Pytanie:

Jak należy ująć w deklaracji VAT - 7K i VAT-UE nabycie wewnątrzwspólnotowe, w przypadku gdy numer VAT kontrahenta jest błędny, a kontrahent nie ma innego numeru.

Przedmiotowa transakcja dotyczy nabycia towaru (kosmetyki), których wnioskodawca jest jedynym dystrybutorem na Polskę i będzie prowadził ich odsprzedaż. Strona zwraca się zatem z zapytaniem, jak należy ująć w deklaracji VAT - 7K i VAT-UE nabycie wewnątrzwspólnotowe, w przypadku gdy numer VAT kontrahenta jest błędny, a kontrahent nie ma innego numeru. Zdaniem Strony numer wskazany przez kontrahenta jako prawidłowy, a jednocześnie niebędący numerem nadanym dla potrzeb handlu wewnątrzwspólnotowego, powinien być umieszczony na formularzu VAT-UE. Jednocześnie Podatnik stwierdza, iż na formularzu VAT-UE wskazał błędny NIP kontrahenta.
Ponadto zdaniem Podatnika, ww. transakcja została prawidłowo wykazana w deklaracji VAT-7K jako wewnątrzwspólnotowe nabycie.

Mając na uwadze powyższe, zauważyć należy:

W świetle art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2) eksport towarów;
3) import towarów;
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytoriumkraju;
5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
W myśl art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Zgodnie z ust. 2 ww. artykułu, przepis ust. 1 stosuje się, pod warunkiem że:
1) nabywcą towarów jest:
a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika,
b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a- z zastrzeżeniem art. 10;
2) dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.
Jak wynika z ustaleń poczynionych przez tut. organ podatkowy, kolejny numer NIP podany przez kontrahenta Strony, w polskiej wersji systemu wymiany informacji wewnątrzwspólnotowej (VIES), wykazany jest jako niepoprawny formalnie dla danego kraju.

Biorąc pod uwagę stan faktyczny oraz powyższe przepisy, należy stwierdzić, iż zgodnie z regulacją art. 9 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług dla uznania danej transakcji za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów zasadnicze znaczenie ma status podatnika - nabywcy jako podatnika VAT-UE oraz status dostawcy towaru. Dostawcą musi być podatnik, o którym mowa w art. 15 lub podatnikiem podatku od wartości dodanej. Zawarte w art. 9 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy przesłanki są warunkami koniecznymi, określającymi minimalny zakres podmiotowy dostawcy w wewnątrzwspólnotowych transakcjach nabycia, tj. dostawca musi być podatnikiem podatku od wartości dodanej, natomiast nie jest wymagana jego rejestracja jako podatnika VAT-UE.
W przedmiotowej sprawie status kontrahenta Strony jako podatnika od wartości dodanej nie został potwierdzony. W świetle powyższego transakcje przeprowadzone z tym kontrahentem nie mogę być uznane za wewnątrzwspólnotowe nabycie. A zatem nie powinno się ich wykazywać w deklaracji VAT-7K, a co za tym idzie nie ma obowiązku ujmowania ich w informacji VAT - UE.

Mając na uwadze powyższe, tut. organ podatkowy postanowił jak w sentencji.

Niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego na dzień wydania niniejszego postanowienia.
Jednocześnie tut. organ podatkowy informuje, że zgodnie z art. 14b § 1 niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, płatnika lub inkasenta. Jeżeli jednak podatnik, płatnik lub inkasent zastosowali się do tej interpretacji, organ nie może wydać decyzji określającej lub ustalającej ich zobowiązanie podatkowe bez zmiany albo uchylenia postanowienia, o którym mowa w art. 14a § 4, jeżeli taka decyzja byłaby niezgodna z interpretacją zawartą w tym postanowieniu.
W myśl § 2 w/w artykułu interpretacja, o której mowa w art. 14a § 1, jest wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej właściwych dla wnioskodawcy i może zostać zmieniona albo uchylona wyłącznie w drodze decyzji, w trybie określonym w § 5.