W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej zajmuje się budową i sprzedażą lokali mieszkalnych i użytkowych. W ewidencji działalności gospodarczej, Spółka nie wskazała, iż w zakres jej działalności "wchodzi" również udzielanie pożyczek pieniężnych. Dotychczas w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie udzielała pożyczek. W grudniu 2007 r. Wnioskodawca udzielił pożyczki pieniężnej na rzecz innego podmiotu. Spółka nie wyklucza udzielenia kolejnych pożyczek pieniężnych w 2008 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy udzielenie przez Wnioskodawcę pożyczki stanowi świadczenie usług pośrednictwa finansowego (PKWiU 65.22 i 65.23) na gruncie ustawy o VAT, zwolnionej z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług w związku z poz. 3 załącznika nr 4 do tej ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy, udzielając jednorazowo pożyczki działał on w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Poszczególne rodzaje czynności dokonywane w ramach działalności (w tym udzielenie pożyczki) powinny podlegać opodatkowaniu, nawet jeżeli dany rodzaj czynności został wykonany jednorazowo. Tym samym udzielenie przez Wnioskodawcę pożyczki podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jednocześnie, usługa udzielenia pożyczki jako czynność pośrednictwa finansowego, powinna być zwolniona z podatku VAT, z uwagi na klasyfikację czynności na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług w związku z poz. 3 załącznika nr 4 do tej ustawy, jako czynność pośrednictwa finansowego.

Na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm. - dalej jako ustawa o VAT) opodatkowaniu podlega m.in. odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zgodnie z definicją świadczenia usług zawartą w art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa. Jednocześnie, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W myśl ust. 2 powyższego przepisu, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Udzielanie przez Spółkę odpłatnej pożyczki wypełnia dyspozycję przepisów art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 8 ust. 1 w związku z art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług i nie ma znaczenia fakt, że usługi te nie są przedmiotem działalności Wnioskodawcy. Istotnym jest jedynie fakt, iż Zainteresowany świadczy te usługi w ramach działalności gospodarczej. Skoro Spółka wyświadczy usługę w zakresie udzielenia pożyczki, to usługa ta wraz z pozostałymi usługami świadczonymi przez nią w ramach działalności gospodarczej, będzie opodatkowana podatkiem VAT. Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od towarów i usług i dokonując czynności opodatkowanych tym podatkiem, zawsze występuje w charakterze podatnika. Jeżeli więc w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Spółka wyświadczyła usługę, to stanowi ona przedmiot jej działalności wraz z pozostałymi czynnościami.

Brak jest podstawy prawnej, wyłączającej taką czynność z czynności świadczonych przez Spółkę w ramach działalności gospodarczej. Mając na uwadze powyższe, usługi polegające na udzielaniu przez Wnioskodawcę oprocentowanych pożyczek, podlegają regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług niezależnie od tego, czy usługi te stanowią przedmiot jego działalności gospodarczej. Udzielając pożyczek będzie on działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Poszczególne rodzaje czynności dokonywane w ramach działalności (w tym udzielanie pożyczek) powinny podlegać opodatkowaniu, nawet jeżeli dany rodzaj czynności zostałby wykonany jednorazowo.

Zdaniem Wnioskodawcy, przy dokonywaniu analizy prawnej omawianego przypadku, należy zwrócić uwagę na treść przepisów VI Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC). Z przepisów tych wynika, że ustawodawca europejski uznał za działalność gospodarczą wykorzystywanie wszelkiego majątku w celu uzyskiwania z tego tytułu stałego dochodu. Pieniądze nie zostały wyłączone z majątku z którego można osiągnąć stały dochód. Niewątpliwie pieniądze należy do "tangible property" (majątek rzeczowy). W polskim tłumaczeniu dyrektywy użyto zwrotu "majątek rzeczowy", co podkreśla rozumienie rzeczy na gruncie prawa polskiego jako przedmiotów materialnych (art. 45 k.c.) i które to pojęcie rzeczy obejmuje pieniądz polski. Zatem, zdaniem Spółki, w wyniku analizy art. 4 VI Dyrektywy należy dojść do wniosku, że podatnikiem podatku VAT jest podmiot wykorzystujący majątek rzeczowy (pieniądze) w celu uzyskiwania z tego tytułu jakiegokolwiek dochodu.

Mając na uwadze powyższe, udzielanie przez Zainteresowanego pożyczki, traktować należy jako czynność objętą zakresem ustawy VAT. Jednocześnie udzielanie pożyczki jako czynność wymieniona w załączniku nr 4 do ustawy o VAT powinna być kwalifikowana jako czynność opodatkowana stawką "zw". Dlatego też, zdaniem Spółki, czynność udzielania pożyczki objęta jest zakresem ustawy o VAT i jednocześnie jako czynność wymieniona z załączniku nr 4 ustawy o VAT (usługa pośrednictwa finansowego), zwolniona jest z podatku VAT.

