|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: nieruchomość zabudowana, użytkowanie wieczyste, zwolnienia przedmiotowe | |
| Data: 2009-07-09 | |
Istota interpretacji:Sprzedaż budynku wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu.W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca wraz z małżonką w maju 2008 r. zakupił prawo użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej oraz prawo własności stanowiącego odrębną nieruchomość budynku. Zakupiona nieruchomość miała służyć na potrzeby prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Sprzedający użytkowali budynek przez minimum 20 lat i zbywali tą nieruchomość prywatnie (nie byli osobami prowadzącymi działalność gospodarczą). Wnioskodawca zaznacza, że nie zna wcześniejszych stosunków własnościowych dotyczących tej nieruchomości. Przez cały okres posiadania przedmiotowej nieruchomości Wnioskodawca wraz z małżonką nie poczynili na nią żadnych wydatków na jej ulepszenie, w stosunku do których mieliby prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Obecnie Wnioskodawca wraz z małżonką zamierza sprzedać przedmiotową nieruchomość. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy sprzedaż prawa własności stanowiącego odrębną nieruchomość budynku wraz z prawem użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, o której mowa wyżej, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, będzie podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług... Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż przedmiotowego budynku będzie zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, gdyż:
Biorąc pod uwagę powyższy stan faktyczny i prawny uznać należy, że sprzedaż przedmiotowego budynku wraz z prawem użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel , w tym również zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntów.
Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
Stosownie do art. 2 pkt 14 ustawy o VAT przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:
Zgodnie natomiast z treścią art. 29 ust. 5 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem. Natomiast na mocy § 13 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336), zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zamierza zbyć budynek wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu, nabyty od osób, które zbywały przedmiotową nieruchomość "prywatnie" nie będąc podatnikami podatku od towarów i usług. Poprzedni właściciele użytkowali budynek minimum 20 lat. Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie przedmiotowej nieruchomości w stosunku do których przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Ponadto przy nabyciu tej nieruchomości nie przysługiwało Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku naliczonego. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że dostawa przedmiotowego budynku będzie objęta zwolnieniem z podatku od towarów i usług na podstawie ww. art. 43 ust. 1 pkt 10 a ustawy o VAT. Tym samym zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, na którym posadowiony jest budynek będzie korzystała ze zwolnienia z podatku na podstawie § 13 ust. 1 pkt 10 ww. rozporządzenia Ministra Finansów. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała. |
|
| 2009-07-09 |