Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 25 lutego 2008 r. (data wpływu 27 lutego 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 17 marca 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej przy sprzedaży nieruchomości niezabudowanej (gruntów) -jest prawidłowe.

W dniu 27 lutego 2008 r. został złożony wniosek, uzupełniony pismem z dnia 17 marca 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej przy sprzedaży nieruchomości niezabudowanej (gruntów).

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka nabyła od osoby fizycznej, bez podatku od towarów i usług, niezabudowaną nieruchomość gruntową. Przedmiotowe grunty stanowią działkę o pow. 1 ha i numerze geodezyjnym (...). Z zaświadczenia z dnia 15 listopada 2007 r., wydanego przez Burmistrza Miasta wynika, że w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, przedmiotowa działka gruntu oznaczona jest symbolem 7 ZP jako teren projektowanej zieleni parkowej z boiskami do gier małych, urządzeniami do gier małych, urządzeniami rekreacyjnymi oraz obiektami malej architektury z dopuszczalną budową sanitariatów na potrzeby sąsiedniego kąpieliska poza strefą ochronną jeziora.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przy sprzedaż wskazanej wyżej nieruchomości Spółka ma obowiązek naliczyć podatek od towarów i usług i w jakiej wysokości?

Zdaniem Spółki, wyrażonym w piśmie z dnia 17 marca 2008 r., należy podatek naliczyć, ponieważ nie jest to teren (grunt) rolny. Stawka podatku jaka powinna być zastosowany to stawka podstawowa 22%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Definicję towaru ustawodawca zawarł w art. 2 pkt 6 powołanej ustawy. Zgodnie z tą definicją, pod pojęciem towaru należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Z powyższych zapisów wynika, że od chwili wejścia w życie tych przepisów tj. od 1 maja 2004 r. zasadą jest opodatkowanie dostawy gruntów podatkiem od towarów i usług.

Co do zasady stawka podatku - na podstawie art. 41 ust. 1 cytowanej ustawy - wynosi 22%. Jednakże zarówno w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi oraz zwolnienie od podatku niektórych czynności. I tak, stosownie do zapisu art. 43 ust. 1 pkt 9 tej ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod budowę.

Regulacja ta oznacza, że zwolnieniem przedmiotowym nie jest objęta dostawa terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę, a co za tym idzie podlegają one opodatkowaniu stawką w wysokości 22% - w myśl art. 41 ust. 1 tej ustawy.

W opisie stanu faktycznego Spółka wskazała, że dla przedmiotowego gruntu (działki o nr ewidencyjnym (...)) istnieje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, według którego są to tereny projektowanej zieleni parkowej z boiskami do gier małych, urządzeniami do gier małych, urządzeniami rekreacyjnymi oraz obiektami małej architektury z dopuszczalną budową sanitariatów na potrzeby sąsiedniego kąpieliska. W związku z powyższym sprzedaż tej nieruchomości jako gruntów przeznaczonych pod zabudowę, tj. gruntów wyłączonych ze zwolnienia od podatku na podstawie zapisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, podlega opodatkowaniu stawką w wysokości 22%.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej - powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.