Istota interpretacji:

Czy towar nabyty przez polską spółkę w ramach WNT od dostawcy niemieckiego, który nie znalazł w Polsce nabywców po jakimś czasie faktycznie zwracany z Polski do Niemiec do tego samego dostawcy po cenie obniżonej o 16% w stosunku do ceny pierwotnie fakturowanej może być dokumentowany przez niemieckiego dostawcę notą kredytową i wykazywany w polskiej spółce jako korekta obrotu WNT?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca dokonuje zakupu towarów (odzieży do dalszej odsprzedaży na terenie Polski) w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego, od dostawcy niemieckiego, spółki powiązanej. Dostawca niemiecki wystawia faktury za dostarczony towar, za który polska Spółka zobowiązana jest zapłacić cenę wskazaną na fakturze. Po jakimś czasie niemiecki dostawca przyjmuje zwrot towaru, który nie został sprzedany w Polsce, po obniżonej o 16% cenie w stosunku do ceny pierwotnie fakturowanej.

Przykład:

Niemiecki dostawca wysyła towar do Polski 100 szt. i wystawia fakturę 100 szt. x 30 EUR = 3.000 EUR.

Część otrzymanego towaru – 70 szt. została sprzedana na terenie Polski, natomiast pozostała część towaru, który w Polsce nie znalazł nabywców – 30 szt., polska Spółka na żądanie niemieckiego dostawcy wysyła do Niemiec. Dostawca niemiecki wystawi notę korygującą za otrzymany zwrot 30 szt. x 25,20 EUR = 756 EUR (pierwotna cena 30 EUR). Nie wyraża zgody na wystawienie faktury przez polską Spółkę w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Drugie rozwiązanie: Dostawca niemiecki wystawi notę korygującą za otrzymany zwrot 30 szt. x 30 EUR = 900 EUR oraz dodatkowo fakturę za obniżenie ceny towaru przyjętego z Polski na kwotę 144 EUR, którą polska Spółka powinna obciążyć koszty nabycia towarów. Zdaniem dostawcy niemieckiego jest to zwrot w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego i taki sposób dokumentowania tego zwrotu jest prawidłowy. Wnioskodawca nadmienia, że towar wysyłany z Polski do Niemiec nie jest towarem reklamowanym. Taki sposób dokumentowania towaru wynika z koncepcji koncernu do którego należy polska Spółka.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy towar nabyty przez polską Spółkę w ramach WNT od dostawcy niemieckiego, który nie znalazł w Polsce nabywców i po jakimś czasie faktycznie jest zwracany z Polski do Niemiec do tego samego dostawcy po cenie obniżonej o 16% w stosunku do ceny pierwotnie fakturowanej, może być dokumentowany przez niemieckiego dostawcę notą kredytową i wykazywany w polskiej Spółce jako korekta obrotu WNT...

Zdaniem Wnioskodawcy, brzmienie art. 31 ust. 1 ustawy wyraża regułę, w myśl której podstawą opodatkowania WNT jest kwota, jaką nabywca obowiązany jest zapłacić, przy czym kwota ta obejmuje jednocześnie wskazane w art. 31 ust. 2 należności uboczne powiększające koszt nabycia rzeczy takie jak:

1. podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze związane z nabyciem towarów z wyjątkiem podatku,
2. wydatki dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opodatkowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dostawcę od podmiotu dokonującego WNT.

Jednocześnie art. 31 ust. 3 ustawy mówi, iż przy ustalaniu podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów znajduje zastosowanie regulacja art. 29 ust. 4 (wskazująca przesłanki obniżenia obrotu). Tym samym, stosownie do powołanych przepisów, a zarazem w związku z treścią art. 29 ust. 4 ustawy należy stwierdzić, iż ustalona zgodnie z art. 31b ust. 1 i 2 ustawy, podstawa opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia ulega obniżeniu o wartość udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont), a także o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych, w rozumieniu przepisów o cenach, oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze. Wysłanie towaru z Polski do Niemiec po określonej cenie nie jest reklamacją, nie jest zwrotem w rozumieniu przepisów o cenach zatem nie może być dokumentowane jako WNT. Tego typu zwrot powinien być dokumentowany jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów z Polski do Niemiec.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

W myśl art. 9 ust. 2 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1. nabywcą towarów jest:
   
   1. podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
      
   2. osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a
   - z zastrzeżeniem art. 10;
2. dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca dokonuje zakupu towarów (odzieży do dalszej odsprzedaży na terenie Polski) w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego od dostawcy niemieckiego, spółki powiązanej. Dostawca niemiecki wystawia faktury za dostarczony towar, za który polska Spółka zobowiązana jest zapłacić cenę wskazaną na fakturze. Zainteresowany poinformował, iż po dokonaniu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów od kontrahenta niemieckiego, po upływie pewnego czasu, kontrahent niemiecki przyjmuje zwrot przedmiotowego towaru, po obniżonej o 16% cenie w stosunku do ceny pierwotnie fakturowanej. Zdaniem kontrahenta niemieckiego, winien od udokumentować przedmiotowe czynności dwoma dokumentami: z tytułu obniżenia ceny towarów oraz ich zwrotu.

Jak wynika z opisu sprawy oraz zadanego przez Zainteresowanego pytania, strony transakcji ustaliły w sposób jednoznaczny, iż dochodzi do korekty wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów będących przedmiotem zapytania. Bowiem, Wnioskodawca zaakceptował fakt dokonania zwrotu towarów oraz obniżki ich ceny, zaznaczając także, iż towar wysyłany do kontrahenta niemieckiego nie jest towarem reklamowanym.

W związku z powyższym, zdaniem tut. Organu, w przedmiotowej sprawie dojdzie do obniżenia podstawy opodatkowania dokonanych wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów, z dwóch tytułów: obniżenia ceny towarów oraz zwrotu towarów, a dostawca niemiecki prawidłowo zamierza udokumentować te czynności.

Zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.

Stosownie do art. 31 ust. 1 ustawy, podstawa opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest kwota, jaką nabywający jest obowiązany zapłacić.

W myśl art. 31 ust. 2 ustawy, podstawa opodatkowania, o której mowa w ust. 1, obejmuje:

1. podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze związane z nabyciem towarów, z wyjątkiem podatku;
2. wydatki dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu oraz ubezpieczenia, pobierane przez dostawcę od podmiotu dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia.

W świetle art. 31 ust. 3 ustawy, przy ustalaniu podstawy opodatkowania, o której mowa w ust. 1, przepis art. 29 ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Z powyższego wynika, że ustawodawca odesłał do odpowiedniego stosowania dla celów ustalenia podstawy opodatkowania w wewnątrzwspólnotowych nabyciach przepisu art. 29 ust. 4 ustawy. Ten ostatni określa elementy niewchodzące do podstawy opodatkowania czynności dokonywanych w obrocie krajowym.

Powyższy przepis ma charakter precyzujący. W istocie bowiem skutki, jakie wynikają z odpowiedniego stosowania przepisu art. 29 ust. 4 ustawy, można było wyciągnąć z ogólnej zasady, że podstawa opodatkowania dla wewnątrzwspólnotowego nabycia obejmuje tylko kwotę ostatecznie należną dostawcy (tzn. jaką nabywający jest obowiązany zapłacić).

Reasumując, Zainteresowany będzie zobowiązany do skorygowania podstawy opodatkowania wykazanych wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów, na podstawie dokumentów otrzymanych od swojego niemieckiego dostawcy. Należy zaznaczyć, iż sposób dokumentowania czynności wykonywanych przez podatnika niemieckiego nie wynika z przepisów regulujących podatek od towarów i usług.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Biorąc pod uwagę brzmienie powołanego przepisu oraz opis sprawy stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie nie dojdzie do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Zatem, stanowisko Zainteresowanego należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań o uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno