W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Jednostka otrzymała zaliczkę od kontrahenta unijnego na poczet przyszłych dostaw towarów - mebli tapicerowanych. Dostawa towarów nie została sprecyzowana co do ilości i rodzaju rozliczanych towarów. Strony również nie zawarły w tej sprawie kontraktu, z uwagi na to, że partnerem handlowym jest spółka "matka". Partner Wnioskodawcy sprzeciwia się uznaniu tej zaliczki, na którą została wystawiona faktura VAT, na potwierdzenie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, ponieważ nie uznaje tego zdarzenia jako nabycia wewnątrzwspólnotowego i nie wykaże jej w kwartalnej informacji podsumowującej. Powołuje się przy tym na wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. C-419/02, w którym podkreślono, że zaliczka na poczet niesprecyzowanej dostawy pozostaje poza zakresem ustawy o VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Uwzględniając okoliczności stanu faktycznego, Wnioskodawca wnosi o interpretację, czy zaliczka w takich okolicznościach podlega ustawie o VAT i czy wystawiając fakturę VAT postąpił zgodnie z przepisami w tym zakresie, jako, że nie jest mu znany fakt implementowania postanowień wyroku ETS do polskich przepisów ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, w oparciu o przepisy art. 20 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. oraz art. 62 § 1 ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy, należy w takiej sytuacji wystawiać fakturę VAT ze stawką 0% traktując zdarzenie jako okoliczność powodującą powstanie obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) obowiązek podatkowy w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów (WDT) powstaje 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy. W sytuacji natomiast, gdy przed tym terminem podatnik wystawił fakturę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej wystawienia - art. 20 ust. 2. Odrębna natomiast regulacja związana z określeniem momentu powstania obowiązku podatkowego w WDT dotyczy właśnie uzyskania przez dostawcę zaliczki. W takim przypadku obowiązek podatkowy, w myśl zapisu art. 20 ust. 3 ustawy, powstanie z chwilą wystawienia faktury potwierdzającej otrzymanie całości lub części ceny przed dokonaniem dostawy.

W myśl art. 106 ust. 1 w związku z ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży oraz otrzymanie należności przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi. Jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część lub całość należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, to zgodnie z § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.) fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia, w którym otrzymano część należności lub całości należności od nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2. Zgodnie z ust. 3 faktura stwierdzająca pobranie części lub całości należności przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi powinna zawierać co najmniej:

1) imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;

2) numer identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy;

3) datę wystawienia i numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT" lub "FAKTURA VAT-MP", kwotę otrzymanej części lub całości należności brutto, a w przypadku określonym w ust. 2 - również daty i numery poprzednich faktur oraz sumę kwot pobranych wcześniej części należności brutto;

4) stawkę podatku;

5) kwotę podatku, wyliczoną według wzoru:

KP - oznacza kwotę podatku,

ZB - oznacza kwotę pobranej części lub całości należności brutto,

SP - oznacza stawkę podatku;

6) dane dotyczące zamówienia lub umowy, a w szczególności: nazwę towaru lub usługi, cenę netto, ilość zamówionych towarów, wartość zamówionych towarów lub usług netto, stawki podatku, kwoty podatku oraz wartość brutto zamówienia lub umowy;

7) datę otrzymania części lub całości należności (przedpłaty, zaliczki, zadatku, raty), o której mowa w ust. 1 i 2, jeśli nie pokrywa się ona z datą wystawienia faktury.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz powyższe regulacje prawne Wnioskodawca ma obowiązek opodatkowania podatkiem od towarów i usług otrzymanej zaliczki, gdyż zgodnie z przedstawionymi przepisami, rodzi ona skutek w postaci powstania obowiązku podatkowego z chwilą otrzymania zaliczki. Ponadto Zainteresowny jest zobowiązany do udokumentowania otrzymanej zaliczki na poczet przyszłych wewnątrzwspólnotowych dostaw w terminie 7 dni od jej otrzymania.

Stosownie do art. 41 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42.

W myśl art. 42 ust. 1 ustawy wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:

1. podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, i podał ten numer oraz swój numer, o którym mowa w art. 97 ust. 10, na fakturze stwierdzającej dostawę towarów;
2. podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, o którym mowa w art. 99, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

Preferencyjną stawkę w wysokości 0% stosuje się również do zaliczek otrzymanych na poczet wewnątrzwspólnotowych dostaw.

Wniosek taki wynika pośrednio z zapisu art. 87 ust. 3 ustawy, w którym ustawodawca daje podatnikowi prawo do uzyskania bezpośredniego zwrotu - w terminie 60 dni - gdy wysokość zwrotu różnicy podatku naliczonego nad należnym jest uzasadniona nabyciem towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym zaliczane są przez podatnika do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, a także odpowiada wielkości 22% obrotu podatnika opodatkowanego stawkami niższymi niż 22% oraz obrotu z tytułu dostaw towarów lub świadczenia usług, o których mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1.

Do obrotu, o którym mowa w przepisie art. 87 ust. 3 - zgodnie z art. 87 ust. 3a - wlicza się obrót z tytułu otrzymania należności, dla którego obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19 ust. 12 albo art. 20 ust. 3, pod warunkiem przedstawienia w urzędzie skarbowym zabezpieczenia majątkowego w kwocie odpowiadającej kwocie podatku, jaka byłaby należna, gdyby obrót ten dotyczył dostawy towarów na terytorium kraju, do czasu przedstawienia dokumentów potwierdzających eksport towarów albo wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, objętych tą należnością.

Należy jednak podkreślić, iż w sytuacji, kiedy wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów ma miejsce w tym samym miesiącu, w którym otrzymano zaliczki z tego tytułu, a podatnik przed złożeniem deklaracji za ten okres rozliczeniowy posiada dokumenty potwierdzające przedmiotowe dostawy, oznacza to, że zaliczki już nie dotyczą dostaw na terytorium kraju lecz wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

W takiej sytuacji Zainteresowany nie musi składać zabezpieczenia, o którym mowa w art. 87 ust. 3a ustawy, aby ubiegać się o zwrot podatku w terminie określonym w ust. 2 tego artykułu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.