W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą i jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dnia 16 maja 2008 r. Zainteresowany otrzymał od żony lokal użytkowy znajdujący się w budynku mieszkalnym, wpisanym do rejestru zabytków. Nabycie nastąpiło na podstawie umowy darowizny Rep A nr (...). Małżonka z kolei nabyła lokal na własność umową użytkowania wieczystego gruntu i sprzedaży lokalu (umowa z dnia 14 sierpnia 2001 r.).

W czerwcu 2008 r. Zainteresowany wprowadził lokal do ewidencji środków trwałych prowadzonej w związku z działalnością gospodarczą. Wnioskodawca nie dokonywał modernizacji i ulepszeń lokalu za wyjątkiem drobnych remontów.

Wnioskodawca wskazuje, iż nabył lokal na potrzeby prowadzonej firmy. W przyszłości zamierza przedmiotowy obiekt oddać w najem lub sprzedać. Zainteresowany podkreśla, że nie zamierza ponosić wydatków na ulepszenie i modernizację za wyjątkiem remontów konserwacyjnych.

Dnia 25 września 2008 r. Wnioskodawca uzupełnił opisane we wniosku zdarzenie przyszłe wskazując, iż w związku z nabyciem przedmiotowego lokalu oraz prawa wieczystego użytkowania gruntu nie przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Lokal nabyty został w charakterze towaru używanego, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Zainteresowany wskazał następnie, że nie dokonywał modernizacji, ulepszeń ani też remontów, co skutkowało po jego stronie brakiem prawa odliczenia podatku VAT z tytułu zakupów. Nie zamierza także w przyszłości takich zakupów dokonywać. Intencją Zainteresowanego jest sprzedaż lokalu wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu przed upływem 5 lat licząc od dnia nabycia.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedając lokal wraz z użytkowaniem wieczystym gruntu Wnioskodawca będzie zwolniony z podatku VAT, jeżeli sprzedaż nastąpi przed upływem 5 lat od dnia nabycia lokalu?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż lokalu będzie zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Przytaczając treść ww. przepisu Zainteresowany jest zdania, iż nie utraci prawa do zwolnienia, w świetle art. 43 ust. 6 cyt. ustawy, ponieważ - jak twierdzi Wnioskodawca - w jego sprawie nie zostaną spełnione łącznie trzy warunki określone w tym przepisie. Zainteresowany jest również zdania, iż zwolnienie od podatku VAT zdefiniowane w pkt 10 tego przepisu, nie ma w przedmiotowej sprawie zastosowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl unormowania zawartego w art. 7 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, przy czym zgodnie z art. 2 pkt 6 ww. ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Jak stanowi art. 15 ust. 1 cyt. ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie z ust. 2 wymienionego wyżej przepisu, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przytoczone przepisy stanowią zatem, iż odpłatna dostawa budynków dokonana przez podmiot uznawany przez ustawę za podatnika, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Analogicznie - na gruncie ustawy - traktowana jest dostawa użytkowania wieczystego gruntu. Prawo użytkowania wieczystego uznaje się bowiem za prawo rzeczowe o charakterze zbliżonym do prawa własności. Mimo, iż nie zostało ono wymienione odrębnie w art. 7 ust. 1 ustawy, jego zbycie należy traktować jako dostawę towarów.

Jak stanowi art. 29 ust. 5 cyt. ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), zwalnia się od podatku zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli te budynki lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku lub opodatkowane stawką podatku w wysokości 0%.

Stosownie zatem do treści powołanych przepisów, dostawa prawa użytkowania wieczystego gruntu zabudowanego budynkiem (albo częścią takiego budynku) - którego sprzedaż na podstawie obowiązujących przepisów korzysta ze zwolnienia od podatku VAT - również korzysta ze zwolnienia w zakresie podatku od towarów i usług.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyjątkiem obiektów i ich części, które mają być zasiedlone lub zamieszkane po raz pierwszy; zwolnienie nie dotyczy części budynków przeznaczonych na cele inne niż mieszkaniowe.

W obowiązującym kształcie ww. ustawy budynki przeznaczone na cele inne niż mieszkaniowe mogą natomiast korzystać ze zwolnienia zawartego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, jednak pod pewnymi warunkami. Mianowicie, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem powołanego powyżej pkt 10, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

Zgodnie z art. 43 ust. 2 ww. ustawy, przez towary używane rozumie się:

1. budynki i budowle lub ich części - jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat,
2. pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku.

Ponadto w myśl art. 43 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych w ust. 2 pkt 1, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a podatnik:

1. miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków,
2. użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.

Z powołanego wyżej art. 43 ust. 6 ustawy wynika, iż prawo do zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 zostaje wyłączone wówczas, gdy występują łącznie wszystkie warunki wymienione w przytoczonym przepisie.

Z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą i jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Zainteresowany otrzymał od żony lokal użytkowy. Małżonka nabyła lokal na podstawie umowy użytkowania wieczystego gruntu i sprzedaży lokalu w 2001 r. Wnioskodawcy nabywającemu w maju 2008 r. lokal użytkowy (wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu) nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Lokal nabyty został w charakterze towaru używanego, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Zainteresowany nie dokonując modernizacji, ulepszeń czy też remontów, nie korzystał z prawa do odliczenia podatku VAT z tytułu zakupów. Nie zamierza także w przyszłości takich zakupów dokonywać. Intencją Zainteresowanego jest sprzedaż lokalu wraz z prawem użytkowania wieczystego gruntu przed upływem 5 lat licząc od dnia nabycia.

Uwzględniając treść powołanych przepisów oraz opisane we wniosku zdarzenie przyszłe stwierdzić należy, iż dostawa nieruchomości zabudowanej w warunkach wskazanych przez Zainteresowanego korzystać będzie ze zwolnienia od podatku VAT. Przedmiotowa nieruchomość wraz z lokalem użytkowym wypełnia bowiem definicję towaru używanego, o której mowa w art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług i jednocześnie nie wyczerpuje wyłączeń zawartych w art. 43 ust. 6 ww. ustawy.

Wskazuje się również, iż w analizowanej sprawie brak podstaw do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Powołany przepis zwalnia od podatku dostawę budynków mieszkalnych lub ich części, wskazując jednocześnie, iż zwolnienie nie dotyczy części budynków przeznaczonych na cele inne niż mieszkaniowe. Mając na względzie, iż lokal nabyty został na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawcy, brak podstaw do zastosowania przytoczonego zwolnienia.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.