W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny (zdarzenie przyszłe):

Zarejestrowany podatnik VAT (w tym jako podatnik VAT UE) z siedzibą w Polsce nabył w drodze umowy kupna - sprzedaży, w roku 2008 od spółki posiadającej siedzibę w Stanach Zjednoczonych Ameryki środki trwałe (maszyny produkcyjne). Towary mają być przetransportowane przez nabywcę do Polski drogą morską - przy czym transport odbywać się będzie ze Stanów Zjednoczonych do portu morskiego na terenie Niemiec (gdzie zostaną wprowadzone na obszar celny Wspólnoty przez nabywcę), a następnie bezpośrednio przetransportowane drogą lądową do Polski (miejsce docelowe). Transport towarów na teren Niemiec ma jedynie charakter przejściowy i służy transportowi do miejsca docelowego, którym jest terytorium Polski. Nabywca dokonuje w istocie przemieszczenia zaimportowanych towarów z Niemiec do Polski, a nabywane towary mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika na terytorium Polski.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy dokonany zakup stanowi wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem - w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) - w związku z przemieszczeniem zaimportowanych towarów przez nabywcę?

Zdaniem Wnioskodawcy, zakup towarów (środków trwałych) przez zarejestrowanego podatnika VAT i VAT UE mającego siedzibę w Polsce od przedsiębiorcy z siedzibą w Stanach Zjednoczonych, które zostaną przetransportowane przejściowo przez nabywcę drogą morską do portu w Niemczech i tam wprowadzone na obszar celny Wspólnoty, a następnie bezpośrednio do kraju (miejsca docelowego) - nie stanowią importu towarów w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 11 marca 2004r. (Dz. U. Nr 54 poz.535 ze zm.) - zwanej dalej ustawą VAT.Zakupione towary, które tylko przejściowo znajdą się w Niemczech - w drodze do Polski (miejsca docelowego) - przemieszczane na odcinku Niemcy - Polska stanowią w istocie wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy VAT. Towary te wcześniej zostały zaimportowane przez nabywcę ze Stanów Zjednoczonych i przetransportowane drogą lądową do kraju. W istocie import towarów miał bowiem miejsce w kraju, w którym towary zostały wprowadzone na obszar celny Wspólnoty - czyli w Niemczech. A zatem przesłanka z art. 11 ust. 1 ustawy VAT - "towary zaimportowane" - została spełniona.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jednakże z importem towarów będziemy mieli do czynienia tylko wówczas gdy określona procedura celna zostanie zakończona na terytorium Polski (art. 36 ust. 1 ww. ustawy).W świetle art. 79 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, zastosowanie procedury dopuszczenia do obrotu nadaje towarowi niewspólnotowemu status towaru wspólnotowego. Oznacza to, że po spełnieniu wszystkich formalności, a zwłaszcza dokonaniu zgłoszenia celnego oraz zapłaceniu należności celno - podatkowych, można swobodnie dysponować towarem na obszarze celnym Wspólnoty Europejskiej. Wnioskodawca wyjaśnił, iż import towarów miał miejsce w kraju, w którym towary zostały wprowadzone na obszar celny Wspólnoty - czyli w Niemczech.Zatem, w myśl powyższego, skoro towary zostały odprawione i dopuszczone do obrotu w Niemczech, oznacza to, że importu dokonano na terytorium Niemiec.Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o VAT przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

W myśl art. 9 ust. 2 ww. ustawy, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:

1. nabywcą towarów jest:
   a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika,
   b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a - z zastrzeżeniem art. 10;
   
2. dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.
   
   

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów,o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary te mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika na terytorium kraju. Z wniosku wynika, że towary zostaną wprowadzone przez Nabywcę (Wnioskodawcę) na obszar celny Wspólnoty, a następnie przetransportowane drogą lądową do Polski (miejsce docelowe), gdzie mają służyć czynnościom wykonywanym przez Wnioskodawcę jako podatnika. Odbywa się to w ramach prowadzonego przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwa.Powyższe spełnia przesłanki przepisu art. 11 ust. 1 ustawy o VAT. Zatem przywóz ten stanowi wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.

W świetle powyższego, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) stanowisko Wnioskodawcy należało uznać zaprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.