Istota interpretacji:

sprzedaż prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej zabudowanej

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca będący spółką z ograniczoną odpowiedzialnością i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług zamierza sprzedać prawo użytkowania wieczystego, zabudowanej nieruchomości gruntowej, stanowiącej działki gruntu oznaczone numerami ewidencyjnymi …./11 o obszarze 0,375 ha, 111/13 o obszarze 0,027 ha, 112/3 o obszarze 0,3276 ha oraz 112/40 obszarze 0,0101 ha, stanowiącej własność Skarbu Państwa, położonej w K oraz własność posadowionego na tym gruncie budynku siedmio-kondygnacyjnego o funkcji biurowo - konferencyjnej o pow. użytkowej 4.904 m kw, stanowiącego odrębną nieruchomość dla której Sąd prowadzi księgę wieczystą.

W dniu 20.09.2005 r. P wniosła aport do spółki C w postaci wkładu niepieniężnego - prawa użytkowania wieczystego gruntu zabudowanej nieruchomości gruntowej stanowiącej własność Skarbu Państwa położonej w K oraz własność posadowionego na tym gruncie budynku.

Budynek został oddany do użytku w 1977r. Spółka P na podstawie paragrafu 8 ust 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27.04.2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r. nr 54 poz.535) skorzystała ze zwolnienia z VAT wnosząc aport do spółki prawa handlowego. W okresie od 20.09.2005 r. spółka C ponosiła w trakcie użytkowania nakłady na ulepszenie przedmiotowej nieruchomości w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych, które nie przekroczyły 30% wartości początkowej i wyniosły łącznie 658.953,91 złotych netto i stanowiły 14,59% w stosunku do wartości początkowej. Wartość początkowa budynków i budowli wynosiła netto 4.515.681,00 złotych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż przez spółkę przedmiotowej nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust.1 pkt 10 lub ewentualnie na podstawie art. 43 ust.1 pkt 10a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami).

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zdaniem Spółki spełniony zostanie warunek określony w art. 43 ust.1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż dostawa nie jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, ponadto pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres dłuższy niż 2 lata.

W przypadku, gdyby zdaniem organu podatkowego Spółka nie spełniała tego warunku zastosowanie miałby art. 43 ust. 1 pkt 10 a, gdyż w związku z faktem, że Spółka otrzymała przedmiotową nieruchomość aportem (który w świetle obowiązujących w 2005 r. przepisów nie podlegał obowiązkowi opodatkowania podatkiem od towarów i usług ) nie przysługiwało jej prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a poniesione nakłady na ulepszenie środka trwałego nie przekroczyły 30% wartości początkowej środka trwałego.

Reasumując, Spółka uważa, iż sprzedaż prawa wieczystego użytkowania zabudowanej nieruchomości gruntowej oraz własność posadowionego na tym gruncie budynku, stanowiąca odrębną nieruchomość, korzystać będzie ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ostatnia zmiana Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 powołanej ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

W myśl art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel w tym również zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntów.

Co do zasady stawka podatku – na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do zapisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części z wyjątkiem gdy:

1. dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2. pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
   
   

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT przez pierwsze zasiedlenie - rozumie się przez to oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1. wybudowaniu lub
2. ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
   
   

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym położone są budynki i budowle rozstrzygają przepisy art. 29 ust. 5 ustawy, zgodnie z tym przepisem, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, bądź też opodatkowana jest 22% stawką podatku, na takich samych zasadach opodatkowana jest dostawa gruntu (w tym również zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu), na którym posadowione są budynki.

Natomiast na mocy § 13 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336), zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zamierza zbyć prawo wieczystego użytkowania gruntu na którym posadowiony jest budynek siedmio – kondygnacyjny o funkcji biurowo – konferencyjnej. Przedmiotowa nieruchomość została wniesiona do Spółki jako aport w dniu 20.09.2005r., zatem Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Budynek posadowiony na gruncie został oddany do użytkowania w 1977r. Wnioskodawca ponosił wydatki na ulepszenie przedmiotowej nieruchomości ale były one niższe niż 30% wartości początkowej obiektu.

Mając na uwadze powołane przepisy oraz przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe należy uznać, że dostawa prawa użytkowania wieczystego gruntu wraz z budynkiem nie będzie odbywać się w ramach pierwszego zasiedlenia jak również w okresie krótszym niż 2 lata od pierwszego zasiedlenia. Zatem należy stwierdzić, że dostawa przedmiotowych budynków będzie objęta zwolnieniem z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Tym samym zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, na którym posadowione są budynki będzie korzystało ze zwolnienia z podatku na podstawie § 13 ust. 1 pkt 10 ww. rozporządzenia Ministra Finansów.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.