Istota interpretacji:

WNT - przemieszczenie z Niemiec do Polski towarów zaimportowanych z Chin na terytorium Niemiec.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W miesiącu kwietniu (10 kwietnia 2009 r.) Zainteresowany otrzymał (pocztą elektroniczną) od kontrahenta z Chin fakturę dokumentującą zakup towaru handlowego. Towar w miesiącu maju (20 maja 2009 r.) został oclony przez agencję celną (firmę polską działającą w Niemczech) w H., która reprezentuje Wnioskodawcę. Stamtąd drogą morską trafił do S., gdzie w czerwcu (3 czerwca 2009 r.), Zainteresowany towar odebrał i dostarczył do swojej firmy.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, iż agencja celna z siedzibą w W. jest zarejestrowana na terytorium Niemiec dla potrzeb transakcji wewnątrzwspólnotowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Jak należy prawidłowo dokumentować import towarów z krajów trzecich (Chin), odprawianych w innym niż Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej...
2. Kiedy i czy powstaje obowiązek podatkowy w zakresie wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów...
3. Z jakiego dnia przyjąć kurs waluty do przeliczenia faktury...
4. Dane jakiego kraju należy podać w informacji podsumowującej VAT-UE w części D w zakresie kodu kraju i numeru identyfikacji VAT kontrahenta...

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanej sytuacji nastąpił przywóz na terytorium Unii Europejskiej towaru z kraju trzeciego (Chin). Odprawa celna obejmująca towar procedurą dopuszczenia do obrotu odbyła się na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej (czyli na terytorium Niemiec). Towary zostały odprawione i dopuszczone do obrotu na terenie Unii Europejskiej przez Urząd Celny w H. Nie występuje zatem w tym przypadku polski podatek od importu (import następuje w innym kraju UE). Występuje natomiast przemieszczenie towarów z terytorium Niemiec do Polski, które należy traktować jako wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W Polsce nastąpi wewnątrzwspólnotowe nabycie tego towaru (art. 11 ust. 1 ustawy o VAT). Obowiązek podatkowy powstaje co do zasady 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, czyli w przypadku Zainteresowanego dnia 15 lipca 2009 r. W terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy (15 lipca 2009 r.) Wnioskodawca rozlicza VAT z zastosowaniem stawki krajowej dla danego towaru (w jego przypadku stawka VAT 22%), wystawiając fakturę wewnętrzną i przyjmując kurs waluty z dnia poprzedzającego dzień powstania obowiązku podatkowego, czyli 14 lipca 2009 r. ponieważ faktura od kontrahenta z Chin nie dokumentuje (rozpoznaje) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów; wystawiona z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów faktura wewnętrzna zostanie ujęta zarówno po stronie podatku należnego, jak i naliczonego.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany oświadczył, iż jego stanowisko w zakresie pytania: "Dane jakiego kraju należy podać w informacji podsumowującej VAT-UE w części D w zakresie kodu kraju i numeru identyfikacji VAT kontrahenta..." jest uzależnione od tego, czy transakcja jest WNT. Bowiem:

1. jeżeli nie będzie miało miejsca nabycie wewnątrzwspólnotowe, nie będzie on zobowiązany do składania informacji podsumowującej VAT-UE,
2. jeżeli będzie miało miejsce nabycie wewnątrzwspólnotowe, to w informacji podsumowującej VAT-UE należy podać numer identyfikacyjny i kod kraju UE dostawcy podany na fakturze, a w jego przypadku dostawcą jest kontrahent z Chin nie posiadający takiego numeru i kodu, więc informacji nie złoży,
3. jeżeli będzie miało miejsce nabycie wewnątrzwspólnotowe, to w informacji podsumowującej VAT-UE poda dane dostawcy, którym w jego przypadku będzie agencja celna (jej numer identyfikacyjny, numer nadany w Niemczech i kod kraju (DE-Niemcy)).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl postanowień art. 2 pkt 7 ustawy, przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju. Należy jednak zaznaczyć, że będziemy mieli do czynienia z importem towarów (art. 36 ust. 1 ustawy) tylko wtedy, gdy określona procedura celna zostanie zakończona na terytorium Polski. Jeśli natomiast procedura celna zostanie zakończona na terytorium innego państwa członkowskiego, import będzie dokonany w tym państwie. W przypadku, gdy przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego następuje na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego Wspólnoty, nie dochodzi do importu w rozumieniu przepisów ustawy.

Jak wynika z wniosku, towary zostały odprawione i dopuszczone do wolnego obrotu w Niemczech, co oznacza, że ich importu dokonano na terytorium Niemiec.

