|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: działalność gospodarcza, działka pod budowę, grunty rolne, majątek prywatny, opodatkowanie, sprzedaż nieruchomości | |
| Data: 2008-03-19 | |
|
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Strona jest właścicielem (wraz z żoną) gospodarstwa rolnego o powierzchni ok. 20 ha. W dniu 19.05.1998 r. na powiększenie tego gospodarstwa nabyto do majątku prywatnego nieruchomość rolną o pow. 3,3952 ha. Po dacie zakupu Urząd Miasta i Gminy w R zmienił jej przeznaczenie na "przemysł i usługi rzemiosła". Nieruchomość jest wykorzystywana na cele rolnicze. W 2007 r. nieruchomość została podzielona na 5 działek. Obecnie Strona ma zamiar sprzedać jedną z działek o pow. 0,9541 ha. Jest to działka niezabudowana, która w ewidencji gruntów figuruje jako "grunty orne i łąki trwałe". W latach ubiegłych (po 2005 r.) Strona dokonała sprzedaży 7 działek wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, których przeznaczenie w planach zagospodarowania przestrzennego zostało przed sprzedażą zmienione na budowlane, a które nie były wniesione aportem do działalności gospodarczej i nie była na nich prowadzona działalność gospodarcza. Strona jest płatnikiem podatku VAT z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, która nie dotyczy handlu nieruchomościami. Sprzedawana nieruchomość również nie była wniesiona aportem do działalności gospodarczej i nie jest na niej prowadzona działalność gospodarcza. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy przy sprzedaży w/w działki o pow. 0,9541 ha przeznaczonej w planie zagospodarowania przestrzennego na przemysł i usługi należy odprowadzić do Urzędu Skarbowego podatek VAT? Zdaniem Strony sprzedaż w/w działki, stanowiącej majątek prywatny i nie objętej działalnością gospodarczą, nie podlega przy sprzedaży podatkowi VAT. Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r., Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl przepisu art. 7 ust. 1 w/w ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W myśl art. 2 pkt 6 w/w ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 w/w ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika. Zgodnie z art. 15 ust. 1 w/w ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza - ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem do uznania dostawy towarów (nawet jednorazowej) za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w odniesieniu do tej transakcji podatnik działał w charakterze producenta, handlowca lub usługodawcy, miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie (w sposób częstotliwy), a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Strona zamierza sprzedać nieruchomość gruntową, która stanowi składnik majątku Strony, wykorzystywanego do działalności rolniczej - przedmiotowy grunt jest wykorzystywany przez Stronę w działalności rolniczej. Warunek częstotliwości jest również spełniony - Strona dokonała poprzednio sprzedaży 7 działek. Grunty spełniają definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 w/w ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, zatem w przedmiotowej sprawie Stronę należy, z tytułu zamierzonej czynności, uznać za podatnika podatku od towarów i usług. Mając na uwadze powyższą analizę przepisów należy stwierdzić, że sprzedaż przez Stronę przedmiotowej działki, która jest wykorzystywana w działalności gospodarczej (rolniczej), będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W przepisie art. 43 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług ustawodawca zawarł wyłączenia od zasady powszechności opodatkowania, wyłączając z zakresu opodatkowania podatkiem od towarów i usług dostawę niektórych towarów i świadczenie wybranych usług. Przepis art. 43 ust. 1 pkt 9 w/w ustawy brzmi: "Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę". Przepis ten nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie, gdyż zgodnie z podanym stanem faktycznym przedmiotowa nieruchomość jest przeznaczona pod przemysł i usługi rzemiosła. Wskazać należy, iż zgodnie z przepisem art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku od towarów i usług podatnicy dokonujący dostawy gruntów nie mogą korzystać ze zwolnienia od tego podatku, niezależnie od wielkości obrotów. Biorąc pod uwagę stan faktyczny oraz w/w przepisy należy uznać za nieprawidłowe stanowisko Strony przedstawione we wniosku. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 w/w ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 w/w ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 w/w ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock. Referencje |
|
| 2008-03-19 |