Istota interpretacji:

Odliczenie podatku naliczonego od zakupów dokonanych przed rezygnacją ze zwolnienia od podatku.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest rolnikiem, od dnia 01.12.2009 r. zarejestrował się w podatku VAT. Dnia 11.10.2007r. zakupił sprzęt rolniczy tj. ciągnik rolniczy, ładowacz, prasę.

W związku z tym, że z chwilą rejestracji zmieniło się przeznaczenie zakupionego sprzętu ze służącego działalności zwolnionej na działalność opodatkowaną Wnioskodawca ma możliwość częściowego odliczenia podatku VAT.

Ponadto Wnioskodawca uzupełnił stan faktyczny o następujące dane. Wartość netto zakupionego ładowacza czołowego wynosiła: 19.262,30 zł. podatek VAT 4.237,70 zł; wartość netto prasy wynosiła: 33.606,56 zł., podatek VAT 7393,44; wartość netto ciągnika rolniczego: 92.622,95 zł., podatek VAT 20.377,05 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy Wnioskodawca może zrobić korektę do m-ca stycznia 2010 r., i odliczyć w niej 1/5 podatku VAT zawartego w fakturach zakupu, następnie w styczniu 2011 r. odliczyć kolejną 1/5 podatku VAT i w styczniu 2012 r. ostatnią 1/5 podatku VAT...
2. Czy w styczniu 2010 r. nie odliczać 1/5 podatku VAT, gdyż w 2009 r., Wnioskodawca był podatnikiem VAT tylko jeden miesiąc (grudzień)...
3. Czy sprzedając w przyszłości w/w sprzęt Wnioskodawca będzie musiał naliczyć VAT, czy będzie miał w tym przypadku zastosowanie pięcioletni okres użytkowania sprzętu, dający mi prawo sprzedaży ze stawką zwolnioną...
   
   

Zdaniem Wnioskodawcy z uwagi, iż od dnia 01 grudnia 2009 r., Wnioskodawca został podatnikiem podatku VAT będzie mógł w styczniu 2010 r. odliczyć 1/5 kwoty podatku VAT, gdyż w dniu 31 grudnia 2009 r. oraz w momencie składania deklaracji za styczeń 2010r. był podatnikiem podatku VAT.

Następnie w styczniu 2011 r. oraz w styczniu 2012 r. Wnioskodawca będzie mógł odliczyć kolejne 1/5 podatku VAT. Sprzedając w przyszłości sprzęt Wnioskodawczyni nie będzie mogła skorzystać ze stawki zwolnionej, ponieważ będąc zarejestrowanym podatnikiem podatek VAT został odliczony. Wnioskodawca będzie musiał VAT naliczyć i odprowadzić go do urzędu skarbowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), podatnikami tego podatku są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl postanowień ust. 2 powołanego artykułu, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Art. 86 ust. 1 ustawy stanowi iż, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z treści cytowanego wyżej przepisu wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Na mocy art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10 (art. 90 ust. 2 ustawy).

Zgodnie z art. 90 ust. 3 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Stosownie do art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-9, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11, dla zakończonego roku podatkowego. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli różnica między proporcją odliczenia określoną w art. 90 ust. 4 a proporcją określoną w zdaniu poprzednim nie przekracza 2 punktów procentowych.

W myśl art. 91 ust. 2 ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. w przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy (art. 91 ust. 3 ustawy).

Zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy, przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Przepis ten znajduje zastosowanie w sytuacji gdy podatnik nabywając towar lub usługę z przeznaczeniem do działalności zwolnionej nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu, a następnie zmienione zostało przeznaczenie tych towarów poprzez rozpoczęcie wykorzystywania ich do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, iż w momencie zakupu ciągnika rolniczego, ładowacza i prasy, tj. w dniu 11 października 2007 r. Wnioskodawca miał status rolnika ryczałtowego zwolnionego od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy. Zgodnie z treścią tego przepisu, zwalnia się od podatku dostawę produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej, dokonywaną przez rolnika ryczałtowego oraz świadczenie usług rolniczych przez rolnika ryczałtowego.

