Istota interpretacji:

obowiązek uiszczenia opłaty przez organ egzekucyjny od dokonanej sprzedaży w trybie licytacji publicznej

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w P. - D. K. dokonała sprzedaży na licytacji publicznej nieruchomości - garaży - należących do dłużnika E. xxxx i inni S.A. z siedzibą w S., ul. S. , stanowiących lokale użytkowe w postaci garaży położonych w P. przy ul. P. 1, objętych księgą wieczystą: KW …., KW …., KW ..., KW …, KW …., KW….., KW ….., KW ….., KW…..

Z ustaleń organu egzekucyjnego wynika, że dłużny podmiot prowadzi działalność gospodarczą - z tego tytułu jest podatnikiem podatku VAT - nr NIP: xxxxxxxxx

Dłużny podmiot samodzielnie wybudował garaże, a od materiałów i usług wykorzystanych przy budowie był odliczany podatek VAT. Budowa garaży zakończyła się pod koniec lat 90 XX wieku. W trakcie użytkowania przedmiotowych nieruchomości nie były ponoszone wydatki na ich ulepszenie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w P. - D. K. wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji w kwestii obowiązku uiszczenia podatku od towarów i usług od dokonanej sprzedaży w trybie licytacji publicznej tj. czy na organie egzekucyjnym - komorniku - spoczywa obowiązek obliczenia i odprowadzenia w/w podatku ...

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż sądowy organ egzekucyjny nie jest płatnikiem podatku od towarów i usług w przypadku dostawy towaru - nieruchomości w trybie licytacji publicznej, przeprowadzonej na podstawie przepisów Kodeksu Postępowania Cywilnego.

W świetle powołanych powyżej przepisów oraz na podstawie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku należy uznać stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

W myśl regulacji zawartej w art. 18 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, organy egzekucyjne, określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.), oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, są płatnikami podatku od dostaw, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług będzie miało miejsce wówczas, jeżeli spełnione zostaną przesłanki o charakterze przedmiotowym, tj. wystąpi czynność podlegająca opodatkowaniu w oparciu o przepisy art. 5 ustawy, i podmiotowym, tj. gdy czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jest dokonywana przez osobę (lub jednostkę organizacyjną) będącą podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 ww. ustawy, działającą w takim charakterze.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu tym podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 7 ust. 1 powołanej ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Pod pojęciem towarów, zdefiniowanym w art. 2 pkt 6 ustawy, należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty

Biorąc pod uwagę przytoczone powyżej przepisy, przede wszystkim zaś wynikający z nich status komornika sądowego jako płatnika podatku od towarów i usług obowiązanego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu od dostawy dokonywanej w trybie egzekucji towarów będących własnością dłużnika, stwierdzić należy, iż komornik tylko wówczas jest płatnikiem podatku od towarów i usług, gdy do rozliczenia podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży byłby zobowiązany dłużnik.

Podatnikami w podatku od towarów i usług są, w myśl art. 15 ust. 1 cyt. ustawy, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Stosownie do ust. 2 tego artykułu, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca zaznacza, iż właściciel przedmiotowej nieruchomości- garaży, mającej być przedmiotem licytacji publicznej, prowadzi działalność gospodarczą i z tego tytułu jest podatnikiem podatku od towarów i usług. W konsekwencji powyższego, należy zauważyć, że posiada status podatnika podatku o towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, zatem zachodzi przesłanka o charakterze podmiotowym, wobec tego transakcja będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ponadto zaznacza, iż dłużnik samodzielnie wybudował garaże, a od materiałów i usług wykorzystywanych przy budowie był odliczany podatek VAT oraz w trakcie użytkowania przedmiotowych nieruchomości nie były ponoszone wydatki na ich ulepszenie.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009 r., zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1. dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2. pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata;
   
   

Natomiast w ust. 10a powyższego artykułu ustawodawca dodał, że dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1. w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2. dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30 % wartości początkowej tych obiektów;
   
   

Mając na uwadze powyższe regulacje oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny, należy stwierdzić, iż przedmiotowa sprzedaż nieruchomości - garaży, nie korzysta ze zwolnienia, bowiem nie spełnia przesłanki, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a lit a ustawy, ponieważ od materiałów i usług wykorzystywanych przy ich budowie dokonywał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu ponoszonych wydatków, w konsekwencji czego podlega opodatkowaniu stawką podstawową w wysokości 22%, stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy.

Reasumując uznać zatem należy, iż w przedmiotowej sytuacji Wnioskodawca będzie obowiązany do obliczenia i odprowadzenia podatku od towarów i usług z tytułu powyższej sprzedaży w trybie licytacji publicznej, na mocy art. 18 ustawy.

W związku z uiszczeniem opłaty wyższej od należnej w świetle przepisów ustawy z dnia 10 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 141, poz. 888), która zmieniła treść art. 14f § 1 ustawy Ordynacja podatkowa od dnia 20 września 2008 r. - nadpłata z tego tytułu podlega zwrotowi zgodnie z § 18 ust.1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 czerwca 2006r. w sprawie gospodarki finansowej jednostek budżetowych, zakładów budżetowych i gospodarstw pomocniczych oraz trybu postępowania przy przekształcaniu w inną formę organizacyjno-prawną (Dz. U. Nr 116 poz. 783).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.