Istota interpretacji:

- Czy pożyczkodawca, w zakresie udzielonej pożyczki występował w charakterze podatnika VAT, a tym samym czy z tytułu pożyczki którakolwiek ze stron powinna rozpoznać obowiązek podatkowy VAT? - Jeżeli dana czynność podlega opodatkowaniu podatkiem VAT to czy podstawą opodatkowania jest wysokość udzielonej pożyczki, czy wysokość odsetek zapłaconych zgodnie z umową?

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 5 maja 2009r. (data wpływu 11 maja 2009r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 29 kwietnia 2009r. znak: IBPP2/443-215/09/LŻ.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe:

N. Sp. z o.o. będąca podatnikiem podatku VAT czynnym mając w swoim zakresie działalności 64.19 Z Pozostałe pośrednictwo finansowe, udziela sporadycznie pożyczek "A" Sp. z o.o. która jest również czynnym podatnikiem podatku VAT. "A" Sp. z o.o. jest jedynym pożyczkobiorcą któremu N. Sp. z o.o. udzieliła i ma zamiar udzielać pożyczek. Udziałowcami N. Sp. z o.o. i "A" Sp. z o.o. są te same dwie osoby fizyczne, których udziały w jednej i drugiej spółce wynoszą 100%. W 2006r. zostały udzielone dwie pożyczki, jak również w 2007r. udzielono też dwie pożyczki od których "A" Sp. z o.o. jako pożyczkobiorca odprowadziła podatek od czynności cywilnoprawnych w wysokości 2%. N. Sp. z o.o. w dniu 2 czerwca 2008r. przekształciła się w spółkę jawną N. M. R. SPÓŁKA JAWNA, będącą następcą prawnym spółki z o.o. zachowując ten sam NIP oraz status czynnego podatnika VAT. Udziałowcami są te same osoby fizyczne, mając w przedmiocie działalności również pozostałe pośrednictwo finansowe. Używając sformułowania "udziela sporadycznie pożyczek" podmiot wyjaśnia, że udzielał pożyczek w miarę potrzeb firmie A Sp. z o.o. i w najbliższej przyszłości będzie udzielać ponieważ pożyczkobiorca jest podmiotem produkcyjnym, który wymaga dużych nakładów na inwestycje – nowe technologie.

W piśmie z dnia 5 maja 2009r. Wnioskodawca wyjaśnił, iż właściwy symbol PKWiU dla usług udzielania pożyczek, o których mowa we wniosku to 65.22.10 – usługi udzielania pożyczek świadczone poza systemem bankowym, która obowiązuje do dnia 30 grudnia 2009r. wg rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. w sprawie PKWiU (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.).

Ponadto Wnioskodawca stwierdził, iż pytanie nr 4 tzn. "Czy jeżeli usługi finansowe objęte obowiązkiem podatkowym w VAT (jako usługi zwolnione) świadczone sporadycznie wpłyną na prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych ze sprzedażą mieszaną zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy o VAT..." oraz stanowisko zajęte w tej sprawie dotyczy innego podmiotu, w związku z tym Wnioskodawca prosi aby pozostawić go bez odpowiedzi.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy pożyczkodawca, w zakresie udzielonej pożyczki występował w charakterze podatnika VAT, a tym samym czy z tytułu pożyczki którakolwiek ze stron powinna rozpoznać obowiązek podatkowy VAT...
2. Jeżeli dana czynność podlega opodatkowaniu podatkiem VAT to czy podstawą opodatkowania jest wysokość udzielonej pożyczki, czy wysokość odsetek zapłaconych zgodnie z umową...
   
   

Zdaniem Wnioskodawcy, czynność odpłatnego udostępniania kapitału – udzielanie pożyczek jest świadczeniem usług objętym zakresem przedmiotowym ustawy o VAT a czynność udzielania pożyczek przez przedsiębiorców stanowi element prowadzonej przez nich działalności gospodarczej a tym samym podlega opodatkowaniu VAT niezależnie czy stanowi czynność jedynie sporadyczną czy wykonywana jest w sposób częstotliwy oraz czy jest przedmiotem działalności. Z uwagi, że zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ww. ustawy poz. 3 – usługi pośrednictwa finansowego, pożyczkodawca był zobowiązany do wystawienia faktury VAT i wykazanie uzyskanego obrotu w ewidencji oraz w deklaracji VAT.

Odnośnie podstawy opodatkowania VAT, zdaniem Wnioskodawcy, podstawą opodatkowania w zakresie podatku VAT była wysokość odsetek należna zgodnie z umową pożyczki, ponieważ wartość udzielonej pożyczki była i jest czynnością zwrotną (majątkiem rzeczowym do uzyskania dochodu), to w związku z tym jedynie dochód w postaci odsetek stanowi podstawę do opodatkowania podatkiem VAT korzystającym ze zwolnienia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług. Zakres tych czynności został zdefiniowany w art. 7 i art. 8 ww. ustawy. Przy czym przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1). Natomiast, zgodnie z art. 8 ust. 1 przez świadczenie usług, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
   
   

Natomiast w myśl art. 8 ust. 3 ustawy o VAT, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Istota umowy pożyczki została zawarta w art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. W wyniku spełnienia świadczenia przez dającego pożyczkę, określone przedmioty majątkowe stają się własnością biorącego pożyczkę. Zasilają one jednak tylko czasowo majątek biorącego pożyczkę, który obowiązany jest do zwrotu, tj. do przeniesienia na drugą stronę własności tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego rodzaju.

