Istota interpretacji:

Czy sprzedaż lokalu użytkowego będzie podlegała zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług?

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 5 sierpnia 2009 r. (data wpływu 10 sierpnia 2009 r.) uzupełnionym pismem z dnia 29 października 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy lokalu użytkowego -jest prawidłowe.

W dniu 10 sierpnia 2009 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy lokalu użytkowego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Uchwałą Rady Miejskiej został powołany Zakład Gospodarki Komunalnej do administrowania nieruchomościami stanowiącymi własność Gminy. Wśród tych nieruchomości znajduje się lokal użytkowy, który to Gmina Miejska zamierza sprzedać. Dokumentację związaną z ww. lokalem prowadzi administrator, tj. zawiera umowy na wynajem, ponosi koszty i dokonuje rozliczeń. Na podstawie prowadzonej ewidencji ustalono, że lokal wynajmowany był do października 2005 r. na podstawie umowy najmu, od października 2006 r. do października 2008 r. na podstawie umowy użyczenia, a od października 2008 r. do chwili obecnej jest pustostanem. Gmina Miejska jako właściciel nie dokonywała modernizacji i remontów powyższego lokalu, a tym samym nie odliczała podatku naliczonego od zakupów związanych z powyższym lokalem. Drobne remonty przeprowadzał Zakład Gospodarki Komunalnej jako administrator nieruchomości. Jak wynika z uzupełnienia do wniosku Zakład Gospodarki Komunalnej działa w imieniu Gminy na podstawie udzielonego pełnomocnictwa przez Burmistrza Miasta dla Dyrektora Zakładu do wykonywania zadań statutowych. Lokal użytkowy znajduje się w budynku przedwojennym, który jest własnością Skarbu Państwa. W 1991 r. na mocy komunalizacji, zgodnie z decyzją Urzędu Wojewódzkiego stał się on własnością Gminy. Wobec powyższego przy nabyciu lokalu nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Obrót z tytułu umowy najmu i użyczenia wykazywany był w deklaracjach VAT-7 przez Zakład Gospodarki Komunalnej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż lokalu użytkowego będzie podlegała zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług...

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż lokalu użytkowego będzie podlegała zwolnieniu od podatku VAT. W znowelizowanej ustawie o podatku od towarów i usług wprowadzono art. 43 ust. 1 pkt 10, na podstawie którego zwalnia się od podatku dostawę nieruchomości, z wyjątkiem tych które są dokonywane przed lub w ramach pierwszego zasiedlenia, względnie w ciągu dwóch lat od pierwszego zasiedlenia. W opisywanym przypadku pierwsze zasiedlenie nastąpiło z chwilą podpisania umowy najmu (oddano do użytkowania) przez administratora tj., Zakład Gospodarki Komunalnej , która trwała do października 2005 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 ww. ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…)

Z definicji zawartej w art. 2 pkt 6 cyt. ustawy, za towary uważa się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Co do zasady stawka podatku, na podstawie art. 41 ust. 1 powołanej ustawy, wynosi 22%. Jednakże, zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1. dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2. pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie, zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1. wybudowaniu lub
2. ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Natomiast na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1. w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2. dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b), w świetle art. 43 ust. 7a nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Gmina, planuje sprzedać lokal użytkowy, którym administruje w jej imieniu specjalnie powołany do tego Zakład Gospodarki Komunalnej. Administrator zawiera umowy na wynajem, ponosi koszty i dokonuje rozliczeń. Na podstawie prowadzonej ewidencji ustalono, że lokal wynajmowany był do października 2005 r. na podstawie umowy najmu, od października 2006 r. do października 2008 r. na podstawie umowy użyczenia, a od października 2008 r. do chwili obecnej jest pustostanem. Obrót z tytułu umowy najmu i użyczenia wykazywany był w deklaracjach VAT-7 składanych przez Zakład Gospodarki Komunalnej. Przy nabyciu lokalu Gminie nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Gmina Miejska jako właściciel nie dokonywała modernizacji i remontów powyższego lokalu, a tym samym nie odliczała podatku naliczonego od zakupów związanych z powyższym lokalem. Drobne remonty przeprowadzał Zakład Gospodarki Komunalnej jako administrator nieruchomości.

Odnosząc powyższe do przedstawionych uwarunkowań prawnych, należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie Gmina, jako sprzedawca wskazanego lokalu użytkowego, może korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług. W tym przypadku bowiem spełnione zostały przesłanki warunkujące wymienione w tych przepisach zwolnienie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.