Pytanie:

odnośnie opodatkowania użyczenia nieruchomości,

Zdaniem Podatnika, w przypadku nieodpłatnego użyczenia nieruchomości, w stosunku do których Stronie nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony oraz w sytuacji, gdy podmiot biorący w użyczenie nie jest zobowiązany do pokrywania jakichkolwiek kosztów obciążających Podatnika, czynność taka nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT.

Po przeanalizowaniu przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, Naczelnik Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 5 ust.1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:1)eksport towarów;2)odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;3)import towarów;4)wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;5)wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:1)przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;2)zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;3)świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.Zgodnie zaś z ust. 2 w/cyt. art. 8 nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części, traktuje się jak odpłatne świadczenie usług.

Oddanie do używania nieruchomości może być uregulowane zarówno umową najmu, która ma charakter odpłatny (art. 659-679 Kodeksu cywilnego) jak też umową użyczenia, mającą charakter nieodpłatny (art. 710-719 Kodeksu cywilnego).

W myśl art. 710 Kodeksu cywilnego przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nie oznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy. Umowy użyczenia są zatem ze swej istoty świadczeniami nieodpłatnymi.Powyższe przepisy wskazują, że co do zasady opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatne świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. Jednak wymóg odpłatności nie jest wymagalny w przypadku świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami. Podstawową cechą umowy użyczenia jest to, że z tytułu jej zawarcia na "biorącym w użyczenie" nie ciąży obowiązek zapłaty "użyczającemu" jakiejkolwiek należności. W rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, użyczenie postrzegane jest jako nieodpłatne świadczenie usługi.

Jak wynika z treści wniosku, Podatnikowi nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług w związku z tym użyczeniem i wobec tego użyczenie to nie może być traktowane na równi z odpłatnym świadczeniem usług w rozumieniu przepisów art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym w ocenie Naczelnika tut. Urzędu Skarbowego w przedstawionym stanie faktycznym, stanowisko Strony należy uznać za prawidłowe.

Mając powyższe na uwadze postanowiono jak na wstępie.

Niniejsze postanowienie dotyczy wyłącznie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku oraz obowiązującego w tym stanie faktycznym stanu prawnego.

Na niniejsze postanowienie służy Stronie zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, za pośrednictwem Naczelnika tut. Urzędu Skarbowego w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia

(art. 14a § 4 w związku z art. 236 § 2 pkt 1 ustawy - Ordynacja podatkowa).