Istota interpretacji:

Planowane przez Spółdzielnię zbycie prawa użytkowania wieczystego działki zabudowanej będzie korzystało ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Natomiast w odniesieniu do planowanego zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntu stanowiącego działkę niezabudowaną – , która zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy przeznaczona będzie pod zabudowę usługową, wskazać należy, iż dostawa ta podlegać opodatkowaniu podstawową, 23 % stawką podatku od towarów i usług.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 21.01.2011 r. (data wpływu 03.02.2011 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z dnia 12.01.2011 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółdzielnia jest wieczystym użytkownikiem działek 223/5, 223/6 i 223/7 w W, obręb geod. Gmina i przewiduje konieczność sprzedaży jednej lub dwóch działek.

Działka 223/5 występuje w ewidencji jako grunt orny, jest wykorzystywana rolniczo w całości (jest obsiewana zbożem). Działka 223/6 występuje jako grunty orne 0,2500 ha i użytki rolne zabudowane 0,0901 ha. Działka 223/7 występuje jako użytki rolne zabudowane.

Powyższe grunty jako dz. 223 zostały przekazane w 1967 r. pod budowę bazy i zaplecza dla Kółka Rolniczego w W, a w ewidencji gruntów był zapis : użytkownik Kółko Rolnicze a następnie Spółdzielnia Kółek Rolniczych w W.

W 2001 r. Gmina przekazała aktem notarialnym w wieczyste użytkowanie ten teren Spółdzielni Kółek Rolniczych (po zmianie nazwy obecnie Spółdzielnia Usług Rolniczo Gospodarczych). Podatek VAT nie był naliczany.

Budynki były wybudowane z własnych środków Kółka Rolniczego w W.

Na działce 223/7 znajduje się : budynek administracyjno – warsztatowy, stróżówka, 2/3 wiaty magazynowej i 2/3 rampy przeładunkowej.

Na działce 223/6 dalsza część budynku wiaty magazynowej i rampy oraz magazynek paliwa. Budynki zostały wybudowane w latach 1967 – 1969. Na działce 223/7 znajduje się maszt telefonii komórkowej.

Na ww. działki nie ma obecnie planu zagospodarowania przestrzennego. W chwili obecnej opracowuje się studium, w którym teren ten ma mieć przeznaczenie pod usługi. Warunki zabudowy nie były wydawane.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 21.01.2011 r. Wnioskodawca wskazuje ponadto, iż przedmiotem sprzedaży są działki 223/5 i 223/6 – jedna z nich lub obie w zależności od sytuacji i znalezienia nabywców – brak chętnych do kupna gruntu będącego w wieczystym użytkowaniu,

• Budynki znajdujące się na działkach 223/6 i 223/7 są częściowo przedmiotem najmu.
• Znajdujący się na działce 223/7 maszt telefonii komórkowej nie jest własnością Spółdzielni, lecz stanowi własność Centertelu.
• Budynki nie były ulepszane, modernizowane ani remontowane poza małymi naprawami wykonanymi we własnym zakresie, polegającym na usunięciu przecieku w dachu.
  
  

Działki i budynki, które mają być przedmiotem sprzedaży wchodzą w skład działalności rolniczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

• Czy Spółdzielnia powinna naliczyć podatek VAT, jeśli tak to w jakiej wysokości ...
  
  

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż działek nie powinna być obciążona podatkiem VAT ponieważ ani przy nabyciu w 1967 r. ani przy wzięciu w wieczyste użytkowanie w 2001 r. grunt ten nie był obciążony podatkiem VAT i służy rolnictwu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez pojęcie towaru w świetle art. 2 pkt 6 ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., rozumie się rzeczy oraz ich części , a także wszelkie postacie energii.

W myśl przepisu art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również :

1. przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2. wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3. wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4. wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5. ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6. oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7. zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.
   
   

Stosownie do art. 29 ust. 1 cyt. ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

W myśl art. 29 ust. 5 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Natomiast zgodnie z obowiązującym od dnia 01 stycznia 2011 r. § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799 ze zm.) zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady grunt lub prawo wieczystego użytkowania gruntu będący przedmiotem zbycia podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki, budowle lub ich części na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku, również sprzedaż gruntu lub zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu korzystać będzie ze zwolnienia od podatku.

