Istota interpretacji:

zastosowanie zwolnienia dla usług centrum telefonicznego na rzecz banku polegające na rozpatrywaniu reklamacji, aktywacji produktów finansowych, retencji, a także doradztwa finansowego w okresie do dnia 31 grudnia 2010 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Sp. z o.o. zawarła w dniu 9 kwietnia 2008 r. z Bankiem S.A. "Ramową Umowę Agencyjną", na podstawie której zobowiązała się do pośredniczenia w promowaniu i sprzedaży kart kredytowych oraz innych produktów bankowych oferowanych przez bank osobom trzecim. Szczegółowy zakres czynności wykonywanych przez Spółkę jako agenta banku został określony w odrębnych "Umowach Szczegółowych" zawartych pomiędzy stronami. Od 2010 roku stroną umów z bankiem jest wnioskodawca – C. S.A. (dalej: Spółka).

Na podstawie zawartych umów, Spółka świadczy na rzecz banku przede wszystkim usługi pośrednictwa finansowego polegającego na aktywnym poszukiwaniu oraz udzielaniu pomocy klientom zainteresowanym otrzymaniem produktów finansowych oferowanych przez bank w dopełnieniu niezbędnych formalności w celu zawarcia odpowiedniej umowy z bankiem, wraz z doradztwem finansowym polegającym na udzieleniu pomocy klientowi w wyborze produktu finansowego odpowiedniego ze względu na jego oczekiwania oraz sytuację finansową.

Jednocześnie Spółka świadczy na rzecz banku usługi pomocnicze do usług finansowych w postaci usług centrum telefonicznego, które obejmują czynności rozpatrywania reklamacji, aktywacji produktów finansowych oraz retencji.

Usługi rozpatrywania reklamacji dotyczą klientów banku, którzy korzystają z jego produktów finansowych. Usługi te polegają na przyjmowaniu drogą telefoniczną reklamacji od klientów banku, wprowadzaniu ich do sytemu informatycznego banku oraz udzielaniu klientom odpowiedzi na zgłoszone reklamacje.

Usługi aktywacji produktów finansowych dotyczą klientów banku, którzy zawarli z nim umowę o świadczenie usług finansowych. Usługi te polegają na nakłanianiu tzw. "nieaktywnych" klientów banku do aktywacji (pierwszego użycia) karty kredytowej, linii kredytowej lub konta, które udostępnia im bank w ramach zawartej z nimi umowy.

Usługi retencji dotyczą klientów banku, którzy korzystają z jego produktów finansowych. Usługi te polegają na kontaktowaniu się z klientami banku w celu utrzymania ich relacji z bankiem, w sytuacji gdy klient zamierza zrezygnować z usług lub danego produktu banku.

Spółka wystąpiła do Ośrodka Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego w Łodzi z wnioskiem o wydania opinii klasyfikacyjnej dotyczącej opisanych wyżej usług centrum telefonicznego. Zgodnie z odpowiedzią udzieloną przez urząd usługi te zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (dalej: PKWiU z 1997 r.) mieściły się w grupowaniu 67.13.10-00 "Usługi pomocnicze związane z pośrednictwem finansowym pozostałe".

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy świadczone przez Spółkę na rzecz banku usługi centrum telefonicznego obejmujące czynności rozpatrywania reklamacji, aktywacji produktów finansowych oraz retencji, podlegały w okresie do dnia 31 grudnia 2010 roku zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług ...

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczone przez Spółkę na rzecz banku usługi centrum telefonicznego obejmujące czynności rozpatrywania reklamacji, aktywacji produktów finansowych oraz retencji, podlegały w okresie do dnia 31 grudnia 2010 roku zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 uptu w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 roku zwolnione od podatku były usługi wymienione w załączniku nr 4 do tej ustawy. Załącznik nr 4 pod poz. 3 wymieniał natomiast usługi pośrednictwa finansowego klasyfikowane w Sekcji J ex (65-67) PKWiU. Od przedmiotowego zwolnienia zostały przewidziane pewne wyjątki, które nie mają jednak zastosowania w przedstawionym stanie faktycznym.

Na podstawie art. 8 ust. 3 uptu w brzmieniu obowiązującym od dnia 31 grudnia 2010 roku, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej były identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji. Stosownie do § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU)(Dz. U. z 2008 r. Nr 2007, poz. 1293 ze zm.), dla celów podatku od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2010 roku stosuje się PKWiU z 1997 r.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy uznać, że zwolnieniu z podatku od towarów i usług w okresie do dnia 31 grudnia 2010 roku podlegały usługi pośrednictwa finansowego klasyfikowane w Sekcji J ex (65-67) PKWiU z 1997r.

W związku z tym świadczone przez Spółkę na rzecz banku usługi centrum telefonicznego obejmujące czynności rozpatrywania reklamacji, aktywacji produktów finansowych oraz retencji, które mieściły się na podstawie PKWiU z 1997 r. w grupowaniu 67.13.10-00 "Usługi pomocnicze związane z pośrednictwem finansowym pozostałe" podlegały w okresie do dnia 31 grudnia 2010 roku zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Na samym wstępie należy nadmienić, iż przedmiotowa sprawa jest analizowania na gruncie przepisów obowiązujących przed dniem wejścia w życie nowelizacji z dnia 1 stycznia 2011 r. I tak, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów – stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 cyt. ustawy – należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast świadczenie usług, to w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Towarami, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Dla szczegółowego określenia zakresu przedmiotowego stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, w tym stawek podatkowych dla świadczonych usług, ustawodawca posłużył się odesłaniem do klasyfikacji statystycznych, poprzez zapis w art. 8 ust. 3 ustawy, zgodnie z którym usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

W myśl § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. 2008 Nr 217, poz. 1293 ze zm.) do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2010 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264, z późn. zm.).

