Pytanie:

1. Czy "miesiąc, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia" (wspomniany w art. 20 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług mówiącym o momencie powstania obowiązku podatkowego w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów) to miesiąc, w którym unijny kontrahent spoza Polski wydał towar z magazynu (czyli dokonał dostawy wewnątrzwspólnotowej), czy też - miesiąc, w którym Podatnik otrzymał sprowadzone z krajów Wspólnoty towary;
2. Czy transakcja zakupu towaru od kontrahenta z innego kraju Wspólnoty, niebędącego podatnikiem VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i czy powinna być wykazana w deklaracji VAT-7;
3. Czy w przypadku wewnątrzwspólnotowej usługi transportu towarów wykonywanej na zlecenie Podatnika przez przewoźnika z innego kraju Wspólnoty (transport towarów z terytorium innego kraju Wspólnoty na terytorium Polski), dla której to usługi przewoźnik nie zamieścił w fakturze polskiego numeru Podatnika dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych, u Podatnika wystąpi obowiązek rozpoznania importu usług (tj. naliczenia podatku należnego podlegającego odliczeniu i wykazania transakcji w deklaracji VAT-7).
4. Czy transakcje zakupu usług od podmiotów z innych krajów Wspólnoty i związany z nimi podatek wykazuje się w deklaracji VAT-7 w pozycji C.2.9 "Import usług".

Ad. 1

Zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, obowiązek podatkowy w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów powstaje 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 6-9. Art. 20 ust. 6 stanowi, iż w przypadku, gdy przed terminem, o którym mowa w ust. 5, podatnik podatku od wartości dodanej wystawił fakturę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury. Wedle ust. 7, przepis ust. 6 stosuje się odpowiednio do faktur wystawionych przez podatnika podatku od wartości dodanej potwierdzających otrzymanie przez niego od podatnika całości lub części należności przed dokonaniem dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju. Natomiast w myśl art. 20 ust. 1 cyt. ustawy, w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów obowiązek podatkowy powstaje 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towarów, z zastrzeżeniem ust. 2-4 (stanowiących odbicie ust. 6-9).

Z powyższych uregulowań wynika, iż moment powstania u nabywcy obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest tożsamy z momentem powstania u dostawcy obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, będących przedmiotem nabycia.

Kluczowym zagadnieniem jest więc ustalenie momentu dokonania samej dostawy towaru. Z treści art. 19 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, można wywnioskować, iż relewantny będzie tu moment wydania towaru. Art. 19 ust. 1 cyt. ustawy stanowi bowiem, iż obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru. Wydanie towaru jest natomiast najczęściej równoznaczne z momentem przeniesienia posiadania z dostawcy na nabywcę, którego umiejscowienie w czasie zależy od tego, jak strony transakcji uregulowały swoje wzajemne prawa i obowiązki. Objęcie przez nabywcę towaru w posiadanie może nastąpić:
1. przez odebranie towaru z magazynu dostawy (gdy posłużono się klauzulą loco magazyn dostawcy, wg. której dostawcę obciążają koszty załadunku, a nabywcę - transportu i ubezpieczenia) - moment wydania to załadowanie towaru i pokwitowanie odbioru przez nabywcę;
2. przez dostarczenie towaru do magazynu odbiorcy (gdy posłużono się klauzulą franco magazyn odbiorcy, wg. której dostawcę obciążają koszty załadunku, transportu i ubezpieczenia, a nabywcę - koszty rozładunku) - moment wydania to wyładowanie i pokwitowanie odbioru przez nabywcę;
3. przez wysłanie towaru przez przewoźnika (gdy transportu dokonuje podmiot trzeci, z którym dostawca lub nabywca zawarł umowę przewozu).

Podsumowując, "miesiąc, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia" będzie oznaczał, odpowiednio do treści dokonanej transakcji - miesiąc odebrania towaru przez Podatnika z magazynu dostawcy, miesiąc dostarczenia przez dostawcę towaru do magazynu Podatnika ("miesiąc otrzymania towaru przez Spółkę") albo miesiąc, w którym towar z magazynu dostawcy został wydany przewoźnikowi wykonującemu usługę na podstawie umowy przewozu. Za każdym razem ustalenie momentu powstania obowiązku podatkowego w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów wymaga więc szczegółowej analizy dokumentacji danej transakcji.

