W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie usług informatycznych. W dniu 19 grudnia 2005 r. Zainteresowany zakupił za cenę netto 21.400 zł (brutto 26.108 zł), na potrzeby firmy samochód ciężarowy O.. Samochód przyjęto jako środek trwały i amortyzowano. Przedmiotowy samochód nie był nowy (rok produkcji 2002), a zakup został dokonany od pierwszego właściciela na podstawie faktury VAT. Zgodnie z art. 86 ust. 3 ustawy o VAT, Wnioskodawca odliczył od zakupu 60% podatku VAT. W dniu 14 kwietnia 2008 r. Zainteresowany sprzedał samochód i zastosował zwolnienie od podatku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku ze sprzedażą samochodu, należy dokonać korekty podatku naliczonego?

Zdaniem Wnioskodawcy, konsekwencje przeprowadzonej transakcji sprzedaży samochodu ciężarowego O. wynikają z art. 91 ustawy o podatku VAT. Zgodnie z przepisami, korektę podatku naliczonego od sprzedanego środka trwałego dokonują podatnicy, którzy zobowiązani są do sporządzania rocznej korekty podatku naliczonego. Wnioskodawca nie sporządza ww. korekty, gdyż czynności opodatkowane przekraczają 98% - art. 90 ust. 10 pkt 1. W opinii Zainteresowanego, nie musi on dokonać korekty podatku VAT z tytułu sprzedaży pojazdu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 czyli osobie prawnej, jednostce organizacyjnej niemającej osobowości prawnej oraz osobie fizycznej wykonującej samodzielnie działalność gospodarczą, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a powołanej ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do art. 86 ust. 3 ww. ustawy, w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł.

W myśl § 8 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), zwalnia się od podatku dostawę samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych, przez podatników, którym przy ich nabyciu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 3 i ust. 5 ustawy o VAT, jeżeli te samochody i pojazdy są towarami używanymi w rozumieniu art. 43 ust. 2 pkt 2 ustawy.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż w dniu 14 kwietnia 2008 r. Wnioskodawca sprzedał samochód (zakupiony w dniu 19 grudnia 2005 r.), przy nabyciu którego przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT, zgodnie z art. 86 ust. 3 ustawy o VAT. Przy sprzedaży samochodu Zainteresowany skorzystał ze zwolnienia od podatku. Z chwilą sprzedaży przez Wnioskodawcę pojazdu, nastąpiła zmiana jego przeznaczenia ze związanego z wykonywaniem czynności opodatkowanych na związane z czynnościami zwolnionymi od podatku od towarów i usług.

W sytuacji sprzedaży samochodu, będącego środkiem trwałym występuje konieczność zastosowania przepisów art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług - dotyczących korekty podatku naliczonego. Nie ma przy tym znaczenia, że przed sprzedażą towar był używany do działalności opodatkowanej podatkiem VAT, jeżeli przy jego dostawie skorzystano ze zwolnienia od podatku, bowiem jego wykorzystywanie i późniejsza dostawa to dwie zupełnie różne czynności. Ewentualna korekta podatku naliczonego powinna więc być dokonana w odniesieniu do każdej z tych czynności odrębnie.

Konieczność dokonania korekty w takiej sytuacji, wynika bezpośrednio z zapisu art. 91 ust. 7 cyt. ustawy, który stanowi, iż przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się to prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Z powyższego przepisu wynika, że zmiana przeznaczenia towaru, ze związanego z czynnościami opodatkowanymi, na związane z czynnościami zwolnionymi powoduje, iż konieczne jest zastosowanie przepisów odnoszących się do zakupów rozliczanych proporcją.

Stosownie do przepisu art. 91 ust. 1 ustawy o VAT, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-9, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11, dla zakończonego roku podatkowego. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli różnica między proporcją odliczenia określoną w art. 90 ust. 4, a proporcją określoną w zdaniu poprzednim nie przekracza 2 punktów procentowych.

Zgodnie z art. 91 ust. 2 cyt. ustawy, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym, są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat a w przypadku nieruchomości - w ciągu 10 lat, licząc począwszy od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości - jednej dziesiątej, kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Art. 91 ust. 4 ustawy o VAT stanowi, iż w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów, o których mowa w ust. 2, uważa się, że towary te są nadal używane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

W myśl art. 91 ust. 5 ww. ustawy, w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż przedmiotowego towaru, dokonuje się jednorazowej korekty, w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Jeśli dostawa została objęta zwolnieniem od podatku, to stosownie do art. 91 ust. 6 pkt 2 ustawy, do obliczenia korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi.

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz stan faktyczny przedstawiony we wniosku, należy stwierdzić, iż w związku ze sprzedażą samochodu (zwolnionego od podatku), stanowiącego środek trwały o wartości przekraczającej 15.000,00 zł, Wnioskodawca zobowiązany jest do dokonania korekty podatku naliczonego w odniesieniu do pozostałego z 5-letniego okresu korekty, jednorazowo w deklaracji podatkowej składanej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż samochodu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.