Istota interpretacji:

zastosowania stawki podatku 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów oraz eksporcie towarów

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca realizuje produkcję i dostawy wyrobów do odbiorców zagranicznych wewnątrzwspólnotowych i poza terytorium Wspólnoty. Są to zamówienia długoterminowe (kilkuletnie). W celu wytworzenia wyrobów niezbędnym jest wykonanie oprzyrządowania. Zgodnie z uzgodnieniami z kontrahentami, po wykonaniu oprzyrządowania i jego zaakceptowaniu przez odbiorcę, Spółka wystawiła faktury za ich wykonanie i uznała jako przychody ze sprzedaży, a kontrahenci zapłacili uzgodnioną należność. Od tej pory stali się właścicielami oprzyrządowania. Równocześnie powierzyli go nieodpłatnie Spółce w celu wytwarzania zamawianych wyrobów. Ceny wyrobów nie zawierają kosztów wykonania oprzyrządowania. W celu uniknięcia dodatkowych kosztów transportu oprzyrządowanie nie zostało wywiezione z kraju i ponownie wwiezione. Spółka nie posiada potwierdzenia wywozu z terytorium kraju oprzyrządowania, nie spełniła więc warunków do zastosowania 0% stawki podatku od towarów i usług (art. 41-42 ustawy o podatku od towarów i usług) dlatego potraktowała tę sprzedaż jako krajową i odprowadziła 22% podatku. Po zakończeniu realizacji zamówienia oprzyrządowanie zostanie zwrócone ich właścicielom, zostanie dokonany wywóz z terytorium kraju do kontrahentów wewnątrzwspólnotowych czy też poza terytorium Wspólnoty. Dopiero wtedy Spółka będzie posiadać dokumenty potwierdzające wywóz.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy po otrzymaniu dokumentów potwierdzających wywóz oprzyrządowania zgodnie z art. 41-42 ustawy o podatku od towarów i usług, Spółka będzie mogła zastosować 0% stawkę podatku od towarów i usług i dokonać korekty deklaracji VAT -7 i za jaki okres...

Zdaniem Wnioskodawcy, po spełnieniu wszystkich warunków do zastosowania 0% stawki podatku od towarów i usług wynikających z art. 41-42 ustawy o podatku od towarów i usług ,może zastosować 0% stawkę i dokonać korekty deklaracji Vat-7.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwaną dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
   
   

Przez eksport towarów, w myśl art. 2 pkt 8 ww. ustawy, rozumie się potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych w art. 7, jeżeli wywóz jest dokonany przez:

1. dostawcę lub na jego rzecz, lub
2. nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę dla celów wyposażenia lub zaopatrzenia łodzi rekreacyjnych oraz prywatnych statków powietrznych lub innych prywatnych środków transportu, w tym środków transportu, o których mowa w art. 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 288 z 29.10.2005, str. 1), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1777/2005";
   
   

Natomiast przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8 (art. 13 ust. 1 ustawy o VAT).

Stosownie do art. 41 ust. 3 i 4 ustawy o VAT w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42. Również w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.

Stosownie do art. 41 ust. 6 ww. ustawy stawkę podatku 0% stosuje się w dostawie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium wspólnoty.

Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, posiada kopię dokumentu, w którym urząd celny określony w przepisach celnych potwierdził wywóz tych towarów poza terytorium Wspólnoty. Z dokumentu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio (art. 41 ust. 11).

W myśl Art. 42 ust. 1 i ust. 3-4 wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:

1. podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, i podał ten numer oraz swój numer, o którym mowa w art. 97 ust. 10, na fakturze stwierdzającej dostawę towarów;
2. podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.
   
   

Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:

1. dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
2. kopia faktury,
3. specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku - z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
   
   

W przypadku wywozu towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów bezpośrednio przez podatnika dokonującego takiej dostawy lub przez jego nabywcę, przy użyciu własnego środka transportu podatnika lub nabywcy, podatnik oprócz dokumentów, o których mowa w ust. 3 pkt 2 i 3, powinien posiadać dokument zawierający co najmniej:

1. imię i nazwisko lub nazwę oraz adres siedziby lub miejsca zamieszkania podatnika dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz nabywcy tych towarów;
2. adres, pod który są przewożone towary, w przypadku gdy jest inny niż adres siedziby lub miejsca zamieszkania nabywcy;
3. określenie towarów i ich ilości;
4. potwierdzenie przyjęcia towarów przez nabywcę do miejsca, o którym mowa w pkt 1 lub 2, znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
5. rodzaj oraz numer rejestracyjny środka transportu, którym są wywożone towary, lub numer lotu - w przypadku gdy towary przewożone są środkami transportu lotniczego.
   
   

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż zarówno eksport towarów jak i wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów korzystają z preferencyjnej 0% stawki opodatkowania podatkiem VAT przy spełnieniu ww. warunków formalnych. Przy czym należy zauważyć, że zarówno w definicji eksportu towarów jak i wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów jest odwołanie się do czynności określonych w art. 7 ustawy o VAT. W ustępie pierwszym tego art. postanowiono, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Jak podaje Wnioskodawca, zarówno w przypadku ewentualnego wywozu towarów do innego kraju członkowskiego jak i na terytorium wspólnoty, przedmiotem wywozu będą towary stanowiące własność podmiotów zagranicznych Spółka pobiera (pobrała) należną kwotę za towar który ma być przedmiotem wywozu z kraju dopiero po kilku latach oraz udokumentowała sprzedaż tego towaru fakturą. Jednakże jak podaje Spółka w momencie zapłaty kontrahenci Spółki stają się właścicielami oprzyrządowania oraz powierzają je, nieodpłatnie, Spółce do użytkowania.

Należy zatem uznać, iż w przedmiotowej sytuacji wystąpiła transakcja krajowa gdyż zostało przeniesione prawo do rozporządzania towarem jak właściciel na kontrahentów Wnioskodawcy, lecz nie nastąpił wywóz towarów z terytorium kraju, a zatem nie zaistniał warunek niezbędny do uznania tej transakcji za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów lub eksport.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż, w przedmiotowej sprawie u Wnioskodawcy nie wystąpi wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów ani eksport towarów ponieważ wywóz z terytorium kraju nie nastąpi w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ustawy tj. w wykonaniu przemieszczenia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, co jak wskazano wyżej, jest warunkiem koniecznym do uznania wywozu towarów z terytorium kraju za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów lub eksport towarów, gdyż, jak wynika z wniosku, kontrahenci spółki nabyli (nabędą) ww. prawo w momencie zapłaty za oprzyrządowanie czyli kilka lat przed wywozem towaru. Tym samym wywóz przedmiotowego oprzyrządowania należy traktować jako przemieszczenie towarów w ramach przedsiębiorstwa kontrahentów spółki. W konsekwencji u Wnioskodawcy nie dojdzie do transakcji (wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, eksportu) która podlegałaby opodatkowaniu stawką podatku 0%, a zatem nie zaistnieją przesłanki do korekty złożonych deklaracji w których wykazano przedmiotową sprzedaż jako dostawę krajową.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.