Istota interpretacji:

Status podatnika przy sprzedaży 16 działek.

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 kwietnia 2009 r. (data wpływu 8 maja 2009 r.), uzupełnionym pismami z dnia 12 czerwca 2009 r. (data wpływu 15 czerwca 2009 r.), oraz z dnia 8 lipca 2009 r. (data wpływu 10 lipca 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek przeznaczonych pod zabudowę -jest nieprawidłowe.

W dniu 8 maja 2009 r. został złożony wniosek, uzupełniony pismami z dnia 12 czerwca i 8 lipca 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek przeznaczonych pod zabudowę.

W przedmiotowym wniosku oraz pismach stanowiących jego uzupełnienie zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 27 grudnia 1995 r. nabyła Pani od Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa grunt o pow. 1,96 ha. Grunt ten zakwalifikowany jest do klasy VI R i stanowi Pani majątek osobisty. Grunt został nabyty w celu realizacji planów osobistych - budowa domu. W 2007 r., ze względu na zmianę planów dzieci dotyczących miejsca zamieszkania, podjęła Pani decyzję o sprzedaży działek. W tym celu nieruchomość została podzielona na 16 działek z zamiarem ich sprzedaży.

Na wymienionych gruntach, nie prowadziła Pani działalności gospodarczej.

Aktualnie dla tego terenu opracowywane jest studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Do chwili obecnej nie nastąpiła zmiana przeznaczenia przedmiotowego gruntu i dalej jest to grunt rolny. W przeszłości nie nabywała Pani i nie dokonywała sprzedaży jakichkolwiek nieruchomości i nie planuje zbycia innych nieruchomości.

W pismach stanowiących uzupełnienie wniosku wskazała Pani, że grunt przeznaczony do sprzedaży nie był przedmiotem najmu, dzierżawy lub użyczenia. Nie prowadzono na nim upraw rolniczych, nie przynosił on żadnego przysporzenia. Grunty nie są zabudowane. Sprzedaż działek odbędzie się w każdy możliwy sposób, który doprowadzi do ich sprzedaży. Wskazała Pani, że działki najprawdopodobniej będą przedmiotem kilku transakcji, w związku z tym, że grunt jest jedynym zabezpieczeniem na starość. Sprzedaż będzie dokonywana w zależności od potrzeb. Wskazała Pani również, że wystąpiła o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. W związku z pogarszaniem stanu zdrowia, otrzymanie takiej decyzji pozwalało na przeznaczenie gruntu na sprzedaż. Dopiero na podstawie otrzymanej decyzji uzyskała Pani pewność, że na przedmiotowym gruncie można cokolwiek wybudować. Również potencjalny nabywca bez takiego dokumentu nie zdecyduje się na zakup. Wskazała Pani, że wystąpienie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy nie powinno oznaczać, że przez sprzedaż gruntów staje się automatycznie handlującą - bowiem zamiarem Pani nigdy nie był handel ziemią. Podział działek, czy wystąpienie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, stanowią czynności, które nie wykraczają poza czynności konieczne do zbycia majątku osobistego.

Na poparcie swojego stanowiska podniosła Pani, że interpretacje organów podatkowych przychylające się do tezy, że "osoba fizyczna wykonująca czynność dostawy towarów, polegającą na zbyciu majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży (w celach handlowych) - nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług" - i wskazała interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 17 czerwca 2009 r., sygn ILPP1/443-50/07/09-S/GZ.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w kontekście sprzedaży działek może zostać Pani uznana za podatnika podatku od towarów i usług, zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.)...

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie orzecznictwa sądów administracyjnych (np. wyrok z dnia 6 września 2006 r. sygn. akt I SA/Wr 1254/05, wyrok z dnia 1 października 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 1316/08, wyrok z dnia 25 lutego 2009 r. sygn. akt I Sa/Sz 630/08), oraz wyroku z 27 kwietnia 2007 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt I FSK 603/2006, nie dokonanie nabycia działek w celu ich sprzedaży (obrót profesjonalny), gdy działki te stanowią majątek osobisty, uznać należy, że ich sprzedaż nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wskazała Pani, że również zdaniem komentatorów zarówno z art. 4 ust. 3 VI Dyrektywy, art. 12 ust. 1 Dyrektywy 112/2006 (obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.), jak i z art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że okazjonalność (sporadyczność) czynności, względnie jednorazowe ich wykonywanie, tworzy z danej osoby podatnika wyłącznie w przypadku, gdy te okazjonalne lub jednorazowo wykonywane czynności są czynnościami wykonywanymi w związku z działalnością producentów, handlowców lub usługodawców. Wyżej wymienione akty prawne nie pozwalają na opodatkowanie czynności, choćby mogła być ona zdefiniowana jako dostawa towarów lub świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy o podatku od towarów i usług, jeżeli nie jest wykonywana w ramach działalności producentów, handlowców, usługodawców (T. Michalik, glosa do wyroku WSA z 20 października 2006 r., sygn. akt I SA/Wr 630/06, opublikowane Jurysdykcja podatkowa, Nr 2/2007, str. 66; również J. Zubrzycki "Leksykon VAT 2006; "VI Dyrektywa VAT , komentarz pod red. Krzysztofa Sachsa, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004; por. również Adam Bartosiewicz i Ryszard Kubacki, "VAT. Komentarz", Zakamycze 2004, Wojciech Maruchin "VAT. Komentarz", Dom Wydawniczy ABC 2005; Hanna Lubińska , Paweł Małecki "Ustawa o VAT. Komentarz 2005", PAR S.A., Warszawa 2005). Organy podatkowe również przychylają się do takiej interpretacji np. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 2 grudnia 2008 r., sygn. ITPP1/443-857/08/BS, Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, sygn. ILPP1/443-1092/08-2/AK z 4 lutego 2009 r., Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, sygn. IBPP1/443-1558/08/LSz z 24 grudnia 2008 r.

Podniosła Pani, że decydujące znaczenie mają okoliczności transakcji tj. sprawdzenie, czy sprzedawca rzeczywiście nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, a także, czy istnieją inne źródła i środki dowodowe pozwalające ustalić, czy transakcje dotyczyły majątku prywatnego (sam fakt, że działka została kupiona 15 lat temu nie wyklucza racjonalność profesjonalnego obrotu nieruchomościami). Wskazała Pani, że podział działek przeprowadzony był w celu ułatwienia sprzedaży, w warunkach wskazujących, że działania te nie są czynione z zamiarem nadania im zorganizowanego charakteru tj. działalności gospodarczej - te czynności nie wykraczają poza czynności konieczne do zbycia majątku osobistego.

Stwierdziła Pani, że w kontekście powyższego, dokonanie okazjonalnej sprzedaży ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowej, w okolicznościach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru powoduje, że transakcja taka nie powinna być uznana za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym sprzedaż działek nie powinna podlegać opodatkowaniu tym podatkiem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 powołanej ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Towarami, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Pojęcia "podatnik" i "działalność gospodarcza" dla potrzeb podatku od towarów i usług, zostały zdefiniowane w art. 15 ust. 1 i 2. Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 tego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie ma na tyle uniwersalny charakter, że pozwala na objęcie pojęciem "podatnika" te wszystkie podmioty, które prowadzą określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Jednakże podatnikiem z mocy prawa staje się również podmiot, który wykonał czynność podlegającą opodatkowaniu jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar jej wykonywania w sposób częstotliwy.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia "zamiar". Zgodnie z definicją zawartą we "Współczesnym słowniku języka polskiego" (Wydawnictwo Langenscheidt, Warszawa 2007 r.) "zamiar" oznacza "intencje zrobienia czegoś, zamysł, plan, projekt, chęć". Tak więc, przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności. O pojawieniu się częstotliwości nie decyduje czasokres wykonywania czynności (tydzień, miesiąc, rok), ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności. Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki prawnopodatkowe, było dokonywanie tej czynności wielokrotnie.

