Istota interpretacji:

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z tym, że lokal wynajmowany przez najemcę przeznaczony jest na potrzeby mieszkaniowe pracowników, a najemca nie prowadzi w nim biura ani żadnej formy działalności gospodarczej podatnik stoi na stanowisku, iż prawidłowo wykazuje na wystawionych przez siebie fakturach stawkę zw.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 1 grudnia 2009r. (data wpływu 7 grudnia 2009r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 24 listopada 2009r. znak: IBPP2/443-778/09/PH oraz pismem z dnia 3 grudnia 2009r. (data wpływu 16 grudnia 2009r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest właścicielem lokalu mieszkalnego w budynku wielomieszkaniowym – blok. Lokal ten wynajmuje innej firmie – spółce z o. o., wystawiając za najem lokalu fakturę VAT ze stawką zw., ponieważ najemca twierdzi, że wynajmuje lokal na cele mieszkalne dla pracowników.

Ponadto w uzupełnieniu wniosku z dnia 7 grudnia 2009r. Wnioskodawca wskazał, iż nieruchomość nabył w celach jej wynajmowania oraz wskazał symbol PKWiU dla powyższej usługi 70.20.11 – usługi w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, z wyłączeniem wynajmu lokali w budynkach mieszkalnych na cele inne niż mieszkaniowe.

Dodatkowo w piśmie z dnia 3 grudnia 2009r. Wnioskodawca wskazał, iż przedmiotowy budynek jest zakwalifikowany w PKOB pod kodem 1.11.1122.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca prawidłowo stosuje stawkę zw., zamiast stawki 22%, na wystawianych fakturach dotyczących najmu lokalu...

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z tym, że lokal wynajmowany przez najemcę przeznaczony jest na potrzeby mieszkaniowe pracowników, a najemca nie prowadzi w nim biura ani żadnej formy działalności gospodarczej podatnik stoi na stanowisku, iż prawidłowo wykazuje na wystawionych przez siebie fakturach stawkę zw.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają między innymi odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzenia towarami jak właściciel.

Natomiast na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

W myśl art. 8 ust. 3 ustawy o VAT, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Podstawowa stawka podatku od towarów i usług, w myśl art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W pozycji 4 ww. załącznika - "Wykazu usług zwolnionych od podatku" wymieniono: "Usługi w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, z wyłączeniem wynajmu lokali w budynkach mieszkalnych na cele inne niż mieszkaniowe", oznaczone symbolem PKWiU ex 70.20.11, przy czym zgodnie z wyjaśnieniem zamieszczonym na końcu ww. załącznika, "ex" – oznacza, iż zwolnienie dotyczy tylko danej usługi z danego grupowania PKWiU.

Z ww. przepisu wynika, że zwolnieniu od podatku od towarów i usług podlega wyłącznie świadczenie usług w zakresie wynajmowania nieruchomości na cele mieszkalne. Zastosowanie zwolnienia jest więc uzależnione od spełnienia przesłanek obiektywnych dotyczących charakteru wynajmowanego lokalu (lokal mieszkalny) oraz subiektywnych dotyczących przeznaczenia wynajmowanego lokalu (cel mieszkaniowy).

Z opisu zdarzenia zaistniałego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest właścicielem lokalu mieszkalnego w budynku wielomieszkaniowym – blok. Lokal ten wynajmuje innej firmie – spółce z o. o., wystawiając za najem lokalu fakturę VAT ze stawką zwolnioną, ponieważ najemca twierdzi, że wynajmuje lokal na cele mieszkalne dla pracowników. Wnioskodawca nabył nieruchomość w celach jej wynajmowania oraz wskazał symbol PKWiU dla powyższej usługi 70.20.11 – usługi w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, z wyłączeniem wynajmu lokali w budynkach mieszkalnych na cele inne niż mieszkaniowe. Zdaniem Wnioskodawcy przedmiotowy budynek jest zakwalifikowany w PKOB pod kodem 1.11.1122.

W oparciu o przedstawiony stan faktyczny oraz wskazany wyżej stan prawny należy stwierdzić, iż o ile przedmiotowa usługa najmu lokalu mieszkalnego jest sklasyfikowana w grupie PKWiU 70.20.11 oraz faktycznie jest świadczona na cele mieszkaniowe w budynku wielomieszkaniowym – bloku, sklasyfikowanym w sekcji 1 dział 11 klasa 1122 PKOB "Budynki o trzech i więcej mieszkaniach", wówczas podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, w związku z poz. 4 załącznika nr 4 do tej ustawy, jako usługa w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, z wyłączeniem wynajmu lokali w budynkach mieszkalnych na cele inne niż mieszkaniowe.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Należy jednocześnie zauważyć, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii poprawności dokonanego przez Wnioskodawcę zaklasyfikowania świadczonej przez niego usługi według PKWiU oraz budynku według PKOB. Należy bowiem zauważyć, że tut. organ nie jest właściwy do weryfikacji poprawności dokonanej klasyfikacji świadczonej przez Wnioskodawcę usługi według PKWiU oraz budynku według PKOB, gdyż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam dokonuje takiej klasyfikacji według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług lub Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych zainteresowany podmiot może zwrócić się o udzielenie informacji w tym zakresie do Urzędu Statystycznego w Łodzi. Tak więc to Wnioskodawcę obciąża obowiązek i ryzyko prawidłowego sklasyfikowania budynku oraz wykonywanej usługi, a w razie wątpliwości Wnioskodawca może w tym zakresie zwrócić się do Urzędu Statystycznego w Łodzi.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.