Ponadto, Wnioskodawca wskazuje, iż w interpretacjach wydawanych przez organy skarbowe występuje zbieżny z jego argumentacją pogląd odnośnie traktowania pożyczek udzielanych incydentalnie, jako czynności objętej zakresem ustawy o VAT.

Naczelnik Drugiego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Kaliszu w interpretacji z dnia 15 czerwca 2007 r. o nr DWUS DP-443-24/07 stwierdził, że z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż udzielanie przez Spółkę odpłatnych pożyczek wykracza poza zakres czynności stanowiących przedmiot działalności Spółki. Należy jednak stwierdzić, iż świadczenie powyższych usług wypełnia dyspozycję przepisów art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 8 ust. 1 w związku z art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług i nie ma znaczenia fakt, iż usługi te nie są przedmiotem działalności Spółki. Spółka jest podatnikiem podatku od towarów i usług i dokonując czynności opodatkowanych tym podatkiem, zawsze występuje w charakterze podatnika. Zatem usługi polegające na udzielaniu przez Spółkę oprocentowanych pożyczek podlegają regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług niezależnie od tego, czy usługi te stanowią przedmiot działalności Spółki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Ustawodawca w art. 8 ust. 1 ustawy określił, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub tolerowania czynności lub sytuacji;
3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Ponadto w art. 8 ust. 3 ustawy wskazano, iż usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki (...).

Na podstawie regulacji art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych - art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W poz. 3 załącznika nr 4 do ustawy, wymienione zostały usługi pośrednictwa finansowego, sekcja J ex (65-67), z wyłączeniem:

1. działalności lombardów, z wyjątkiem usług świadczonych przez banki,
2. usług polegających na oddaniu w odpłatne użytkowanie rzeczy ruchomej,
3. usług doradztwa finansowego (PKWiU ex 67.13.10-00.20),
4. usług doradztwa ubezpieczeniowego oraz wyceny dla towarzystw ubezpieczeniowych (PKWiU ex 67.20.10-00.20, -00.30), z wyjątkiem świadczonych przez zakład ubezpieczeń w rozumieniu przepisów o działalności ubezpieczeniowej oraz świadczonych w tym zakresie przez podmioty działające w imieniu i na rzecz zakładu ubezpieczeń,
5. usług ściągania długów oraz faktoringu,
6. usług zarządzania akcjami, udziałami w spółkach lub związkach, obligacjami i innymi rodzajami papierów wartościowych, z wyjątkiem wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy,
7. usług przechowywania akcji, udziałów w spółkach lub związkach, obligacji i innych rodzajów papierów wartościowych, z wyjątkiem wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy,
8. transakcji dotyczących dokumentów ustanawiających tytuł własności,
9. transakcji dotyczących praw w odniesieniu do nieruchomości.

Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że Spółka nie mając wyszczególnionych w zakresie swojej działalności usług pośrednictwa finansowego, udzieliła oprocentowanej pożyczki pieniężnej. Wnioskodawca nie wyklucza udzielenia kolejnych pożyczek. Udzielanie przez Zainteresowanego odpłatnych pożyczek wypełnia dyspozycje przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1, w związku z art. 8 ust. 1 oraz art. 15 ust. 2 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach ogólnych, niezależnie od częstotliwości i celu ich udzielenia czy statusu nabywcy. Udzielanie bowiem pożyczek przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w związku z jej prowadzeniem, można identyfikować i zaliczać do zawodowej płaszczyzny jednostki, a więc uznać za rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług, nawet gdy te czynności nie znajdują się w jej zakresie przedmiotowym.

Wnioskodawca zaklasyfikował przedmiotową usługę udzielania pożyczki, według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, do grupowania o symbolu 65.22 - usługi udzielania pożyczek świadczone poza systemem bankowym oraz 65.23 - usługi pośrednictwa pozostałe, gdzie indziej nie sklasyfikowane. Wykaz usług zwolnionych od podatku zawarty został w załączniku nr 4 do ustawy VAT, w którym to, pod pozycją 3 wymieniono jako zwolnione - usługi pośrednictwa finansowego należące do Sekcji J grupowania PKWiU ex (65-67) z wyłączeniami tam wskazanymi.

Biorąc pod uwagę stan faktyczny przedstawiony we wniosku oraz regulacje prawne stwierdzić należy, iż świadczona usługa, określona przez Wnioskodawcę we wniosku jako usługa pośrednictwa finansowego, korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 w związku z poz. 3 załącznika nr 4 ustawy o podatku od towarów i usług.

Podkreślić należy, że analiza prawidłowości dokonanej przez Wnioskodawcę we wniosku klasyfikacji usług do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego. A zatem Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska, przedstawionego przez Wnioskodawcę w zakresie klasyfikacji statystycznej usługi będącej przedmiotem wniosku, natomiast w wydanej interpretacji odniósł się wyłącznie do klasyfikacji wskazanej przez Zainteresowanego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje