|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: miejsce parkingowe, pierwsze zasiedlenie, podatek od towarów i usług, zwolnienia przedmiotowe | |
| Data: 2009-04-23 | |
![]() Istota interpretacji:Przedmiotowa sprzedaż miejsc garażowych podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako dostawa towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy. Dostawa ta korzysta jednak ze zwolnieniu od podatku, w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ponieważ nie jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia ani przed nim oraz pomiędzy pierwszym zasiedleniem a obecną dostawą upłynął okres dłuższy niż 2 lata.W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Z działalności developerskiej Spółka w upadłości posiada 83 miejsca parkingowe, nieprzyporządkowane do lokali mieszkalnych, które w księgach rachunkowych ujęte są jako wyroby gotowe przeznaczone do sprzedaży. Ze względu na brak nabywców garaże te wydzierżawiane są przez okres 6 lat. Wnioskodawca (Syndyk Masy Upadłości) podkreśla, że towary te pochodzą z działalności developerskiej i najprawdopodobniej w 2001r. odliczony był podatek VAT od zakupu materiałów zużytych do budowy miejsc parkingowych w budynkach. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy sprzedając obecnie miejsca garażowe, w świetle nowego przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy o podatku od towarów i usług, Wnioskodawca może uznać sprzedaż za wtórną i zastosować zwolnienie od podatku VAT, czy będzie to sprzedaż na rynku pierwotnym opodatkowana 22% stawką VAT... Zdaniem Wnioskodawcy nie można zastosować w opisanej sytuacji zwolnienia z podatku, ponieważ przedmiotowe miejsca garażowe są wyrobami gotowymi przeznaczonymi na sprzedaż i nie występuje tu transakcja na rynku wtórnym (art. 43 ust. 1 pkt 10). Ponadto przy zakupie materiałów do budowy bloku odliczony był podatek VAT (art. 43 ust. 1 pkt 10a). Wobec powyższego Wnioskodawca uważa, że sprzedając miejsca garażowe należy zastosować stawkę VAT 22%. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu tym podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Natomiast na podstawie art. 7 ust. 1 ww. ustawy dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, stanowi przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Podstawowa stawka podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, wynosi 22%. Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jaki i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku. Na podstawie obowiązujących od 1 stycznia 2009r. zmienionych przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy zwalnia się od podatku: 1) dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
2) dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
Z powyższych uregulowań wynika, iż dostawa budynków, budowli lub ich części jest co do zasady zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Jednakże taka dostawa podlega również zwolnieniu, jeżeli spełnione zostaną łącznie dwa warunki:
Dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy podstawowe znaczenie ma wyjaśnienie terminu "pierwsze zasiedlenie". Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30 % wartości początkowej. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca zamierza sprzedać miejsca garażowe, znajdujące się w budynku wybudowanym przez dewelopera w 2001r., które przez okres 6 lat są przedmiotem dzierżawy. Wynajem budynku lub jego części po wybudowaniu stanowi oddanie do użytkowania pierwszemu użytkownikowi w wyniku czynności podlegającej opodatkowaniu, a więc stanowi pierwsze zasiedlenie. Zatem dokonywana obecnie dostawa omawianych miejsc garażowych będzie odbywać się po ich pierwszym zasiedleniu. W związku z powyższym, w świetle przedstawionych okoliczności oraz powołanych przepisów stwierdzić należy, że przedmiotowa sprzedaż podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako dostawa towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy. Dostawa ta korzysta jednak ze zwolnieniu od podatku, w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ponieważ nie jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia ani przed nim oraz pomiędzy pierwszym zasiedleniem a obecną dostawą upłynął okres dłuższy niż 2 lata. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznaje się za nieprawidłowe. Jednocześnie informuje się, że zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o podatku od towarów i usług podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
Stosownie do art. 43 ust. 11 ustawy oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację, w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock |
|
| 2009-04-23 |