Stosownie do przepisu art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W przedmiotowym załączniku nr 4 zawierającym "Wykaz usług zwolnionych od podatku" pod poz. 3 wymieniono usługi pośrednictwa finansowego (sekcja J ex 65-67), z wyłączeniem:

1. działalności lombardów, z wyjątkiem usług świadczonych przez banki,
2. usług polegających na oddaniu w odpłatne użytkowanie rzeczy ruchomej,
3. usług doradztwa finansowego (PKWiU ex 67.13.10-00.20),
4. usług doradztwa ubezpieczeniowego oraz wyceny dla towarzystw ubezpieczeniowych (PKWiU ex 67.20.10-00.20, -00.30), z wyjątkiem świadczonych przez zakład ubezpieczeń w rozumieniu przepisów o działalności ubezpieczeniowej oraz świadczonych w tym zakresie przez podmioty działające w imieniu i na rzecz zakładu ubezpieczeń,
5. usług ściągania długów oraz faktoringu,
6. usług zarządzania akcjami, udziałami w spółkach lub związkach, obligacjami i innymi rodzajami papierów wartościowych, z wyjątkiem wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy,
7. usług przechowywania akcji, udziałów w spółkach lub związkach, obligacji i innych rodzajów papierów wartościowych, z wyjątkiem wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy,
8. transakcji dotyczących dokumentów ustanawiających tytuł własności,
9. transakcji dotyczących praw w odniesieniu do nieruchomości.

Ustawodawca w objaśnieniach do ww. załącznika wskazał, iż - ex - dotyczy tylko danej usługi z danego grupowania.

Podkreślenia wymaga fakt, że organ podatkowy nie jest organem uprawnionym do klasyfikowania danych usług lub towarów do odpowiednich symboli PKWiU. Zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji statystycznych – na podstawie Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej.

W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania, w tym także dla usług według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zainteresowany podmiot może zwrócić się z wnioskiem do Urzędu Statystycznego w Łodzi, który udziela informacji w zakresie stosowania wyżej powołanych standardów klasyfikacyjnych. Tylko w przypadku prawidłowego zaklasyfikowania do właściwego grupowania PKWiU możliwie jest rozstrzygnięcie o zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług danego towaru lub usługi.

Czynności polegające na udzielaniu pożyczek pieniężnych świadczone poza systemem bankowym zaliczane są do grupy usług pośrednictwa finansowego, sklasyfikowanego w sekcji J dział 65 PKWiU, a tego rodzaju działalność mieści się w definicji działalności gospodarczej zamieszczonej w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, wobec powyższego udzielenie pożyczek podlega regulacjom zawartym w ustawie o podatku od towarów i usług.

Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest jedynym pożyczkobiorcą, któremu N. Sp. z o.o. udzieliła i ma zamiar udzielać pożyczek. Używając sformułowania "udziela sporadycznie pożyczek" podmiot wyjaśnia, że udzielał pożyczek w miarę potrzeb firmie A Sp. z o.o. i w najbliższej przyszłości będzie udzielać ponieważ pożyczkobiorca jest podmiotem produkcyjnym, który wymaga dużych nakładów na inwestycje – nowe technologie. Wnioskodawca wyjaśnił, iż właściwy symbol PKWiU dla usług udzielania pożyczek, o których mowa we wniosku to 65.22.10 – usługi udzielania pożyczek świadczone poza systemem bankowym.

Udzielanie pożyczek przez podatnika podatku od towarów i usług spełnia przesłanki uznania tych czynności za podlegające opodatkowaniu tym podatkiem, niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielania czy statusu nabywcy. Udzielanie bowiem pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, należy identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług.

Uwzględniając powołane wyżej przepisy, stwierdzić należy, iż w sytuacji zakwalifikowania działalności pożyczkodawcy polegającej na udzielaniu pożyczek do grupowania PKWiU 65.22.10-00, usługa ta będzie zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

W przypadku usług polegających na udzielaniu pożyczek obrotem, w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, są odsetki od udzielonej pożyczki (otrzymane jak również niezapłacone, których termin zapłaty upłynął). Odsetki te winny być udokumentowane fakturą VAT i zaewidencjonowane w rejestrze sprzedaży w miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy.

W świetle powyższego, przedmiotową usługę udzielenia pożyczki należy rozpoznać jako odpłatne świadczenie usługi, mieszczące się w katalogu czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, wymienione w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzająca w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkowa bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Zatem obrót z tytułu wykonanej czynności winien być udokumentowany fakturą VAT oraz uwzględniony w ewidencji dostaw i wykazany w deklaracji VAT-7 jako sprzedaż zwolniona.

Reasumując, po przeanalizowaniu przedstawionego we wniosku stanu faktycznego należy zauważyć, że udzielanie pożyczki jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Ze względu jednak na przewidziane w ustawie zwolnienia usługi takie korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 w związku z poz. 3 załącznika nr 4 do ustawy o VAT, o ile pożyczkodawca wykonuje działalność usługową określoną w grupowaniu 65-67 i nie zachodzą wyłączenia wskazane w tej pozycji. Obrót czyli odsetki od udzielonej pożyczki powinien być zaewidencjonowany w rejestrze sprzedaży i rozliczony w deklaracji VAT w miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto informuje się, że interpretacja przepisów prawa podatkowego dotycząca podatku od czynności cywilnoprawnych oraz podatku od towarów i usług w zakresie wpływu zwolnienia z opodatkowania usług finansowych na prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych ze sprzedażą mieszaną zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy o VAT, będą przedmiotem odrębnych rozstrzygnięć.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.

Referencje