Pytanie:

Spółka w ramach prowadzonej działalności zawiera umowy leasingu. W związku z zawartą umową leasingu Spółce przysługują wierzytelnośći wobec leasingobiorcy z tytułu spłaty wartości początkowej przedmiotu leasingu, jak także części odsetkowej (jako wierzytelności leasingowe).Spółka dokonuje sprzedaży wierzytelności leasingowych powstałych w związku z zawieranymi umowami leasingu finansowego na rzecz podmiotów zagranicznych prowadzących działalność m.in. w zakresie usług finansowych, nie zarejestrowanych dla celów podatku od towarów i usług w Polsce. Czy w przedstawionym stanie faktycznym, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług sprzedaż w/w wierzytelności własnych.

Zdaniem Spółki transakcja sprzedaży wierzytelności leasingowych na rzecz podmiotów zagranicznych prowadzących działalność w zakresie usług finansowych stanowi import usług pośrednictwa finansowego podlegający zwolnieniu od podatku od towarów i usług w Polsce.

Zgodnie z art.5 ust.1 ustawy z dnia 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U.nr 54, poz.535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:1.odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;2.eksport towarów;3.import towarów;4.wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;5.wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów; Przy czym przez dostawę towarów rozumie się zgodnie z art.7 ust.1 w/w ustawy przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, natomiast przez świadczenie usług- stosownie do art.8 ust.1 - każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemajacej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art.7, w tym również:1.przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;2.zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub tolerowania czynności lub sytuacji;3.świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikajacym z mocy prawa.

W świetle w/w przepisów należy stwierdzić, iż czynności polegającej na zbyciu wierzytelności nie można uznać za dostawę towaru, gdyż wierzytelność stanowi prawo majątkowe, które nie mieści się w dyspozycji art. 2 pkt 6 ww. ustawy, który określa na potrzeby podatku od towarów i usług, co należy rozumieć pod pojęciem "towaru". Zbycie wierzytelności tzw. własnej nie stanowi także świadczenia usługi, ponieważ jest ono jedynie przejawem wykonania prawa własności w stosunku do wierzytelności powstałej z innego tytułu (dostawy towaru lub świadczenia usługi). Taki też pogląd wyrażony został przez Dyrekcję Generalną Komisji Europejskiej ds. podatków i unii celnej w odpowiedzi z dnia 11 listopada 2004r. na zapytanie Ministerstwa Finansów Rzeczpospolitej Polskiej dotyczące m.in. przedmiotowej kwestii (vide np. Poradnik VAT nr 2/(146) z dn.20.01.2005r., Wydawnictwo Sp. z o.o.). Z uwagi więc na fakt, iż zbycie wierzytelności własnej nie stanowi usługi po stronie sprzedawcy, w konsekwencji nie podlega u niego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jednocześnie Naczelnik Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie pragnie zauważyć, iż stosownie do art.8 ust.3 ustawy o podatku od towarów i usług, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji z wyjątkiem usług elektronicznych. Cytowany przepis stanowi zatem jedynie, iż czynności będące świadczeniem usług w rozumieniu ust.1 i 2 ww. artykułu winny na potrzeby podatku być identyfikowane (kategoryzowane) za pomocą klasyfikacji statystycznych (PKWiU). Okoliczność, iż dana czynność nie jest usługą w rozumieniu zasad metodycznych PKWiU, sama przez się nie przesądza więc, że nie jest ona również usługą w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług.Ośrodek Inerpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi, który uprawniony jest do interpretacji klasyfikacji statystycznych, stoi na stanowisku, że sprzedaż własnych wierzytelności nie jest usługą w ujęciu PKWiU (tak w opinii z dnia 31.08.2004r. Nr OK-5672/KU-413/02-6977/2004). Tym samym uznaje, że podmiot sprzedający swoją wierzytelność, powstałą w wyniku prowadzonej działalności gospodarczej, nie świadczy usługi pośrednictwa finansowego w rozumieniu grupowań PKWiU 65-67.

W związku z powyższym, sprzedaż własnej wierzytelności mieści się poza granicami hipotezy art.8 ust.1 ustawy o VAT, tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Mając powyższe na uwadze postanowiono jak na wstępie.

Niniejsze postanowienie dotyczy wyłącznie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku oraz obowiązującego w tym stanie faktycznym stanu prawnego.