Stosownie do dyspozycji art. 9 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Art. 9 ust. 2 ustawy stanowi, iż wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów ma miejsce pod warunkiem, że:

1. nabywcą towarów jest:
   
   1. podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
      
   2. osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a
      - z zastrzeżeniem art. 10;
2. dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.
   
   

Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary te mają służyć działalności gospodarczej podatnika - art. 11 ust. 1 ustawy.

Natomiast art. 12 ust. 1 ustawy, określa zamknięty katalog sytuacji, w których przemieszczenia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1, nie uznaje się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (zastrzeżenia te nie mają zastosowania w niniejszej sprawie).

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca nabył towar handlowy od kontrahenta z Chin, co zostało udokumentowane fakturą. Przedmiotowy towar został oclony w maju br., w Urzędzie Celnym w H. przez działającą w imieniu Zainteresowanego polską agencję celną, zarejestrowaną na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium Niemiec. Stamtąd towar trafił drogą morską do S., skąd w czerwcu 2009 r. został odebrany przez Wnioskodawcę i dostarczony do jego firmy.

Zatem, w związku z dokonanym na terytorium Niemiec importem, Zainteresowany stał się podatnikiem podatku od wartości dodanej w tym państwie, a towar dopuszczony do obrotu na terytorium Niemiec uzyskał status towaru wspólnotowego.

Podkreślić należy, że Wnioskodawca dla tej transakcji działał w innym państwie członkowskim (tj. na terytorium Niemiec) w charakterze podatnika podatku od wartości dodanej. O tym, czy dany podmiot jest podatnikiem podatku od wartości dodanej (podobnie jak podatku od towarów i usług) czy też nie, nie decyduje fakt zarejestrowania się podmiotu dla celów tego podatku, ale charakter czynności wykonywanych przez ten podmiot. Nawet jeśli podmiot nie będzie zarejestrowany w tym państwie członkowskim jako podatnik podatku od wartości dodanej, to de facto wystąpi jako taki podatnik z uwagi na fakt wykonania czynności podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem, tj. importu towarów. Towar został zaimportowany przez Wnioskodawcę do Niemiec w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa (działalności gospodarczej). Dalsze przemieszczenie przez niego własnych towarów, uprzednio zaimportowanych i dopuszczonych do obrotu w Niemczech, stanowi wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, zgodnie z art. 11 ustawy.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy, przemieszczenie własnych towarów z Niemiec do Polski w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zrównane jest z wewnątrzwspólnotową dostawą towarów w Niemczech, a na terytorium kraju stanowi wewnątrzwspólnotowe nabycie podlegające opodatkowaniu według właściwych stawek podatku od towarów i usług.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W opinii Zainteresowanego, obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów powstaje co do zasady 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, czyli w jego przypadku dnia 15 lipca 2009 r. W terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy (15 lipca 2009 r.), Wnioskodawca rozlicza VAT z zastosowaniem stawki krajowej dla danego towaru (w jego przypadku stawka VAT 22%), wystawiając fakturę wewnętrzną i przyjmując kurs waluty z dnia poprzedzającego dzień powstania obowiązku podatkowego, czyli 14 lipca 2009 r., ponieważ faktura od kontrahenta z Chin nie dokumentuje (rozpoznaje) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów; wystawiona z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów faktura wewnętrzna zostanie ujęta zarówno po stronie podatku należnego, jak i naliczonego.

Stosownie do art. 106 ust. 7 ustawy, w przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz importu usług wystawiane są faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie (…).

W myśl art. 20 ust. 5 ustawy, w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 6-9.

Z kolei, art. 20 ust. 6 ustawy stanowi, że w przypadku gdy przed terminem, o którym mowa w ust. 5, podatnik podatku od wartości dodanej wystawił fakturę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.

Przepis art. 20 ust. 5 ustawy, wskazuje generalną zasadę dotyczącą powstania obowiązku podatkowego w wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów. Od powyższej zasady ustawodawca wprowadził pewne wyjątki określone w ust. 6-9 tego artykułu. Jednakże w przedmiotowej sprawie nie wystąpią przesłanki dla ich zastosowania.

Bowiem Wnioskodawca posiada fakturę wystawioną przez kontrahenta spoza Unii, nie będącego podatnikiem podatku od wartości dodanej. W związku z powyższym należy przyjąć, iż w tym przypadku nie ma zastosowania art. 20 ust. 6 ustawy, rodzący wcześniejszy termin powstania obowiązku podatkowego niż 15 dzień miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy. Obowiązek podatkowy powstał zatem zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy, tj. 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy.

Stosownie do art. 31a ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwoty stosowane do określenia podstawy opodatkowania są określone w walucie obcej, przeliczenia na złote dokonuje się według kursu średniego danej waluty obcej ogłoszonego przez Narodowy Bank Polski na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego (…).

