|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: nieruchomości, sprzedaż budynków, sprzedaż nieruchomości, towar używany, zwolnienia z podatku od towarów i usług | |
| Data: 2008-05-08 | |
Istota interpretacji:Czy Wnioskodawca sprzedając lokal użytkowy prawidłowo naliczył do ceny zbycia tego lokalu podatek VAT?W dniach 26 marca 2008r. oraz 28 marca 2008r. zostały złożone uzupełnienia do ww. wniosku, będące odpowiedzią na wezwanie tutejszego organu z dnia 10 marca 2008r. znak: IBPP2/443-126/08/JCi. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca właścicielem prawnym obiektu stał się na podstawie Decyzji Wojewody Rz. z dnia 26.02.1991r., na podstawie której została założona księga wieczysta w Sądzie Rejonowym w S. Podział fizyczny na samodzielne lokale został dokonany na podstawie Zarządzenia Wójta Gminy W. z dnia 21.05.1998r. na podstawie zaświadczenia z Urzędu Rejonowego w Rz. W takim stanie rzeczy w momencie przejmowania powyższego obiektu Gmina W. nie miała prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczonego, gdyż nie występowały tutaj ceny netto i brutto powyższego obiektu. W momencie przyjęcia tego obiektu Gmina zmuszona była ponosić nakłady na utrzymanie obiektu i przystosowanie go do nowego rodzaju działalności gospodarczej. W kwietniu 1991r. Gmina powołała gospodarstwo pomocnicze "Samorządowy Zakład Krawiecki", w którym to lokalu prowadziła działalność opodatkowaną podatkiem VAT do czerwca 1995r. (okres wykonywania działalności przez Samodzielny Zakład Krawiecki był krótszy niż 5 lat). W tym czasie Gmina wykładała środki finansowe na remont lokalu i budynku jako własności Gminy. Po zakończeniu działalności gospodarczej przez Samorządowy Zakład Krawiecki lokal ten nie był już przedmiotem najmu ani dzierżawy ani żadnych innych podobnych umów. W tym okresie Gmina zmuszona była ponosić nakłady finansowe na właściwe utrzymanie obiektu, w celu niedopuszczenia do dewastacji majątku. Koszty poniesione przez Gminę przekraczały 30% wartości początkowej nie tylko lokalu, ale także całego obiektu, który wcześniej stanowił majątek Gminy. W powyższym okresie Gmina nie miała możliwości korzystania z odliczenia podatku VAT, gdyż nie występował podatek naliczony. W okresie, kiedy Gmina ponosiła wydatki na ulepszenie lokalu nie była czynnym podatnikiem podatku VAT, gdyż w tym okresie korzystała ze zwolnienia podmiotowego. W związku z tym, Gmina nie miała prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków związanych z lokalem użytkowym. Następnie Wnioskodawca dokonał sprzedaży powyższego lokalu użytkowego nr 2 o pow. 113,56 m2. Wycena lokalu została dokonana na podstawie operatu szacunkowego dokonanego przez biegłego. Gmina W. podała do wiadomości publicznej o zbyciu lokalu w drodze przetargu. Do ceny zbycia doliczony został podatek VAT i określone zostały warunki sprzedaży. Zaznacza się, że przedmiotem sprzedaży był lokal użytkowy - jako towar używany. Mając na uwadze ustawę z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z dnia 5 kwietnia 2004r. z późn. zmianami) Gmina do ceny zbycia doliczyła podatek VAT. Biorąc pod uwagę powyższe przepisy niniejszej ustawy nie dopatrzono się możliwości zwolnienia od podatku VAT, ze względu na to, iż w powyższym lokalu prowadzona była działalność opodatkowana podatkiem VAT oraz Gmina ponosiła wydatki związane z ulepszeniem lokalu. Nabywca lokalu, który go kupił w drodze przetargu interpretując przepisy ustawy o podatku VAT dopatruje się natomiast zwolnienia z podatku VAT. Wnioskodawca prosi o zajęcie stanowiska czy podatek VAT został prawidłowo naliczony do ceny zbycia powyższego lokalu. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Rozpatrując art. 43 dotyczący zwolnień ustawy o podatku od towarów i usług Wnioskodawca chce się upewnić, że podatek VAT został prawidłowo naliczony do ceny zbycia lokalu. Interpretując powyższy przepis Gmina nie dopatrzyła się możliwości zwolnienia z podatku VAT. Zdaniem Wnioskodawcy, podatek VAT został prawidłowo naliczony i odprowadzony do budżetu państwa. Zaistniałe zdarzenie miało miejsce w miesiącu grudniu 2007r. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Pod pojęciem towaru, zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy VAT, rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Natomiast przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel - art. 7 ust. 1. Aby dostawa nieruchomości podlegała opodatkowaniu, musi być, w świetle obowiązujących przepisów, dokonana przez podatnika podatku od towarów i usług, wykonującego samodzielnie działalność gospodarczą. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Przez towary używane zgodnie z art. 43 ust. 2 ww. ustaw, rozumie się:
W myśl art. 43 ust. 6 cyt. ustawy zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2, nie stosuje się jednak do dostawy towarów używanych, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a podatnik:
Użycie w tym przepisie sformułowania "użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych" wskazuje, że chodzi tu o całkowity okres użytkowania tych towarów do działalności opodatkowanej, a nie o okres od zakończenia modernizacji, czy też okres liczony od momentu przekroczenia ww. kwoty wydatków poniesionych na modernizację. Zatem, aby cytowany przepis art. 43 ust. 6 wyłączający zwolnienie od podatku VAT znalazł zastosowanie, wszystkie trzy wyżej wspomniane warunki muszą zostać spełnione łącznie. Niewystąpienie jednego z nich oznacza konieczność zastosowania zwolnienia przy sprzedaży używanych budynków, budowli i ich części. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca dokonał sprzedaży lokalu, który spełnia definicję towaru używanego - od zakończenia jego budowy minął okres powyżej 5 lat, a przy jego nabyciu Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W przedmiotowej sytuacji nie będzie miało zastosowania wyłączenie ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 6 ustawy, ponieważ nie zostały spełnione łącznie przesłanki zawarte w tym przepisie - co prawda wydatki na ulepszenie przekroczyły 30% wartości lokalu i lokal ten był użytkowany w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych, jednak Wnioskodawca nie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony od wydatków poniesionych w związku z ulepszeniem lokalu, gdyż w momencie ich ponoszenia nie był podatnikiem VAT czynnym (korzystał ze zwolnienia podmiotowego). Zatem do przedmiotowej dostawy będzie miało zastosowanie zwolnienie z podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego należy uznać zanieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Należy w tym miejscu wyjaśnić, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy - Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). |
|
| 2008-05-08 |