Istota interpretacji:

Czy obiady przygotowywane przez szkołę dla uczniów i pracowników szkoły korzystają ze zwolnienia od podatku VAT?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Szkoła Podstawowa będąc budżetową jednostką oświatową prowadzi stołówkę szkolną na podstawie art. 67a ust. 2 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (t.j. Dz. U. z 2004r. Nr 256, poz. 2572 z późn. zm.). Stołówka szkolna nie jest odrębnym podmiotem gospodarczym, prowadzona jest przez pracowników szkoły i stanowi jej integralną część, a prowadzenie jej jest działalnością statutową szkoły. Stołówka szkolna przygotowuje obiady dla uczniów i pracowników swojej szkoły. Obiady uczniów finansowane są przez ich rodziców, a także przez ośrodek Pomocy Społecznej i Stowarzyszenie (dla dzieci z najuboższych rodzin). Pracownicy szkoły płacą sami za siebie. Odpłatność za obiady jest dochodem budżetowym, który jest odprowadzany na rachunek bankowy organu prowadzącego czyli Urzędu Miasta raz w miesiącu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy obiady przygotowywane przez szkołę dla uczniów i pracowników szkoły korzystają ze zwolnienia od podatku VAT...

Zdaniem wnioskodawcy obiady przygotowywane przez szkołę - stołówkę szkolną korzystają ze zwolnienia od podatku VAT. Przygotowywanie obiadów na rzecz uczniów i pracowników szkoły jest ściśle związane z jej działalnością i zostało sklasyfikowane przez wnioskodawcę w dziale PKWiU ex. 80 "usługi w zakresie edukacji". Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) są one zwolnione z podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast świadczenie usług, to w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

W związku powyższym, konstrukcja większości przepisów w zakresie podatku od towarów i usług wprowadzając preferencyjną stawkę podatku, albo zwolnienie od podatku, przesądza, że - co do zasady - zastosowanie ich uzależnione jest od zaklasyfikowania danego towaru, bądź usługi do określonego grupowania statystycznego, o powołanym, w ustawie albo akcie wykonawczym wydanym na podstawie jej upoważnienia, symbolu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług. Dla potrzeb podatkowych stosuje się klasyfikację wyrobów i usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. Nr 42, poz. 264).

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W świetle zaś art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W załączniku tym, w poz. 7 wymieniono sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU ex 80 - usługi w zakresie edukacji.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi stołówkę szkolną, z której korzystają wyłącznie uczniowie i pracownicy szkoły podstawowej (dla której "organem prowadzącym" jest Urząd Miasta). Stołówka nie jest odrębnym podmiotem gospodarczym i prowadzona jest przez pracowników Wnioskodawcy. Jak wskazano w treści wniosku, sprzedaż posiłków na rzecz uczniów i pracowników szkoły została zakwalifikowana przez Wnioskodawcę do usług w zakresie edukacji - PKWiU 80. Dodatkowo Wnioskodawca powołał treść art. 67a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. 2004 r. Nr 256, poz. 2572), zgodnie z którym, w celu zapewnienia prawidłowej realizacji zadań opiekuńczych, w szczególności wspierania prawidłowego rozwoju uczniów, szkoła może zorganizować stołówkę. Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż posiłków uczniom i pracownikom szkoły jest ściśle związana z działalnością szkoły, co ma potwierdzać zasadność zaliczenia tych czynności do usług z zakresu edukacji.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że usługi w zakresie sprzedaży posiłków przygotowywanych w stołówce szkolnej, nie będącej odrębnym podmiotem gospodarczym, świadczone przez Wnioskodawcę wyłącznie na rzecz uczniów i pracowników szkoły, o ile są - jak wskazał Wnioskodawca - sklasyfikowane w dziale PKWiU 80 jako "Usługi w zakresie edukacji", korzystają ze zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako wymienione w poz. 7 załącznika nr 4 do ustawy.

Jednocześnie zastrzec należy, że Minister Finansów nie jest uprawniony do klasyfikowania usług, a obowiązek prawidłowego zaklasyfikowania świadczonych usług do odpowiedniego grupowania statystycznego ciąży na podmiocie wykonującym te czynności, w związku z tym, niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o wskazane przez Wnioskodawcę grupowanie statystyczne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.