodawcę towarami, o których mowa we wniosku, uzależnione jest od powiązania tych zakupów z działalnością opodatkowaną podatkiem VAT.

Należy tutaj również pamiętać o zasadzie wynikającej z przepisu art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, w stanie prawnym obowiązującym do dnia 30 listopada 2008r., z którego wynika, że podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

Należy zauważyć, iż z dniem 1 grudnia 2008r. na podstawie ustawy z dnia 7 listopada 2008r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1320) nastąpiła zmiana niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (uchylono m.in. powołany art. 88 ust. 1 pkt 2).

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca zakupił słodycze i owoce, które zostały zużyte na posiedzeniu członków Rady Nadzorczej. Podatek VAT nie został odliczony przy zakupie ww. artykułów jak również nie naliczono podatku VAT należnego.

Zatem w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca poniósł wydatki (do których ponoszenia nie był zobowiązany) na zakup artykułów spożywczych (słodyczy, owoców), które następnie zostały zużyte (przekazane) w ramach poczęstunku członków organów stanowiących osób prawnych, co rodzi obowiązek opodatkowania podatkiem VAT, stosownie do przepisu art. 7 ust. 2 ustawy o VAT. Równocześnie Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w myśl art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Fakt, że Wnioskodawca nie odliczył podatku VAT przy zakupie ww. artykułów pozostaje bez wpływu na kwestię obowiązku opodatkowania podatkiem VAT przekazania lub zużycia towarów w ramach poczęstunku członków organów stanowiących osób prawnych.

Bowiem treść przepisu art. 86 ust. 1 ustawy o VAT wskazuje na przysługujące podatnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Podatnikowi, zgodnie z zasadą neutralności VAT, co do zasady przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, natomiast fakt, że podatnik z takiego prawa do odliczenia nie skorzystał, nie może rzutować na powstanie obowiązku podatkowego w podatku VAT.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Niniejsza interpretacja traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.