Podstawowa stawka podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w treści ustawy jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie z podatku.

Stosownie do przepisu art. 43 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. Pod pozycją 3 ww. załącznika wymienione zostały usługi sklasyfikowane pod symbolem PKWiU Sekcja J ex (65-67), tj. usługi pośrednictwa finansowego, z wyłączeniem:

1. działalności lombardów, z wyjątkiem usług świadczonych przez banki,
2. usług polegających na oddaniu w odpłatne użytkowanie rzeczy ruchomej,
3. usług doradztwa finansowego (PKWiU ex 67.13.10-00.20),
4. usług doradztwa ubezpieczeniowego oraz wyceny dla towarzystw ubezpieczeniowych (PKWiU ex 67.20.10-00.20, -00.30), z wyjątkiem świadczonych przez zakład ubezpieczeń w rozumieniu przepisów o działalności ubezpieczeniowej oraz świadczonych w tym zakresie przez podmioty działające w imieniu i na rzecz zakładu ubezpieczeń,
5. usług ściągania długów oraz faktoringu,
6. usług zarządzania akcjami, udziałami w spółkach lub związkach, obligacjami i innymi rodzajami papierów wartościowych, z wyjątkiem wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy,
7. usług przechowywania akcji, udziałów w spółkach lub związkach, obligacji i innych rodzajów papierów wartościowych, z wyjątkiem wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy,
8. transakcji dotyczących dokumentów ustanawiających tytuł własności,
9. transakcji dotyczących praw w odniesieniu do nieruchomości.
   
   

Użycie przez ustawodawcę oznaczenia "ex" przy grupowaniu PKWiU, korzystającym ze zwolnienia od podatku od towarów i usług oznacza, że zwolnienie dotyczy tylko danego wyrobu lub usługi z danego grupowania.

Z opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że Wnioskodawca świadczy na rzecz banku przede wszystkim usługi pośrednictwa finansowego polegającego na aktywnym poszukiwaniu oraz udzielaniu pomocy klientom zainteresowanym otrzymaniem produktów finansowych oferowanych przez bank w dopełnieniu niezbędnych formalności w celu zawarcia odpowiedniej umowy z bankiem, wraz z doradztwem finansowym polegającym na udzieleniu pomocy klientowi w wyborze produktu finansowego odpowiedniego ze względu na jego oczekiwania oraz sytuację finansową. Jednocześnie Spółka świadczy na rzecz banku usługi pomocnicze do usług finansowych w postaci usług centrum telefonicznego, które obejmują czynności rozpatrywania reklamacji, aktywacji produktów finansowych oraz retencji. Zgodnie opinią wydaną przez urząd statystyczny, w/w usługi zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, mieściły się w grupowaniu 67.13.10-00 "Usługi pomocnicze związane z pośrednictwem finansowym pozostałe". Wątpliwości Wnioskodawcy sprowadzają się do możliwości zastosowania zwolnienia dla świadczonych na rzecz banku usług.

Mając na uwadze powyższą analizę przepisów należy zatem stwierdzić, że świadczone przez Spółkę ww. usługi korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 w zw. z pozycją 3 załącznika nr 4 do ustawy o podatku od towarów i usług, jednakże z wyłączeniem usług doradztwa finansowego, o którym mowa we wniosku. Ustawodawca określając zakres zastosowania zwolnienia od VAT w punkcie 3 załącznika nr 4 wyraźnie wyodrębnił usługi doradztwa finansowego, które mieszczą się w PKWiU ex 67.13.10-00.20. Warto w tym miejscu zauważyć, iż otrzymana przez Spółkę opinia z ośrodka statystycznego, klasyfikująca całość wymienionych we wniosku usług w grupowaniu 67.13.10-00 "Usługi pomocnicze związane z pośrednictwem finansowym pozostałe", nie stoi w sprzeczności z wyłączeniem ze zwolnienia usług polegających na udzieleniu pomocy klientowi w wyborze produktu finansowego odpowiedniego ze względu na jego oczekiwania oraz sytuację finansową (doradztwa finansowego), bowiem wyszczególnione przez ustawodawcę podatkowego grupowanie PKWiU, stanowi podgrupę względem wskazanego we wniosku przez Spółkę grupowania. Innymi słowy, zgodnie z klasyfikacją PKWiU z 1997 r., usługi doradztwa finansowego, świadczone przez Spółkę w ramach zawieranych umów z bankiem, mieszczą się jako element składowy, w szerszym grupowaniu pod nazwą "usługi pomocnicze związane z pośrednictwem finansowym, pozostałe". Kierując się wąską, ścisłą wykładnią przepisów prawa podatkowego dotyczących zwolnień od podatku, nieuprawnionym byłoby rozciąganie zwolnienia na usługi, które zostały bezpośrednio wykluczone z kręgu usług objętych zwolnieniem.

Nadmienia się, iż tut. Organ nie jest uprawniony do klasyfikowania usług lub towarów do odpowiednich symboli PKWiU. W świetle zasad metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług - Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) - zaliczenie danego towaru lub usługi do odpowiedniego grupowania tej klasyfikacji należy do obowiązków zainteresowanego podmiotu (producenta, importera, usługodawcy).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.