Ad. 2

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Art. 9 ust. 1 cyt. ustawy stanowi natomiast, iż przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz. Zgodnie z ust. 2 art. 9 ustawy o podatku od towarów i usług, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:
1. dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w art. 15 (prowadzącym działalność gospodarczą podatnikiem podatku od towarów i usług), lub podatnikiem podatku od wartości dodanej, u którego wysyłane towary służą czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika,
2. nabywcą towarów również jest podatnik, o którym mowa w art. 15 (prowadzący działalność gospodarczą podatnik podatku od towarów i usług) lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika.

W świetle powyższych uregulowań, nabycie towarów od kontrahenta z innego kraju Wspólnoty, niebędącego prowadzącym działalność gospodarczą podatnikiem podatku od towarów i usług, ani podatnikiem podatku od wartości dodanej - nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie powinno być wykazane w deklaracji VAT-7.

Ad. 3

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, import towarów, eksport towarów, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na terytorium kraju za wynagrodzeniem, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. W myśl art. 28 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku transportu towarów, którego rozpoczęcie i zakończenie ma miejsce odpowiednio na terytorium dwóch różnych państw członkowskich ("wewnątrzwspólnotowa usługa transportu towarów"), miejscem świadczenia usługi jest miejsce, gdzie transport towarów się rozpoczyna, z zastrzeżeniem ust. 3. Art. 28 ust. 3 cyt. ustawy stanowi, iż w przypadku, gdy nabywca wewnątrzwspólnotowej usługi transportu towarów, podał dla tej czynności świadczącemu usługę numer, pod którym jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia transportu, miejscem świadczenia usługi jest terytorium państwa członkowskiego, które wydało nabywcy ten numer.

Z powyższych przepisów wynika, iż w przypadku wewnątrzwspólnotowej usługi transportu towarów wykonywanej na zlecenie Podatnika przez przewoźnika z innego kraju Wspólnoty (transport towarów z terytorium innego kraju Wspólnoty na terytorium Polski), dla której to usługi przewoźnik nie zamieścił w fakturze polskiego numeru Podatnika dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych - usługa ta będzie podlegała opodatkowaniu na terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia transportu, a nie na terytorium Polski. Podmiotem obowiązanym do rozliczenia podatku od przedmiotowej usługi będzie unijny przewoźnik i rozliczenie to nastąpi w państwie członkowskim rozpoczęcia transportu. U Podatnika nie wystąpi więc obowiązek rozpoznania importu usług (tj. naliczenia podatku należnego podlegającego odliczeniu i wykazania transakcji w deklaracji VAT-7).

Ad. 4

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, import towarów, eksport towarów, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na terytorium kraju za wynagrodzeniem, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Miejsce świadczenia usług poszczególnych rodzajów zostało uregulowane w art. 27 i art. 28 w/w ustawy. W myśl art. 2 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania, których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4. Art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług stanowi natomiast, iż podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium kraju (Polski). Przepisu art. 17 ust. 1 pkt 4 nie stosuje się jednak w przypadku usług, od których podatek należny został rozliczony przez usługodawcę na terytorium kraju (Polski), z wyłączeniem usług określonych w art. 27 ust. 3 oraz art. 28 ust. 3, 4, 6 i 7, dla których w każdym przypadku podatnikiem jest ich usługobiorca.

W świetle powyższego trzeba stwierdzić, iż jeśli kontrahenci z innych krajów Wspólnoty świadczą na rzecz Podatnika usługi, do których rozliczenia jako importu usług - zgodnie z dyspozycją wymienionych przepisów - obowiązany jest Podatnik, usługi te podlegają wykazaniu w deklaracji VAT-7 pod pozycją C.2.9 "Import usług". Będą to zakupywane od podmiotów unijnych usługi, których miejsce świadczenia (ustalone w oparciu o postanowienia art. 27 i art. 28 ustawy o podatku od towarów i usług), a więc i opodatkowania znajduje się w Polsce i od których podatek nie został rozliczony w Polsce przez unijnego usługodawcę. Import usług u Podatnika będą też oczywiście stanowiły zakupione u podmiotów z innych państw członkowskich Wspólnoty usługi wymienione w art. 27 ust. 3 oraz art. 28 ust. 3, 4, 6 i 7, gdyż dla nich w każdym przypadku podatnikiem jest usługobiorca.

Jednocześnie zaznaczam, ze powyższa informacja jest prawidłowa w zakresie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku.