|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: dostawa, grunty, nieruchomości, prawo do odliczenia, stawka | |
| Data: 2010-10-20 | |
Istota interpretacji:Opodatkowanie właściwą stawką podatku transakcji sprzedaży nieruchomości oraz prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury dokumentującej tę transakcję.W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Spółka zakupiła aktem notarialnym niezabudowaną nieruchomość, położoną w W., składającą się z dwóch działek. Sprzedawcą był podatnik VAT. Nieruchomość ta, według stanu faktycznego w dniu zakupu, była nieruchomością niezabudowaną, co potwierdza akt notarialny. Do dnia zakupu poprzedni właściciele, od których Spółka otrzymała fakturę ze stawką VAT 22% (jak dla działki niezabudowanej), nie złożyli wniosków o zmianę (uaktualnienie stanu faktycznego) w księgach wieczystych oraz w rejestrze gruntów. W konsekwencji, mimo, iż obie działki w dniu zakupu były terenem niezabudowanym, w ww. dokumentach jedna z działek jest opisana jako "inne tereny zabudowane". Nabyty grunt służy do działalności opodatkowanej. Ponieważ dla przedmiotowego gruntu został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, nie było potrzeby występowania o wydanie warunków zabudowy. Zgodnie z obowiązującym Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego, zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Wojewody, ww. niezabudowane działki znajdują się na obszarze oznaczonym symbolem MV-17-7.59 MN. Ustalenia szczegółowe dla tego obszaru:
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy prawidłowo została zastosowana stawka VAT 22%, przy tym stanie dokumentacji; jeśli tak, to czy Wnioskodawca ma prawo do odliczenia VAT naliczonego... Stanowisko Wnioskodawcy: Spółka uważa, że otrzymała prawidłowo wystawioną fakturę, gdyż na moment zakupu w formie aktu notarialnego wykazany był stan faktyczny, tj. działki niezabudowane. Zakupiony grunt przeznaczony jest pod inwestycje mieszkaniowe wielorodzinne i w związku z tym będzie służył sprzedaży opodatkowanej. Dlatego, zdaniem Spółki, ma Ona prawo do odliczenia całego podatku VAT od zakupionych gruntów, pomimo, iż sprzedający nie dopełnił formalności dotyczących złożenia wniosku o zmianę w księgach wieczystych, ponieważ podstawą zakupu był stan faktyczny potwierdzony aktem notarialnym. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zakres tych czynności został zdefiniowany w art. 7 i art. 8 cyt. ustawy. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy przez towary rozumie się rzeczy ruchome, wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Grunty spełniają zatem definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. Co do zasady stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie z podatku. I tak, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Regulacja ta oznacza, że zwolnieniem przedmiotowym nie jest objęta dostawa terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę, a co za tym idzie podlegają one opodatkowaniu podstawową stawką podatku od towarów i usług. Z wniosku wynika, że Spółka dokonała zakupu nieruchomości gruntowej niezabudowanej z przeznaczeniem do wykorzystania jej w prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Transakcję zawarto na podstawie aktu notarialnego, który potwierdzał, że przedmiotowa nieruchomość, według istniejącego w dniu zakupu stanu faktycznego, jest gruntem niezabudowanym. Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, o tym, czy dostawa gruntów podlega opodatkowaniu czy też korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, decyduje przeznaczenie nieruchomości. O przeznaczeniu nieruchomości stanowią akty prawa miejscowego (miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego), a w przypadku ich braku inne akty ustanowione przez właściwe organy (studium uwarunkowań oraz decyzja o warunkach zabudowy), natomiast dopiero w przypadku braku wyżej wskazanych dokumentów - ewidencja gruntów. Skoro zatem będąca przedmiotem zapytania niezabudowana nieruchomość gruntowa objęta jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i zgodnie z tym planem stanowi, jak wskazuje Wnioskodawca, tereny przeznaczone pod zabudowę mieszkaniową, należy więc uznać, że opisana transakcja nie korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w cyt. art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, lecz winna być opodatkowana według stawki podstawowej 22% podatku od towarów i usług. Podstawowa zasada dotycząca możliwości odliczenia podatku naliczonego została zawarta w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z tym przepisem w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zgodnie zaś z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Z treści cyt. wyżej przepisu wynika, że prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Zatem warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wnioskodawca wskazuje, że zakupiona nieruchomość będzie służyła sprzedaży opodatkowanej Spółki (grunty przeznaczone są pod inwestycje mieszkaniowe). W związku z powyższym, w oparciu o powołany wyżej przepis art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającą z otrzymanej przez Spółkę faktury, wystawionej przez sprzedawcę, dokumentującej nabycie przedmiotowej nieruchomości, przeznaczonej do wykonywania opodatkowanej działalności Spółki. Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy uznaje się za prawidłowe. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock. |
|
| 2010-10-20 |