W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność w zakresie, między innymi obrotu artykułami elektrycznymi. W ramach zawartych umów ze swoimi kontrahentami otrzymuje tzw. bonusy, a także wypłaca tzw. bonusy. Bonusy wynikają z długofalowej współpracy i występują w sytuacji uzgodnionej przez strony w umowach, tj. po osiągnięciu lub przekroczeniu pewnej wartości sprzedaży za określony czas. Ponadto jednostka uzyskuje należności od kontrahentów, z tytułu działań marketingowych oraz koordynacji działań handlowych, itp.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy otrzymane i udzielane przez Wnioskodawcę bonusy, inaczej premie pieniężne, z tytułu osiągniętego poziomu obrotu, powinny być opodatkowane podatkiem VAT należnym, na zasadach ogólnych, tj. w wysokości 22%?

Zdaniem Wnioskodawcy, zarówno czynności marketingu, koordynacji działań handlowych, jak też przychody związane z przekroczeniem pewnego obrotu, tj. otrzymane bonusy, powinny być opodatkowane VAT należnym 22%.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jednocześnie w art. 8 ust. 1, ustawodawca określił co rozumie przez świadczenie usług. Jest to między innymi zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub od tolerowania czynności lub sytuacji.

W związku z powyższym, Wnioskodawca uznaje, iż każda czynność określona w statystyce GUS, jak też inne czynności nie określone w statystyce, są objęte VAT należnym, w związku z czym, każda czynność odpłatna, zarówno mieszcząca się w pojęciu usługi, jak też niebędąca usługą, powinna być opodatkowana.

Zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązujących rabatów (bonifikat, opisów, uznanych reklamacji i skont) o wartość zwróconych towarów. Ponieważ bonusy nie mają charakteru indywidualnego, tj. nie są przypisane do konkretnej dostawy, a do pewnej grupy zdarzeń, tj. mnogości dostaw, nie można ich traktować jako upustu lub rabatu, w związku z czym, nie pomniejszają obrotu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast jak wynika z art. 8 ust. 1 przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

W myśl art. 29 ust. 4 obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur.

Zatem w przypadkach, gdy wypłacone wynagrodzenie jest związane z konkretną dostawą, to nawet jeżeli jest to wynagrodzenie wypłacone po dokonaniu zapłaty, powinno być traktowane jak rabat, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, ponieważ ma bezpośredni wpływ na wartość tej dostawy i w efekcie prowadzi do obniżenia wartości (ceny) dostawy.

Z kolei w sytuacji, gdy wysokość wypłacanego wynagrodzenia zależna jest od łącznego obrotu w określonym czasie i wynagrodzenie to nie jest związane z żadną konkretną dostawą, należy uznać, że wypłacone wynagrodzenie związane jest z określonymi zachowaniami nabywcy, a zatem ze świadczeniem usług przez nabywcę otrzymującego takie wynagrodzenie, które to usługi podlegają opodatkowaniu na ogólnych zasadach.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca w ramach zawartych umów z kontrahentami otrzymuje, a także wypłaca premie pieniężne. Bonusy wynikają z długotrwałej współpracy handlowej oraz są wypłacane po osiągnięciu lub przekroczeniu pewnej wartości sprzedaży za określony czas.

Otrzymywanie przedmiotowej premii pieniężnej jest rodzajem wynagrodzenia za określone zachowanie się nabywcy w stosunku do sprzedawcy. Zachowanie nabywcy stanowi w tym przypadku świadczenie usługi za wynagrodzeniem na rzecz sprzedającego. Jako zapłatę za wykonaną usługę podatnik otrzymuje bonus w postaci premii pieniężnej.

Zatem pomiędzy stronami zaistniała więź o charakterze zobowiązaniowym, która na gruncie ustawy o VAT stanowi świadczenie usługi za wynagrodzeniem.

W świetle powyższego zachowanie podatnika polegające na osiągnięciu lub przekroczeniu określonego obrotu w danym czasie należy uznać za świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT i opodatkować na zasadach ogólnych. W myśl art. 41 ust. 1 ustawy o VAT stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12, art. 83, art. 119 ust.7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.