Biorąc pod uwagę definicję działalności gospodarczej zawartą w art. 15 ust. 2 ustawy, należy uznać, iż dokonane przez Wnioskodawcę czynności w zakresie podziału gruntu na 16 działek, wystąpienia o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w związku z zamiarem ich sprzedaży, noszą znamiona działalności gospodarczej. Działania powyższe, przy braku wskazania działań, które zmierzałyby do realizacji zamierzonego celu przy nabyciu gruntu (budowa domu), wskazują, że poczyniła Pani kroki zmierzające do dokonywania w przyszłości sprzedaży działek w sposób zorganizowany. Ilość działek oferowanych do przyszłej sprzedaży wskazuje z kolei, że ich dostawa dokonywana będzie w sposób częstotliwy (powtarzalny), w celu osiągnięcia określonego przysporzenia finansowego. Okoliczności te powodują, że Pani działania mieszczą się w definicji "działalności gospodarczej" ujętej we wspomnianym ust. 2 art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym z tytułu dokonania przyszłej sprzedaży działek, uzyska Pani status podatnika podatku od towarów i usług.

Podkreślenia wymaga również fakt, iż wystąpienie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ma na celu, ja wskazuje Wnioskodawca, nie tylko, upewnienie się o możliwości dokonania przyszłej zabudowy co jest istotne dla potencjalnego nabywcy, który nie zainteresuje się zakupem działki bez takiej decyzji. W efekcie uzyskanie takiej decyzji zwiększa atrakcyjność działek oferowanych do sprzedaży. Skutkiem otrzymania takiej decyzji jest potwierdzenie, że grunt, którego ona dotyczy może być w przyszłości wykorzystywany na cele budowlane.

W tym przypadku, w ocenie tutejszego organu, majątek w postaci działek nie będzie wykorzystywany do celów osobistych, ale w celu prowadzenia działalności gospodarczej. Istotnym elementem w takim przypadku jest to, by pierwotny zamiar wykorzystania gruntu istniał przez cały okres jego posiadania. Zmiana poprzez wystąpienie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i postanowienie o sprzedaży działek oraz podjęcie kroków zmierzających do jej realizacji, skutkuje tym, że nie mamy do czynienia ze sprzedażą majątku osobistego, lecz majątku związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą (dostawa gruntu niezabudowanego w postaci 16 działek), która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Kluczowe okoliczności faktyczne przedstawione we wniosku, czyli wystąpienie o uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy i uzyskanie jej, oraz podział nieruchomości na 16 działek, przeznaczonych do sprzedaży, stanowią ciąg zdarzeń, które mogą świadczyć o zamiarze wykonywania czynności sprzedaży w sposób częstotliwy, a więc w warunkach przesądzających o prowadzeniu działalności gospodarczej.

Powyższe wskazuje jednocześnie na podjęcie działań zmierzających do sprzedaży gruntów w celu osiągnięcia korzyści finansowej

Wszystkie wymienione wyżej okoliczności skutkują uznaniem Pani za podatnika podatku od towarów i usług w związku z wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu. Jednakże w sytuacji - czego nie wyklucza Wnioskodawca - sprzedaży działek jednemu nabywcy, nie zostaną spełnione przesłanki tego by uznać sprzedającego za podatnika podatku od towarów i usług, z uwagi na fakt, iż nie wystąpi zamiar powtarzania czynności sprzedaży gruntów.

Wydanie interpretacji indywidualnej oparte jest na przedstawionym we wniosku opisie zdarzenia przyszłego. Organy podatkowe i sądy administracyjne każdorazowo zobowiązane są do zbadania wszystkich okoliczności przedstawionych przez Wnioskodawcę lub skarżącego i dopiero na tej podstawie wydają rozstrzygnięcia. Dlatego też powoływane przez Wnioskodawcę orzeczenie sądu administracyjnego oraz interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu nie mogą stanowić podstaw merytorycznego rozpatrzenia złożonego przez Panią wniosku, mimo zbliżonych, ale nie tożsamych okoliczności sprawy będącej przedmiotem rozpatrywania..

Końcowo informuje się, że tutejszy organ nie dokonywał analizy merytorycznej oceny dokumentów załączonych do wniosku, bowiem zgodnie z art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. W związku z tym wydana interpretacja odnosi się do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.