Pytanie:

Czy wynagrodzenie w postaci odsetek od części rat leasingowych za udzielone środki finansowe, powinno być zaliczone do usług finansowych zwolnionych od podatku od towarów i usług?

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2005r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W poz. 3 w/w załącznika wymienione zostały "usługi pośrednictwa finansowego" zaliczane do Sekcji J ex (65-67) Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług. Jednocześnie w myśl powołanego przepisu z powyższego zwolnienia wyłączone zostały usługi wymienione w pkt 1-9 poz. 3 załącznika nr 4, w tym usługi ściągania długów oraz faktoringu (pkt 5). O tym, czy świadczone przez Stronę usługi, stanowiące przedmiot wniosku, są czy też nie są zwolnione od podatku na podstawie w/w przepisu, decyduje więc zaliczenie ich do właściwego grupowania PKWiU.

W myśl art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług obrotem, stanowiącym podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług, jest kwota należna z tytułu sprzedaży (pojęcie to zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy obejmuje również świadczenie usług), pomniejszona o kwotę należnego podatku. W myśl powołanego przepisu kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku. W związku z tym w ocenie Naczelnika Urzędu Skarbowego fakt, iż w przypadku skupu wierzytelności niewymagalnych pobieranie odsetek w formie dyskonta stanowi wynagrodzenie za finansowanie faktoranta, co w tej części upodabnia faktoring do usług kredytowych, pozostaje co do zasady bez znaczenia dla oceny, iż mamy do czynienia z jedną acz kompleksową usługą, określaną mianem faktoringu, w ramach której finansowanie ma charakter uboczny. Niemniej, jeżeli w zawartej umowie zostało ono wyraźnie wyodrębnione, także w części dotyczącej wynagrodzenia, za możliwe uznać należy traktowanie go jako odrębnej usługi kredytowej, zwolnionej od podatku zgodnie z powołanym wyżej art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wskazać przy tym należy, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego nie jest właściwy w trybie art. 14a ustawy - Ordynacja podatkowa do oceny prawidłowości dokonanego przez podatnika zakwalifikowania świadczonych usług do właściwego grupowania PKWiU lub do dokonania takiego zakwalifikowania. Zgodnie z przepisami o statystyce publicznej podmiotem zobowiązanym do zakwalifikowania usług lub wyrobów do właściwego grupowania PKWiU jest odpowiednio usługodawca lub producent (importer) danego wyrobu. W przypadku trudności z zakwalifikowaniem należy zwrócić się o opinię klasyfikacyjną do właściwego urzędu statystycznego.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny postanowiono jak na wstępie.Niniejsze postanowienie dotyczy wyłącznie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku oraz obowiązującego w tym stanie faktycznym stanu prawnego.