W tym miejscu warto wskazać, iż zgodnie z brzmieniem ust. 3 ww. artykułu, rolnik ryczałtowy dokonujący dostawy produktów rolnych lub świadczący usługi rolnicze, które są zwolnione od podatku na podstawie ust. 1 pkt 3, może zrezygnować z tego zwolnienia pod warunkiem:

1. dokonania w poprzednim roku podatkowym dostawy produktów rolnych oraz świadczenia usług rolniczych o wartości przekraczającej 20.000 zł, oraz
2. dokonania zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 96 ust. 1 i 2, oraz
3. prowadzenia ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
   
   

Od dnia 1 grudnia 2009 r. Wnioskodawca zarejestrował się w podatku VAT.

W rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, gdy nabycie towarów (ciągnika rolniczego, ładowacza, prasy) nastąpiło w okresie, kiedy prawo do obniżenia podatku należnego Wnioskodawcy nie przysługiwało. Towary te Wnioskodawca wykorzystywał w okresie od dnia 11 października 2007 r. do 30 listopada 2009 r. jako rolnik ryczałtowy, korzystający ze zwolnienia od podatku w zakresie dostaw produktów rolnych pochodzących z działalności rolniczej oraz w zakresie świadczenia usług rolniczych. Natomiast od dnia 1 grudnia 2009 r. nabyte towary Wnioskodawca użytkuje w działalności rolniczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług na zasadach ogólnych.

Z uwagi na powyższe Wnioskodawca nie miał możliwości skorzystania z prawa odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem ww. maszyn rolniczych i ciągnika rolniczego, na podstawie cyt. wyżej art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem w momencie nabycia podatek ten nie podlegał odliczeniu. Ponieważ od 1 grudnia 2009 r. Wnioskodawca rozpoczął wykonywanie czynności opodatkowanych, więc w kwestii możliwości odliczenia podatku naliczonego związanego z wydatkami dotyczącymi tych zakupów znajdują zastosowanie przepisy art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług, a w szczególności ust. 1, 2, 3 oraz 7.

Reasumując należy stwierdzić, iż na skutek rezygnacji ze statusu rolnika ryczałtowego z dniem 1 grudnia 2009 r. zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Stosownie do art. 91 ust. 1 - 3 ustawy istnieje możliwość skorygowania odliczenia podatku naliczonego od dokonanych zakupów, gdyż wydatki te służą czynnościom opodatkowanym - działalności rolniczej opodatkowanej podatkiem od towarów i usług na zasadach ogólnych od 1 grudnia 2009 r.

Zatem odliczenia podatku naliczonego z przedmiotowych faktur VAT można było dokonać w złożonej deklaracji VAT-7 za miesiąc styczeń 2010 r.( w wysokości 1/5 podatku naliczonego), w której Wnioskodawca skorzysta z tego prawa do odliczenia w części wydatków służących czynnościom opodatkowanym wykonywanym w roku 2009. Prawo to będzie kontynuowane w kolejnych latach, tj. styczeń 2011 r. i styczeń 2012 r. mając na uwadze powyższe przepisy, przy jednoczesnym uwzględnianiu dyspozycji art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym, w zakresie pytania pierwszego, stanowisko Wnioskodawcy uznać należy za prawidłowe.

Z uwagi na udzieloną odpowiedź na pytanie pierwsze, pytanie drugie staje się bezprzedmiotowe.

Udzielając odpowiedzi na pytanie trzecie zawarte we wniosku, wskazać należy, iż zgodnie z art. 41 ust. 1 stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 43 ust. 2 zwalnia się od podatku dostawę towarów użytkowanych, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokumentującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Przez towary używane, o których mowa w tym przepisie, rozumie się ruchomości, których okres użytkowania przez podatnika dokonującego dostawy wyniósł co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel (art. 43 ust. 2 ustawy o VAT).

Przepis ten zwalnia zatem z opodatkowania dostawę towarów, które łącznie spełniają następujące warunki:

• przy ich nabyciu podatnikowi nie przysługiwało prawo do odliczenia VAT,

• okres użytkowania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku.
  
  

W przedmiotowej sprawie warunki powyższe nie będą spełnione, gdyż Wnioskodawca będzie miał prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego, zatem sprzedaż przedmiotowych maszyn rolniczych będzie opodatkowana stawką 22%, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy, w zakresie pytania trzeciego należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.