|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: marża, miejsce świadczenia, miejsce świadczenia usług, premia pieniężna, świadczenie usług, wynagrodzenia | |
| Data: 2009-06-10 | |
![]() Istota interpretacji:Czy kwoty należne w ramach wyrównania marży (wyrównania faktycznie osiągniętego przez Wnioskodawcę zysku operacyjnego netto w stosunku do zysku założonego przez strony w Umowie): - otrzymane przez Spółkę od zagranicznego Dostawcy powinny być traktowane dla potrzeb VAT jako wynagrodzenie z tytułu usługi świadczonej przez nią na rzecz Dostawcy, dla której miejscem świadczenia (opodatkowania VAT) będzie terytorium Polski (zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o VAT), - wypłacone przez Spółkę na rzecz zagranicznego Dostawcy powinny być traktowane dla potrzeb VAT jako wynagrodzenie z tytułu usługi świadczonej przez Dostawcę na jej rzecz, dla której miejscem świadczenia będzie terytorium państwa, w którym dostawca posiada siedzibę (zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o VAT)?W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie sprzedaży narzędzi skrawających. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawrze on umowę dystrybucyjną z podmiotem powiązanym, z siedzibą w Szwajcarii, który zarejestrowany będzie również dla potrzeb VAT w kilku krajach Unii Europejskiej (dalej: Dostawca). Wspomniana Umowa określać będzie zasady dotyczące sprzedaży określonych produktów oferowanych przez Dostawcę (dalej: Produkty) na rzecz Spółki w celu ich dalszej sprzedaży do potencjalnych nabywców (dalej: Nabywcy) na terytorium Polski. Zapisy Umowy uzupełni porozumienie zawarte przez Zainteresowanego z Dostawcą (dalej: Porozumienie), potwierdzające sposób interpretacji oraz realizacji poszczególnych zapisów Umowy dotyczących w szczególności zasad określania poziomu marży uzyskiwanej przez Spółkę z tytułu sprzedaży Produktów do Nabywców (tj. marży z tytułu prowadzonej przez nią działalności gospodarczej w Polsce). Zgodnie z zapisami Umowy, główne ryzyka biznesowe związane z nabyciem i dalszą sprzedażą Produktów w Polsce ponosić będzie Dostawca, przy czym Wnioskodawca będzie ponosić jedynie bardzo ograniczone ryzyka w tym zakresie. Ceny nabycia przez Spółkę Produktów oferowanych przez Dostawcę kalkulowane będą w oparciu o tzw. metodę odsprzedaży. Docelowy założony poziom zysku operacyjnego netto, jaki ma być osiągnięty przez Zainteresowanego w danym roku podatkowym w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą objętą zakresem Umowy wynosić będzie 2% obrotu. Z brzmienia Umowy oraz Porozumienia wynikać będzie, że w przypadku gdy faktyczny zysk operacyjny netto wyliczony przez Spółkę po zakończeniu danego roku podatkowego będzie niższy od docelowego, założonego w Umowie 2% zysku operacyjnego netto, różnica pomiędzy założonym przez strony w Umowie, a faktycznie osiągniętym przez Wnioskodawcę zyskiem netto będzie wypłacana przez Dostawcę na rzecz Spółki jako wyrównanie marży w terminie określonym w Porozumieniu. Analogicznie, w przypadku gdy faktyczny zysk operacyjny netto wyliczony przez Spółkę po zakończeniu danego roku podatkowego będzie wyższy od docelowego, założonego w Umowie 2% zysku operacyjnego netto, różnica pomiędzy założonym przez strony w Umowie, a faktycznie osiągniętym przez Wnioskodawcę zyskiem netto będzie wypłacana przez niego na rzecz Dostawcy. W związku z powyższym zadano następujące pytania. Czy kwoty należne w ramach wyrównania marży (wyrównania faktycznie osiągniętego przez Wnioskodawcę zysku operacyjnego netto w stosunku do zysku założonego przez strony w Umowie):
Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się generalnie przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Jednocześnie, zgodnie z art. 8 ust. 1 tej ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się, co do zasady, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT. W ocenie Zainteresowanego, biorąc pod uwagę naturę wypłacanych/otrzymywanych przez niego kwot związanych z wyrównaniem marży wobec docelowego poziomu marży założonego w Umowie, należy uznać, że kwoty te nie będą związane z konkretnymi dostawami Produktów realizowanymi przez Dostawcę na rzecz Spółki, a w rezultacie powinny one być klasyfikowane na gruncie VAT jako wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług (odpowiednio przez/na rzecz Dostawcy). Wskazane podejście wynika z następujących argumentów:
Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, otrzymane przez niego od zagranicznego Dostawcy kwoty w ramach omawianego wyrównania marży powinny być traktowane dla potrzeb VAT, jako wynagrodzenie z tytułu usługi świadczonej przez niego na rzecz Dostawcy w rozumieniu art. 8 w powiązaniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT na zasadach ogólnych. Analogicznie, kwoty wypłacone przez Spółkę na rzecz zagranicznego Dostawcy w ramach wyrównania marży powinny być traktowane dla potrzeb VAT, jako wynagrodzenie z tytułu usługi świadczonej przez Dostawcę na jej rzecz. Podobne stanowisko w zakresie kwot wypłacanych tytułem wyrównania marży pomiędzy dostawcą, a dystrybutorem towarów, zostało przedstawione w interpretacji prawa podatkowego wydanej przez Naczelnika Trzeciego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Radomiu z dnia 27 lutego 2007 r. (sygn. 1473/WVO/443/806/191/2006/GW). Zgodnie z brzmieniem art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, przy czym zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, przez sprzedaż rozumie się m.in. odpłatne świadczenie usług. W myśl art. 27 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi - miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności - miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28. Zdaniem Wnioskodawcy, miejsce świadczenia analizowanych usług świadczonych na rzecz Dostawcy (gdy faktyczna marża wyliczona przez niego po zakończeniu danego roku podatkowego będzie niższa od docelowej, założonej w Umowie 2% marży) oraz analogicznie usług świadczonych przez Dostawcę na rzecz Spółki (gdy faktyczna marża wyliczona przez nią po zakończeniu danego roku podatkowego będzie wyższa od marży założonej w Umowie) powinno być określane na zasadach ogólnych wynikających z cytowanego art. 27 ust. 1 ustawy o VAT. Kwoty wypłacone przez Zainteresowanego na rzecz zagranicznego Dostawcy w ramach wyrównania marży powinny być traktowane dla potrzeb VAT, jako wynagrodzenie z tytułu usługi świadczonej przez Dostawcę na rzecz Spółki, dla której miejscem świadczenia będzie terytorium kraju, w którym dostawca posiada siedzibę (zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o VAT). W związku z powyższym, nie będzie ona zobowiązana do dokonywania w Polsce jakichkolwiek rozliczeń VAT w związku z nabywanymi od Dostawcy usługami. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Wniosek w zakresie stanu faktycznego dotyczącego podatku od towarów i usług w zakresie miejsca świadczenia usług został rozstrzygnięty pismem z dnia 10 czerwca 2009 r. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno. Referencje |
|
| 2009-06-10 |
