W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca zamierza dokonać sprzedaży budynku wraz z działką w ......, przy ul. ..... - nabytego aportem zwolnionym z VAT - umowa wniesienia części przedsiębiorstwa z dnia ..... Budynek został oddany do użytku w 1998r. (założono księgę wieczystą). Spółka nie ponosiła żadnych nakładów inwestycyjnych na jego modernizację lub remont.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy powyższa sprzedaż jest zwolniona z VAT?

Zdaniem wnioskodawcy zaistniałe zdarzenie, zgodnie z art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT podlega zwolnieniu z VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez odpłatną dostawę - w myśl art. 7 ust. 1 cyt. ustawy - rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, za towary uważa się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Co do zasady stawka podatku VAT, stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%. Jednakże ustawodawca zwolnił od podatku wykonywanie niektórych czynności w określonych okolicznościach.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części będących przedmiotem umowy najmu dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Przez towary używane, w myśl art. 43 ust. 2 ustawy, rozumie się:

1. budynki i budowle lub ich części - jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat
2. pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku.

Równocześnie w ust. 6 tegoż artykułu wskazano, że zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do dostawy używanych budynków, budowli lub ich części, jeżeli podatnik przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania poniósł wydatki na ich ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, w wysokości stanowiącej co najmniej 30% wartości początkowej, a podatnik:

1. miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków;
2. użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.

Jednakże aby cytowany przepis art. 43 ust. 6 ustawy wyłączający zwolnienie od podatku VAT znalazł zastosowanie, wszystkie wyżej wspomniane warunki muszą zostać spełnione łącznie. Niewystąpienie jednego z nich oznacza możliwość zastosowania zwolnienia przedmiotowego przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Kwestie opodatkowania dostawy gruntu, na którym położone są budynki rozstrzygają przepisy art. 29 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że do dostawy gruntu zabudowanego stosuje się stawkę podatku właściwą dla dostawy budynku trwale z gruntem związanego. Jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka nabyła budynek wraz z działką w formie aportu zwolnionego z VAT, a zatem przy nabyciu nie przysługiwało jej prawo do odliczenia podatku naliczonego. Wybudowany budynek został oddany do użytkowania w 1998r. Spółka nie ponosiła również żadnych nakładów inwestycyjnych na modernizację lub remont nieruchomości.

Na tle przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego oraz przytoczonych przepisów prawa należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania wyłączenie ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 6 ustawy, ponieważ nie zostały spełnione zawarte w tym przepisie przesłanki (Podatnik nie dokonywał żadnych nakładów związanych z ulepszeniem budynku).

Budynek będący przedmiotem sprzedaży spełnia warunki niezbędne do uznania go za "towar używany", w rozumieniu cytowanych wyżej przepisów, gdyż od końca roku, w którym ukończono budowę i oddano budynek do użytku minęło co najmniej 5 lat, a Podatnikowi nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy jego nabyciu.

W związku z powyższym Wnioskodawcy przysługuje zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy. Zgodnie z przytoczonym wcześniej art. 29 ust. 5 ustawy, zwolnienie to obejmuje również grunty, na którym znajduje się nieruchomość.

Reasumując, przedmiotowa transakcja będzie stanowić dla Wnioskodawcy dostawę zwolnioną od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 29 ust. 5 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.