W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jako stowarzyszenie powstało z inicjatywy osób fizycznych będących mieszkańcami osiedla mieszkaniowego, administrowanego przez Spółdzielnię Mieszkaniową. Zgodnie z ustawą o stowarzyszeniach, w dniu 29 maja 2007 r. zostało wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego i uzyskało osobowość prawną, zaś w dniu 8 czerwca 2007 r. otrzymało regon z zaznaczeniem przeważającej działalności wg PKD 9133Z - działalność pozostałych organizacji członkowskich, gdzie indziej nie sklasyfikowanych.

Do celów statutowych stowarzyszenia należy:

• zapewnienie swoim członkom prawa do parkowania używanych przez nich pojazdów samochodowych na parkingu;
• zapewnienie swoim członkom możliwości korzystania z infrastruktury technicznej parkingu;
• ochrona parkowanych pojazdów w oparciu o dostępne środki i posiadaną infrastrukturę parkingu;
• propagowanie powszechnie uznanych zasad współżycia społecznego oraz działań dotyczących ochrony środowiska naturalnego;
  
  

Powołanie do życia Stowarzyszenia nastąpiło w ścisłym porozumieniu ze Spółdzielnią Mieszkaniową, co związane było z realizacją następujących celów społecznych:

• zwiększenie bezpieczeństwa mieszkańców osiedla poprzez rozładowanie ruchu samochodowego w osiedlach mieszkaniowych;
• przeciwdziałanie przestępczości i wandalizmowi na terenie osiedla poprzez zapewnienie dozoru mienia i ścisła współpracę z organami porządkowymi, działającymi w ramach administracji publicznej (straż miejska, policja);
• aktywizowanie działalności społecznej;
• integracja społeczności lokalnej.
  
  

Teren, na którym znajduje się parking stanowi dzierżawę wieczystą Spółdzielni Mieszkaniowej i jest użytkowany przez Stowarzyszenie na podstawie umowy dzierżawy. Infrastruktura parkingu - ogrodzenia, budynek parkingowy, bramy wjazdowe, instalacje elektryczne oraz utwardzenia terenu - została wybudowana ze środków członków Stowarzyszenia lub ich prawnych poprzedników zrzeszonych w społecznym komitecie parkingowym P.

Zgodnie ze statutem, członkowie Stowarzyszenia zobowiązani są do comiesięcznego uiszczania składki członkowskiej, mającej pokryć koszty funkcjonowania.

Stowarzyszenie "P" oprócz działalności statutowej, świadczy także w miarę możliwości usługę parkingową doraźną dla osób trzecich. W bieżącym roku zostanie przekroczona kwota uprawniająca do korzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest stanowisko Zarządu Stowarzyszenia w zakresie zwolnienia od podatku od towarów i usług przychodu z pobieranych składek członkowskich i doraźnych usług parkingowych, pod warunkiem przeznaczenia go na cele statutowe?

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W poz. 10 tego załącznika wymieniono usługi świadczone przez organizacje członkowskie gdzie indziej nie sklasyfikowane (PKWiU 91). Działalność Stowarzyszenia nie jest jednorodna, ponieważ doraźne usługi parkingowe są sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU 63.21.24. Jednak wszystkie finansowe środki przeznaczane są na cele statutowe. Działalność Stowarzyszenia jest nastawiona na społeczną integrację członków, ochronę środowiska, wspieranie władzy publicznej i odciążanie jej w kwestiach porządkowych, zapobieganie przestępczości, dobry wpływ na bezpieczeństwo ruchu drogowego na osiedlu mieszkaniowym i propagowanie ogólnie przyjętych zasad współżycia społecznego. W ocenie Wnioskodawcy, intencją ustawodawcy wyrażoną w art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług było wspomaganie inicjatyw obywatelskich, w tym także lokalnych, które nie są nastawione na zysk, lecz na społecznie uzasadnione interesy członków. Stowarzyszenie jest bez wątpienia organizacją obywatelską i świadczone usługi parkingowe nie stanowią wyłącznie czynnika zrzeszania się w nim obywateli. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że jako organizacja obywatelska, mimo świadczenia usług parkingowych, z których przychód przeznaczony jest na cele statutowe, nie powinien być podatnikiem podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Z treści art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust.1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawne lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 w tym również:

• przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
• zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
• świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
  
  

Zakres pojęciowy świadczenia ma charakter dopełniający definicję dostawy towarów zawartą w art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług wszelkich transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej przez nich działalności gospodarczej.

Biorąc powyższe pod uwagę należy zauważyć, iż usługi parkingowe spełniają definicję świadczenia usług w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Jednakże nie każda czynność stanowiąca usługę w rozumieniu art. 8 tej ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 w/w ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza - ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z treści art. 34 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach (t.j. Dz. U. z 2001 r. nr 79, poz. 855), stowarzyszenie może prowadzić działalność gospodarczą, według ogólnych zasad określonych w odrębnych przepisach. Dochód z działalności gospodarczej stowarzyszenia służy realizacji celów statutowych i nie może być przeznaczony do podziału między jego członków.

Z powołanych uregulowań wynika zatem, że Stowarzyszenie, jako osoba prawna, posiada status podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 i prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2.

Jak wynika z treści art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W poz. 10 tego załącznika, wymieniono usługi świadczone przez organizacje członkowskie, gdzie indziej nie sklasyfikowane (wyłącznie statutowe), oznaczone symbolem PKWiU 91.

Natomiast stosownie do art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Ponadto, jak wynika z art. 113 ust. 2, do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Zgodnie z art. 113 ust. 5 ustawy, jeśli wartość sprzedaży u podatników zwolnionych od podatku przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z momentem przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka sprzedaży ponad tę kwotę.

Zatem do ustalenia momentu utraty zwolnienia z podatku od towarów i usług winien uwzględnić jedynie sprzedaż opodatkowaną stawkami 22%, 7%, 3%, 0%.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż w związku z prowadzeniem działalności statutowej, członkowie Stowarzyszenia na pokrycie kosztów jego funkcjonowania uiszczają miesięczne składki. Odnosząc brzmienie powołanych przepisów prawa podatkowego do przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że zwolnienie z podatku od towarów i usług obejmuje jedynie usługi statutowe, sklasyfikowane w PKWiU w grupowaniu 91 - usługi świadczone przez organizacje członkowskie, gdzie indziej nie sklasyfikowane (wyłącznie statutowe).

Ponadto Wnioskodawca świadczy usługi parkingowe na rzecz osób trzecich, niewynikające ze statutu, które w związku z tym, iż nie są zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z punktem 10 załącznika nr 4 do ustawy, podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem w przypadku, gdy wartość z pozastatutowej sprzedaży opodatkowanej - świadczenia usług parkingowych na rzecz osób trzecich - przekroczy w trakcie roku podatkowego określoną w art. 113 ust. 1 ustawy kwotę 50.000 zł, Wnioskodawca winien dokonać rejestracji dla celów podatku od towarów i usług i opodatkować nadwyżkę obrotów ponad tę kwotę.

Końcowo podkreślić należy, że Minister Finansów nie jest organem uprawnionym do klasyfikowania danych usług lub towarów, bowiem uprawnionym w tym zakresie jest Urząd Statystyczny w Łodzi, przy czym odpowiedzialnym za prawidłową klasyfikację jest podmiot świadczący usługę lub dokonujący dostawy towarów, w związku z tym niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o wskazane w stanie faktycznym grupowania usług.

Interpretacja dotyczy przedstawionego przez wnioskodawcę zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.