W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Korzystając ze wzrostu gospodarczego kraju firma postanowiła zachęcić do korzystania z usług firmy nowych klientów. W ramach kampanii reklamowej Wnioskodawca podjął szereg działań, których celem jest powiększenie udziału w rynku jego firmy. Specyfika działalności firmy Wnioskodawcy polegającej na pośrednictwie w sprzedaży nieruchomości opiera się na zaufaniu klientów do firmy. Aby to zaufanie zdobyć firma jednak musi przekonać potencjalnego klienta, żeby skorzystał z jej usług. Jednym z działań jest wprowadzenie loterii z nagrodami. Klienci, którzy skorzystają w określonym czasie z usług Wnioskodawcy wezmą udział w losowaniu atrakcyjnych nagród (np. samochodu, wycieczki i sprzętu AGD). Działania firmy są ściśle związane z prowadzoną działalnością gospodarczą i uzyskiwanymi przychodami.

W celu zorganizowania loterii Wnioskodawca zakupił 21 września 2007 r. samochód osobowy, który stał w galerii handlowej. Samochód został oklejony materiałami reklamowymi firmy. Następnie rozpoczęto procedurę prawną związaną z uzyskaniem stosownych zezwoleń na zorganizowanie loterii. Zakup samochodu został uznany jako koszt uzyskania przychodu w PKPiR.

Przy zakupie ww. samochodu Wnioskodawca odliczył 60% podatku VAT wykazanego na fakturze zgodnie z art. 86 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ponieważ w określonym terminie Wnioskodawca nie uzyskał pozwolenia na zorganizowanie loterii, podjęto w marcu 2008 r. decyzję o sprzedaży zakupionego wcześniej samochodu. Samochód nie został zarejestrowany i na dzień dzisiejszy nie może być użytkowany na drogach publicznych. Był natomiast użytkowany jako nośnik materiałów reklamowych firmy.Należy przy tym również zaznaczyć, że Wnioskodawca nie zajmuje się ramach prowadzonej działalności gospodarczej sprzedażą samochodów i nie ma takiej działalności wpisanej w ewidencji działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jaką stawką należy opodatkować sprzedaż ww. samochodu po upływie pół roku od daty wystawienia go w galerii handlowej?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż ww. samochodu po 21 marca 2008 r. będzie korzystała ze zwolnienia z podatku VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ był on używany powyżej pół roku, a więc spełnia definicję ustawową towarów używanych określoną w art. 43 ust. 2 pkt 2 przywołanej ustawy. W związku ze sprzedażą samochodu należy jednak dokonać w miesiącu sprzedaży korekty odliczenia podatku naliczonego dokonanego w związku z zakupem tego samochodu (tj. 60% podatku VAT wykazanego na fakturze) zgodnie z art. 91 ust. 5 i 7 ustawy VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Ustawodawca przez towary rozumie rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty - art. 2 pkt 6 cyt. ustawy.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Co do zasady stawka podatku - na podstawie art. 41 ust. 1 ww. ustawy - wynosi 22%. Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie z podatku.

Stosownie do § 8 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.) zwalnia się od podatku dostawę samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, przez podatników, którym przy ich nabyciu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 3 i 5 ustawy, jeżeli te samochody i pojazdy są towarami używanymi w rozumieniu art. 43 ust. 2 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ww. ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

Przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się:

1. budynki i budowle lub ich części - jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat;
   
2. pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku.
   
   

Z cytowanych wyżej przepisów wynika wymóg używania towaru a ponadto w odniesieniu do rzeczy ruchomych wymóg ten odnosi się bezpośrednio do zbywcy. Przyjąć zatem należy, że przepisy konstruują wymóg faktycznego używania towaru. Przez używanie zgodnie ze Słownikiem języka polskiego rozumieć należy posługiwanie się, wykorzystywanie czegoś w charakterze narzędzia. Nie będzie zatem wystarczające (poza wyjątkiem dotyczącym nieruchomości) samo tylko posiadanie danego towaru przez wskazany przepisem czas. Jeśli posiadaniu nie będzie towarzyszyć faktyczne wykorzystywanie towaru, to wówczas nie może być on uznany za używany.

Zatem towarem używanym jest towar, który faktycznie znajdował się w używaniu podmiotu dokonującego jego dostawy. Nie jest to zatem towar w ogóle używany, lecz używany przez jego dostawcę w okresie bezpośrednio poprzedzającym dokonanie dostawy.

W związku z powyższym użytkownikiem dokonującym sprzedaży towaru używanego w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy jest jedynie taki jego właściciel, który w momencie sprzedaży korzysta z towaru w ten sposób, że faktycznie go używa.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zakupił 21 września 2007 r. samochód osobowy w celu zorganizowania loterii. Przy zakupie samochodu Wnioskodawca odliczył podatek naliczony zgodnie z zasadami określonymi w art. 86 ww. ustawy. Zakup samochodu został uznany za koszt uzyskania przychodu. Samochód nie zarejestrowany i na dzień złożenia przedmiotowego wniosku nie może być użytkowany na drogach publicznych. Ponieważ w określonym terminie Wnioskodawca nie uzyskał pozwolenia na zorganizowanie loterii w marcu br. podjęto decyzję o jego sprzedaży.

Z powyższego wynika, iż przedmiotowy samochód nie był wykorzystywany przez Wnioskodawcę nie został również wprowadzony do ewidencji środków trwałych. W związku z powyższym nie stanowi on towaru używanego w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy. Oceny tej nie zmienia również fakt, iż samochód ten był wykorzystywany przez Wnioskodawcę jako nośnik materiałów reklamowych jego firmy. Trudno bowiem uznać działania Wnioskodawcy, polegające wyłącznie na "oklejeniu" niezarejestrowanego samochodu materiałami reklamowymi za używanie tego samochodu.

Zatem zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, sprzedaż samochodu osobowego podlega opodatkowaniu według stawki 22%.

W związku z faktem, iż sprzedaż opisanego we wniosku samochodu będzie podlegał opodatkowaniu stawka 22%, przepisy art. 91 dotyczące korekty podatku naliczonego nie znajdą zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznać należało zanieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy w części dotyczącej podatku akcyzowego zawarta została w odrębnym rozstrzygnięciu.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.