Istota interpretacji:

Dostawa materiałów reklamowych na rzecz kontrahentów unijnych wyprodukowanych z własnych materiałów i przy użyciu własnych maszyn jako WDT.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Z dniem 23 września 2006 r., Zainteresowana zarejestrowana została jako podatnik VAT UE, na podstawie art. 97 ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

W dniach od 24 listopada 2008 r. do 18 grudnia 2008 r. u Wnioskodawczyni przeprowadzona została kontrola podatkowa przez właściwy urząd skarbowy. W protokole kontroli z dnia 18 grudnia 2008 r. zarzucono, że czynności wykonywane przez Zainteresowaną w kwietniu i maju 2008 r. polegające na sprzedaży kuponów rabatowych, naklejek, liter na folii, książeczek, kontrahentom mającym siedzibę w krajach Unii Europejskiej, nie stanowią wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, a należy je zakwalifikować jako usługi poligraficzne.

Zatem - zdaniem kontrolujących - do tych czynności nie ma zastosowania art. 13 i art. 41 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, przewidujący opodatkowanie według stawki "0", lecz art. 8 i art. 41 ust. 1 tej ustawy, przewidujący opodatkowanie stawką 22%.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy czynność polegająca na wykonaniu z własnych materiałów i przy użyciu własnych maszyn, na podstawie zamówienia klientów, wyrobów gotowych w postaci materiałów reklamowych, których własność przechodzi na kontrahenta z chwilą dostarczenia towaru i zapłaty ceny określonej na fakturze VAT, jest wewnątrzwspólnotową dostawą towarów w rozumieniu art. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, czy też jest ona usługą poligraficzną w rozumieniu art. 8 tego aktu prawnego...
2. Czy czynności opisane w pkt 1 podlegają opodatkowaniu według stawki "0" zgodnie z art. 41 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, czy też są one opodatkowane stawką 22% zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług...

Zdaniem Wnioskodawczyni, przedmiotowe czynności stanowią wewnątrzwspólnotową dostawę towarów - w rozumieniu art. 13 ustawy o podatku od towarów i usług, i w związku z tym podlegają opodatkowaniu według stawki "0" - na podstawie art. 41 ust. 3 tej ustawy.

Zgodnie z art. 2 pkt 6 omawianego aktu prawnego, towarami są m.in. rzeczy ruchome, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej. Zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług, produkowane przez Zainteresowaną materiały reklamowe są "towarami".

Zgodnie z art. 7 ust. 1, przez odpłatną dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Art. 13 ww. ustawy stanowi, że przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7, na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej.

Zatem, gdy Wnioskodawczyni wykonuje gotowe produkty i dostarcza je do krajów będących członkami Unii Europejskiej (m.in.: Rumunii, Czech, Węgier), to takie czynności stanowią niewątpliwie wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, zwłaszcza, że do czasu dostarczenia towaru kontrahentowi i dokonania przez niego zapłaty, towar pozostaje własnością Zainteresowanej.

Konsekwencją tego, że omawiane czynności są wewnątrzwspólnotową dostawą towarów jest to, iż podlegają one opodatkowaniu według stawki "0" - zgodnie z art. 41 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Dostawa towarów występuje zawsze, gdy w wyniku danej transakcji nabywca będzie mógł faktycznie dysponować rzeczą. Z opisu sprawy wynika, iż po wykonaniu i dostarczeniu zamawiającym (odbiorcy w krajach członkowskich), materiałów reklamowych (kupony rabatowe, naklejki, litery na folii i książeczki), wykonanych na podstawie zamówień klientów z materiałów Wnioskodawczyni i przy użyciu jej maszyn, nastąpi przeniesienie własności wykonanych materiałów. Zatem, z chwilą wydania towaru zamawiającemu Wnioskodawca traci prawo własności nad majątkiem rzeczowym i przenosi władztwo nad rzeczą na kontrahentów.

W myśl art. 13 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:

1. podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
2. osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
3. podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe zharmonizowane, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
4. podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

Art. 13 ust. 6 ustawy (w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 listopada 2008 r.) stanowi, iż wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, który zgłosił zamiar dokonywania wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów i został zarejestrowany jako podatnik VAT UE zgodnie z art. 97, z zastrzeżeniem ust. 7.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawczyni od dnia 23 września 2006 r. jest zarejestrowana jako podatnik VAT UE.