Jak stanowi art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług stawka podatku wynosi 22 %, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do art. 19 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. podstawowa stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wynosi 23 %. Oprócz stawki podstawowej, dla dostaw niektórych towarów i świadczenia niektórych usług, ustawodawca przewidział stawki preferencyjne 0%, 5% lub 8% oraz zwolnienie od podatku.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 cyt. ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Natomiast art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy stanowi, że zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1. dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2. pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
   
   

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ww. ustawy, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1. wybudowaniu lub
2. ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
   
   

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a cyt. ustawy zwolnienie dotyczy dostawy budynków, budowli lub ich części nieobjętej zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1. w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2. dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30 % wartości początkowej tych obiektów.
   
   

Opodatkowaniu podlegają zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe, zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych – tylko te, których przedmiotem są tereny budowlane lub przeznaczone pod zabudowę. Przez grunt przeznaczony pod zabudowę rozumieć należy zarówno te grunty, które widnieją w planie zagospodarowania przestrzennego jako przeznaczone pod zabudowę, jak i te, które właściciel przeznaczy pod zabudowę, bądź potencjalnie będą traktowane jak tereny budowlane. Ustawodawca wskazując na możliwość objęcia zwolnieniem od podatku od towarów i usług dostawy terenów niezabudowanych, posłużył się kryterium przeznaczenia terenu.

O charakterze danego gruntu winien rozstrzygać odpowiedni zapis w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który jako dokument prawa miejscowego, decyduje o kwalifikacji gruntu. W sytuacji, gdy dla danego terenu, nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego ani decyzja o warunkach zabudowy, należy posłużyć się inną istniejącą na dzień zawarcia transakcji dokumentacją sporządzoną na podstawie ustawy o planowaniu przestrzennym - np. studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.

Z okoliczności sprawy wynika, że Spółdzielnia zamierza zbyć prawo wieczystego użytkowania jednej lub dwóch działek - działki nr 223/5 i 223/6, przekazanych aktem notarialnym w 2001 r. przez Gminę W Spółdzielni Kółek Rolniczych w W (po zmianie nazwy Spółdzielnia Usług Rolniczo Gospodarczych).

Działka nr 223/5 występuje w ewidencji jako grunt orny i jest wykorzystywana rolniczo (obsiewana w całości zbożem). Działka nr 223/6 występuje jako grunty orne i użytki rolne zabudowane. Na działce tej znajduje się część budynku administracyjno – biurowego, część wiaty magazynowej i rampy oraz magazynek paliwa. Przedmiotowe budynki i budowle zostały wybudowane w latach 1967 – 1969 ze środków własnych Kółka Rolniczego. Wnioskodawca wszedł w posiadanie ww. budynków w wyniku przekształcenia Kółka, na bazie którego powstała Spółdzielnia. Budynki znajdujące się na działce 223/6 są częściowo przedmiotem najmu. Budynki nie były ulepszane, modernizowane ani remontowane poza małymi naprawami dachu, wykonanymi we własnym zakresie. W chwili obecnej dla ww. działek nie istnieje plan zagospodarowania przestrzennego, opracowuje się jednak studium, zgodnie z którym, teren ten uzyska przeznaczenie pod usługi.

Mając na uwadze przywołane przepisy prawa, jak również opis zdarzenia stwierdzić należy, iż planowane przez Spółdzielnię zbycie prawa użytkowania wieczystego działki zabudowanej nr 223/6, będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. Jak wskazano w uzupełnieniu wniosku, budynki znajdujące się na działce 223/6 są częściowo przedmiotem najmu, zostały więc oddane do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu pierwszemu użytkownikowi. W tej części zatem, dostawa budynków korzystać będzie ze zwolnienia na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Dostawa budynków, budowli i ich części nieobjęta ww. zwolnieniem, korzystać będzie ze zwolnienia na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie ww. budynków w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które stanowiły co najmniej 30% ich wartości początkowej. W stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ponieważ przedmiotowe budynki wybudowane zostały w latach 1967-1969, a więc w okresie, gdy nie obowiązywała jeszcze ustawa o podatku od towarów i usług.

W sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku, zwolnione jest również zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu, na którym budynki te są posadowione – zgodnie § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Natomiast w odniesieniu do planowanego zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntu stanowiącego działkę niezabudowaną – nr 223/5, która zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy przeznaczona będzie pod zabudowę usługową, wskazać należy, iż dostawa ta podlegać będzie opodatkowaniu podstawową, 23 % stawką podatku od towarów i usług. Ze zwolnienia od podatku korzystają wyłącznie dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, inne niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Organ podatkowy informuje ponadto, iż w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych sprawa zostanie rozpatrzona odrębnie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Referencje