Pytanie:

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonuję nabycia towarów handlowych z Chin drogą morską do Niemiec, gdzie odbywa się odprawa celna i towar zostaje dopuszczony do obrotu na terytorium Wspólnoty przy zastosowaniu procedury o kodzie 42. Przed niemieckimi organami celnymi w moim imieniu występuje niemiecki przedstawiciel fiskalny - agencja celna, gdyż nie jestem zarejestrowana na terytorium Niemiec jako podatnik podatku od wartości dodanej. W trakcie odprawy niemiecki urząd celny pobiera należności celne, natomiast nie pobiera podatku VAT. Następnie towar transportowany jest do Polski. Moim zdaniem opisana czynność stanowi wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonuje Pani nabycia towarów handlowych z Chin drogą morską do Niemiec, gdzie odbywa się odprawa celna i towar zostaje dopuszczony do obrotu na terytorium Wspólnoty przy zastosowaniu procedury o kodzie 42. Przed niemieckimi organami celnymi w Pani imieniu występuje niemiecki przedstawiciel fiskalny - agencja celna, gdyż Pani nie jest zarejestrowana na terytorium Niemiec jako podatnik podatku od wartości dodanej. W trakcie odprawy niemiecki urząd celny pobiera należności celne, natomiast nie pobiera podatku VAT. Następnie towar transportowany jest do Polski.

W przedmiotowej sprawie przedstawia Pani stanowisko, iż opisana czynność stanowi wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów. W związku z przedstawionym stanem faktycznym Naczelnik Urzędu Skarbowego Warszawa Praga stwierdza, że stanowisko podatnika w tej sprawie jest prawidłowe i jednocześnie wyjaśnia:Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług /Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm./ opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;2) eksport towarów;3) import towarów;4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.Zgodnie z art. 2 pkt 7 ustawy przez import towarów należy rozumieć przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju.

Na podstawie 9 ust. 1 ww. ustawy przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz. Zgodnie z ust. 2 ww. artykułu ustawy wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów ma miejsce, jeżeli nabywcą towarów jest podatnik podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ustawy lub podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika, albo też osoba prawna niebędąca podatnikiem, dostawcą zaś podatnik w ww. rozumieniu. W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo importowane, i towary te mają służyć czynnościom wykonywanym przez niego jako podatnika na terytorium kraju.

Z powołanych przepisów wynika, iż import towarów nastąpił na terytorium Niemiec i czynność ta pozostaje obojętna z punktu widzenia podatku od towarów i usług, nie powinna więc być uwzględniana przez podatnika w rozliczeniach z tytułu tego podatku. Natomiast dalsze przemieszczenie z Niemiec do Polski, dopuszczonych do obrotu na terytorium Wspólnoty towarów, stanowi dla Pani wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów na podstawie powołanego wyżej art. 11 ust. 1 ustawy.

Biorąc pod uwagę powyższe Naczelnik Urzędu postanowił jak w rozstrzygnięciu.

Niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku oraz stanu prawnego obowiązującego na dzień zaistnienia zdarzenia i nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej-do czasu jej zmiany lub uchylenia-zgodnie z art. 14b §1 i 2 ww. ustawy Ordynacja podatkowa.