Zgodnie z art. 41 ust. 3 ustawy, w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0 %, z zastrzeżeniem art. 42.

Zgodnie natomiast z art. 42 ust. 1 ustawy (w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 listopada 2008 r.), wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:

1. podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, i podał ten numer oraz swój numer, o którym mowa w art. 97 ust. 10, na fakturze stwierdzającej dostawę towarów;
2. podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, o którym mowa w art. 99, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

W myśl art. 42 ust. 3 ustawy, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:

1. dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
2. kopia faktury,
3. specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku

nbnspnbsp - z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

Na mocy art. 42 ust. 4 ustawy, w przypadku wywozu towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów bezpośrednio przez podatnika dokonującego takiej dostawy lub przez jego nabywcę, przy użyciu własnego środka transportu podatnika lub nabywcy, podatnika oprócz dokumentów, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 3, powinien posiadać dokument zwierający co najmniej:

1. imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby lub miejsca zamieszkania podatnika dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz nabywcy tych towarów;
2. adres, pod który są przewożone towary, w przypadku gdy jest inny niż adres siedziby lub miejsca zamieszkania nabywcy;
3. określenie towarów i ich ilości;
4. potwierdzenie przyjęcia towarów przez nabywcę do miejsca, o którym mowa w pkt 1 lub 2, znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
5. rodzaj oraz numer rejestracyjny środka transportu, którym są wywożone towary, lub numer lotu - w przypadku gdy towary przewożone są środkami transportu lotniczego (art. 42 ust. 4 ustawy).

Ustawodawca w ust. 11 tego przepisu zastrzegł, że w przypadku gdy dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3-5, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:

1. korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
2. dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
3. dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania.
4. dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, iż Wnioskodawczyni - podatnik VAT UE, otrzymuje od kontrahentów unijnych zamówienia na wyroby gotowe w postaci materiałów reklamowych, których własność przechodzi na kontrahenta zagranicznego z chwilą dostarczenia towaru i zapłaty ceny określonej na fakturze VAT.

Mając na uwadze powyższe przepisy należy stwierdzić, iż dostarczanie wyrobów gotowych (materiałów reklamowych - kupony rabatowe, naklejki, litery na folii, książeczki) wykonanych z własnych materiałów i przy użyciu własnych maszyn, na zamówienie klientów, będzie stanowiło wewnątrzwspólnotową dostawę towarów w rozumieniu art. 13 ustawy, o ile kontrahentami Zainteresowanej są podatnicy podatku od wartości dodanej, zidentyfikowani na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państw ich siedziby.

Zatem, Wnioskodawczyni będzie miała prawo do zastosowania stawki podatku, o której mowa w art. 41 ust. 3 ustawy, tj. stawki 0%, jeżeli zgodnie z art. 42 ust. 1 pkt 2 przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, o którym mowa w art. 99, będzie posiadała w swojej dokumentacji dowody stwierdzające, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywców na terytoriach państw członkowskich innych niż terytorium kraju.

Reasumując, w przypadku, gdy Zainteresowana (podatnik VAT UE) dokonuje dostawy wyrobów gotowych (materiałów reklamowych) na rzecz kontrahentów unijnych podatników podatku od wartości dodanej zidentyfikowanych na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państw ich siedziby, przenosząc prawo do rozporządzania tymi towarami jak właściciel na nabywcę i ponadto spełnione są pozostałe warunki określone przepisami art. 42 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, będzie ona uprawniona do stosowania stawki 0%, o której mowa w art. 41 ust. 3 ustawy.

Jednocześnie informuje się, iż z dniem 1 grudnia 2008 r. (z wyjątkami określonymi w art. 15 tej ustawy), weszła w życie ustawa z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1320), zmieniająca brzmienie art. 13 ust. 6 i art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Dodatkowo tut. Organ informuje, że złożenie przez Wnioskodawczynię fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej - powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.