W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca zamierza dokonać dostawy wewnątrzwspólnotowej wagonów towarowych dla kontrahenta czeskiego. Czeska firma zgłosi te wagony do koleji czeskich, gdzie zostaną zarejestrowane (zostaną im nadane numery czeskich linii kolejowych). Odbiór wagonów nastąpi w zakładzie naprawczym na Ś., któremu Wnioskodawca zlecił naprawę wagonów będących przedmiotem niniejszej transakcji. Tam też zostanie podpisany protokół zdawczo odbiorczy przez obie strony umowy. Po dokonanym odbiorze wagony zostaną wysłane na adres wskazany przez czeską firmę. Adresem ma być polska firma, której to kontrahent czeski na mocy umowy dzierżawy ma wydzierżawić wyżej wymienione wagony.

Czeski kontrahent nie widzi potrzeby wysyłania wagonów na teren Czech po to tylko, żeby z powrotem przesłać je kontrahentowi polskiemu, z którym podpisze umowę dzierżawy.

Zainteresowany nadmienia, że czeski kontrahent nie jest zarejestrowany w Polsce na potrzeby podatku od towarów i usług, na terenie naszego kraju nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej i nie posiada także przedstawicielstwa.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy dostawę wagonów towarowych dla firmy czeskiej Wnioskodawca może potraktować jako dostawę WDT, jeżeli w liście przewozowym jako adres dostawy wskazany jest adres kontrahenta polskiego, z którym firma czeska podpisała umowę dzierżawy?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 13 i art. 25 ustawy o podatku od towarów i usług, Spółka może tę sprzedaż zaliczyć do dostawy wewnątrzwspólnotowej, ponieważ transakcja zostanie dokonana między kontrahentami z dwóch różnych krajów unijnych. Nabywcą wagonów jest czynny podatnik podatku od wartości dodanej, zidentyfikowany na potrzeby transakcji WDT na terytorium Czech. Faktura i protokół zdawczo-odbiorczy zostanie potwierdzony przez firmę czeską, a wagony zostaną zarejestrowane przez linie kolejowe czeskie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlega wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Art. 13 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju (...).

W myśl art. 42 ust. 1 ustawy, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:

1. podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, i podał ten numer oraz swój numer, o którym mowa w art. 97 ust. 10, na fakturze stwierdzającej dostawę towarów;
2. podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, o którym mowa w art. 99, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

Z opisanego przez Wnioskodawcę zdarzenia przyszłego wynika, iż odbiór przedmiotowych wagonów towarowych nastąpi w zakładzie naprawczym na Ś., któremu Zainteresowany zlecił usługę ich naprawy.

Przepis § 7a ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 97, poz. 970 ze zm.) stanowi, że obniżoną do wysokości 0% stawkę podatku stosuje się do towarów nabywanych przez podatnika podatku od wartości dodanej, zidentyfikowanego na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, w przypadku gdy towary te są przeznaczone do wykonywania na nich usług, o których mowa w art. 27 ust. 2 pkt 3 lit. d ustawy (usług na ruchomym majątku rzeczowym), na terytorium kraju, a następnie do wywozu na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

W ust. 2 powołanego paragrafu wymienione zostały warunki, spełnienie których powoduje, iż czynność dostawy towarów na rzecz kontrahenta zagranicznego, będącego podatnikiem podatku od wartości dodanej, zarejestrowanym dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych, które przed wywozem z terytorium kraju są przekazywane innemu polskiemu podatnikowi w celu wykonania na nich usług i dopiero po wykonaniu tych usług są wywożone z kraju, opodatkowana jest stawką podatku od towarów i usług w wysokości 0%.

Przepis ust. 1 ww. rozporządzenia stosuje się pod warunkiem, że podatnik dokonujący dostawy:

1. jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE i w zgłoszeniu rejestracyjnym zgłosił, że zamierza dokonywać wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów;
2. przekaże, nabyte przez podatnika podatku od wartości dodanej, towary podmiotowi, który wykonuje usługi, o których mowa w art. 27 ust. 2 pkt 3 lit. d ustawy;
3. wykaże w deklaracji podatkowej oraz w informacji podsumowującej za okres, w którym wystawił fakturę stwierdzającą dokonanie dostawy towarów, tę dostawę jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów;
4. otrzyma zapłatę na rachunek bankowy w banku krajowym w terminie 60 dni od dnia wydania towaru; otrzymanie zapłaty w terminie późniejszym uprawnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego;
5. posiada dokumenty, z których wynika, że towary przekazywane podmiotowi, który wykonuje usługi, o których mowa w art. 27 ust. 2 pkt 3 lit. d ustawy, zostaną po wykonaniu tych usług wywiezione z terytorium kraju.

Zarówno z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, jak i ww. rozporządzenia Ministra Finansów wynika jednoznacznie, iż jednym z podstawowych warunków, aby uznać daną czynność jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, jest wywóz towaru z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego w wyniku dokonania dostawy.

Z opisanego zdarzenia przyszłego wynika, iż sprzedawany przez Wnioskodawcę towar na rzecz kontrahenta z Czech nie opuści terytorium kraju. Biorąc pod uwagę fakt, że przez wywóz towarów należy rozumieć faktyczne ich przemieszczenie na terytorium innego państwa członkowskiego, przedmiotową transakcję nie można uznać za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Samo przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel na podmiot z innego państwa członkowskiego, jeżeli towar faktycznie zostanie na terytorium kraju, nie spełnia definicji wewnątrzwspólnotowej dostawy. W związku z powyższym, przedmiotową transakcję należy opodatkować jako dostawę na terytorium kraju.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.