W niniejszej sprawie faktura za towar została wystawiona przez kontrahenta chińskiego w związku z importem towarów, który miał miejsce na terytorium Niemiec (faktura od kontrahenta z Chin nie dokumentuje (rozpoznaje) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów).

Zatem, Wnioskodawca zobowiązany jest do wystawienia faktury wewnętrznej z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dla którego obowiązek podatkowy powstał zgodnie z art. 20 ust. 5 ustawy, tj. 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy (15 lipca 2009 r.) oraz winien zastosować do przeliczenia kwot określonych w walucie obcej średni kurs waluty ogłoszony przez NBP na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego, tj. w przedmiotowej sprawie z dnia 14 lipca 2009 r.

W opinii Zainteresowanego, w informacji VAT-UE poda on dane dostawcy, którym w jego przypadku jest agencja celna, czyli jej numer i kod (numer nadany w Niemczech i kod kraju -DE).

Zgodnie z postanowieniami art. 100 ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w rozumieniu art. 9-12 lub wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w rozumieniu art. 13, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym informacje podsumowujące o dokonanych wewnątrzwspólnotowych nabyciach towarów i wewnątrzwspólnotowych dostawach towarów, zwane dalej "informacjami podsumowującymi", za okresy kwartalne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów - w przypadku informacji podsumowujących dotyczących wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów.

Informacja podsumowująca - art. 100 ust. 3 ustawy - powinna zawierać w szczególności następujące dane:

1. nazwę lub imię i nazwisko podmiotu, o którym mowa w ust. 1 lub 2, oraz jego numer identyfikacji podatkowej podany w potwierdzeniu dokonanym przez naczelnika urzędu skarbowego zgodnie z art. 97 ust. 9;
2. właściwy i ważny numer identyfikacyjny kontrahenta nadany mu w państwie członkowskim, z którego dokonywane jest wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów lub do którego jest dokonywana wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów;
3. kod kraju, z którego jest dokonywane wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów lub do którego jest dokonywana wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów;
4. łączną wartość wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, wyrażoną zgodnie z art. 31, oraz łączną wartość wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów - w odniesieniu do poszczególnych kontrahentów.

Z powyższych przepisów wynika, że w informacji podsumowującej z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów należy wskazać właściwy i ważny numer kontrahenta nadany w państwie członkowskim, z którego jest dokonywane wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów oraz kod kraju, z którego jest ono dokonywane.

Jak wskazano we wniosku, Zainteresowanego reprezentował na terytorium Niemiec ustanowiony tam przedstawiciel fiskalny. Wobec powyższego, mając na uwadze specyfikę przedmiotowej transakcji, w informacji podsumowującej VAT UE, Wnioskodawca powinien wykazać jako kontrahenta przedstawiciela fiskalnego z Niemiec, podając jego właściwy i ważny numer nadany w państwie członkowskim, z którego dokonane zostało wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów oraz kod tego kraju.

Jeżeli zatem regulacje prawne w Niemczech nie wymagają od Zainteresowanego rejestracji do podatku od wartości dodanej oraz zezwalają na użyczenie unijnego numeru VAT przez działającego na tym terenie w jego imieniu przedstawiciela, jak również nakazują temu przedstawicielowi wykazanie przedmiotowej transakcji jako wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów na terenie Niemiec, to stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Tut. Organ zwraca jednak uwagę na fakt, iż prezentowane przez Zainteresowanego stanowisko, że "jeżeli w przedmiotowym przypadku będzie miało miejsce nabycie wewnątrzwspólnotowe to w informacji podsumowującej VAT-UE należy podać numer identyfikacyjny i kod kraju UE dostawcy podany na fakturze, a w jego przypadku dostawcą jest kontrahent z Chin nie posiadający takiego numeru i kodu, więc informacji nie złoży" nie jest prawidłowe, bowiem stosownie do cyt. już art. 100 ust. 1 pkt 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w rozumieniu art. 9-12 lub wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w rozumieniu art. 13, zarejestrowani jako podatnicy VAT UE, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym informacje podsumowujące o dokonanych wewnątrzwspólnotowych nabyciach towarów i wewnątrzwspólnotowych dostawach towarów, zwane dalej "informacjami podsumowującymi", za okresy kwartalne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów - w przypadku informacji podsumowujących dotyczących wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów.

Z powyższego przepisu wynika, iż podatnicy dokonujący wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów są obowiązani do składania informacji podsumowujących niezależnie od tego, czy dostawca posiada numer i kod, pod którym jest zidentyfikowany na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych. Bowiem w sytuacji, gdy mamy do czynienia z nietransakcyjnym przemieszczeniem towarów z państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju dokonane przez podatnika, który wcześniej dokona importu tych towarów, dostawcą i nabywcą towarów jest ten sam podmiot.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.