Istota interpretacji:

Kiedy powstał obowiązek podatkowy w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towaru w świetle ustawy o VAT?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 29 listopada 2008 r. kontrahent koreański, który ma firmę zarejestrowaną w Wielkiej Brytanii wystawił Wnioskodawczyni fakturę na sprzedaż tkaniny na kwotę 6.246,9 dolarów.

Towar, którego sprzedaż została udokumentowana ww. fakturą, został dostarczony bezpośrednio do portu w Hamburgu w Niemczech.

W Hamburgu Agencja celna dokonała odprawy celnej przedmiotowego towaru, w wyniku której w dniu 5 stycznia 2009 r. został on dopuszczony do obrotu na terenie Unii.

Natychmiast po ocleniu firma przewozowa przywiozła towar do firmy Zainteresowanej w Polsce.

W dniu 5 stycznia 2009 r. firma transportowa wystawiła Wnioskodawczyni faktury za transport, składowanie, opłaty portowe, cło związane z odprawą celną towaru w Hamburgu.

Zapłatę za towar zakupiony od kontrahenta koreańskiego Zainteresowana przelała na jego konto w Londynie.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowana wskazała, iż Agencja celna dokonała odprawy celnej towaru w imieniu i na rzecz Wnioskodawczyni. Cło bezpośrednio w Niemieckim Urzędzie Celnym opłaca Agencja celna, która następnie obciąża nim firmę przewozową, a ta z kolei wystawia faktury obciążające Zainteresowaną. Pozostałe koszty, tj.: transport, składowanie, opłaty portowe, płaci w Niemczech firma przewozowa, którymi również obciąża Wnioskodawczynię.

Agencja celna jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od wartości dodanej, posiada numer dla transakcji wewnątrzwspólnotowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Kiedy powstał obowiązek podatkowy w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towaru w świetle ustawy o VAT...

Zdaniem Wnioskodawczyni, z uwagi na fakt, iż towar został dostarczony do firmy 5 stycznia 2009 r., zatem obowiązek podatkowy powstanie 15. dnia miesiąca następnego, tj. 15 lutego 2009 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlega wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju.

Przez import towarów, w myśl art. 2 pkt 7 ustawy, rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju. Należy jednak zaznaczyć, że tylko wtedy, gdy określona procedura celna zostanie zakończona na terytorium Polski, będziemy mieli do czynienia z importem towarów (art. 36 ust. 1 ustawy). Jeśli natomiast procedura celna zostanie zakończona na terytorium innego państwa członkowskiego, import będzie dokonany w tym państwie. W przypadku, gdy przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego następuje na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Wspólnoty, nie dochodzi do importu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Art. 9 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

W art. 9 ust. 2 ustawy postanowiono, iż wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów ma miejsce pod warunkiem, że:

1. nabywcą towarów jest:

nbspnbspnbspnbspnbspa) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
nbspnbspnbspnbspnbspb) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a
nbspnbspnbspnbspnbsp- z zastrzeżeniem art. 10;
2. dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary te mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

Z przedstawionego przez Wnioskodawczynię stanu faktycznego wynika, iż w ramach prowadzonego przedsiębiorstwa, nabyła w kraju trzecim towar (tkanina), który został dopuszczony do obrotu na terytorium Niemiec.

Podkreślić należy, że Zainteresowana w wskutek zaimportowania towaru do innego państwa członkowskiego stała się podatnikiem podatku od wartości dodanej z tytułu importu tego towaru, a tym samym na mocy art. 11 ust. 1 ustawy, przemieszczenie do kraju towaru uprzednio zaimportowanego i dopuszczonego do obrotu na obszarze Wspólnoty (w Niemczech) jest dla niej wewnątrzwspólnotowym nabyciem, co rodzi skutki w zakresie obowiązku rozliczenia w Polsce podatku od towarów i usług z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.

Stosownie do art. 106 ust. 7 ustawy, w przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca oraz importu usług wystawiane są faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonanie w tym okresie (…).

Art. 20 ust. 5 ustawy stanowi, iż w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 6-9.

W art. 20 ust. 6 ustawy postanowiono, iż w przypadku gdy przed terminem, o którym mowa w ust. 5, podatnik podatku od wartości dodanej wystawił fakturę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.

Zatem biorąc pod uwagę powyższe przepisy, stwierdzić należy, iż transakcja będąca przedmiotem wniosku spełnia definicję wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru, w myśl art. 11 ust. 1 ustawy, a Zainteresowana winna udokumentować jej rozliczenie na podstawie faktury wewnętrznej w miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy.

W przedmiotowej sprawie obowiązek podatkowy powstał, zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy, 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym miał miejsce przywóz towaru do Polski, tj. w dniu 15 lutego 2009 r. Zastosowanie zasady ogólnej wskazane jest z uwagi na fakt, iż takiemu przemieszczeniu nie towarzyszy faktura handlowa.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie powstania obowiązku podatkowego w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towaru. Natomiast w kwestii dotyczącej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie wykazania wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru w informacji podsumowującej VAT-UE oraz w zakresie ustalenia podstawy opodatkowania w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towaru oraz przeliczania walut obcych, zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia nr ILPP2/443-547/09 -4/EN, nr ILPP2/443-547/09-5/EN z dnia 17 lipca 2009 r.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje