W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca otrzymał w lipcu 2007 r. od podmiotu zagranicznego pochodzącego z Danii nie będącego udziałowcem Spółki, pożyczkę pieniężną.

Podmiot udzielający pożyczki nie jest zarejestrowany na terenie Rzeczypospolitej dla potrzeb podatku od towarów i usług, lecz jest podatnikiem podatku VAT w państwie członkowskim Wspólnoty, tj. w Danii. Ponadto pożyczkodawca nie jest bankiem.

Zgodnie z zawartą umową Wnioskodawca jest zobowiązany do płacenia na rzecz pożyczkodawcy określonych w umowie odsetek od pożyczki.

Przedmiotowa pożyczka, na indywidualny wniosek Spółki, została zakwalifikowana przez Ośrodek Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych - Urząd Statystyczny w Ł. w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (dalej: "PKWiU") w grupowaniu PKWiU 65.22.10 - 00.00 "Usługi udzielania pożyczek świadczone poza systemem bankowym".

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy pożyczka udzielona przez pożyczkodawcę, stanowiąca usługę pośrednictwa finansowego sklasyfikowaną w PKWiU pod symbolem 65.22.10 - 00.00, korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług w Polsce na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT w zw. z poz. 3 załącznika nr 4 do ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, pożyczka udzielona poza systemem bankowym korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Wnioskodawca wskazuje na art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 powołanej ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 wskazanej ustawy.

Mając powyższe na uwadze, świadczenie usług podlegających zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce ma miejsce wówczas, gdy:

1. świadczenie ma charakter odpłatny,
2. miejsce świadczenia ustalone zgodnie z przepisami o miejscu świadczenia usług przypada na terytorium kraju (w przedmiotowej sprawie na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej),
3. świadczenie jest wykonywane na rzecz innego podmiotu (odbiorcy) - osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej oraz
4. świadczenie nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu ustawy o VAT.

W ocenie Wnioskodawcy, udzielenie pożyczki należy uznać za odpłatne świadczenie usług, bowiem następuje ono w zamian za wynagrodzenie płatne w formie oprocentowania naliczanego od udzielonej pożyczki. Wnioskodawca jest zdania, że sytuacja jaką opisał wyczerpuje wszystkie wyżej wymienione przesłanki.

Zdaniem Wnioskodawcy, pożyczka stanowi usługę korzystającą ze zwolnienia od podatku VAT w Polsce na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o VAT w zw. z poz. 3 załącznika nr 4 do cyt. ustawy. Załącznik nr 4 definiuje usługi zwolnione z VAT w Polsce odnosząc się do symboli PKWiU poszczególnych usług. W pozycji 3 tego załącznika jako zwolnione od podatku VAT w Polsce wymienione zostały usługi pośrednictwa finansowego sklasyfikowane w PKWiU sekcja J ex (65-67). Analizując powyższe Wnioskodawca podnosi, iż udzielenie pożyczki na rzecz Spółki - jako usługa pośrednictwa finansowego sklasyfikowana pod symbolem PKWiU 65.22.10-00.00 - korzysta ze zwolnienia od podatku VAT w Polsce na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT w zw. z poz. 3 załącznika nr 4 ustawy o VAT.

Zgodnie z ustawą o VAT, podatnikiem z tytułu tej transakcji będzie Spółka (zgodnie z ustawą o VAT podatnikami z tytułu usług finansowych, tj. również usług udzielania pożyczek, świadczonych przez podmioty z siedzibą za granicą na rzecz podmiotów krajowych, są podmioty krajowe - art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT). Mając na uwadze fakt, że zgodnie z powołanymi przepisami ustawy o VAT, ww. usługi korzystają ze zwolnienia z VAT, Wnioskodawca będzie uprawniony do wykazania przedmiotowej transakcji jako zwolnionej od podatku na zasadach "importu usług".

Na poparcie swego stanowiska Wnioskodawca powołuje się na:

1. postanowienie Naczelnika Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu z dnia 25 października 2006 r. nr ZP/436-17/06,
2. postanowienie Naczelnika Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2006 r. nr 1471/NTR2/443-378a/06/MP.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r., Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Stosownie do art. 8 ust. 3 powołanej ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, dla celów podatku od towarów i usług.

Tak skonstruowany przepis uznaje czynność pożyczki za usługę i wymaga by czynność taką opodatkować.

Stosownie do treści art. 17 ust. 1 pkt 4 cyt. ustawy, podatnikami są również (poza wymienionymi w art. 15) osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium kraju.

Powołany przepis koresponduje w treści z art. 27 ust. 3 pkt 1 oraz ust. 4 pkt 4 ww. ustawy, zgodnie z którymi, w przypadku gdy usługi, o których mowa w ust. 4, są świadczone na rzecz osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego - miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania. Takie rozwiązanie prawne stosuje się - w myśl ust. 4 pkt 4 powołanego przepisu - do usług bankowych, finansowych i ubezpieczeniowych łącznie z reasekuracją, z wyjątkiem wynajmu sejfów przez banki.

Przytoczone przepisy prawa regulują czynność zdefiniowaną w art. 2 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług jako import usług. W pojęciu tym mieści się świadczenie usług, z tytułu wykonania, których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT.

Zgodnie zatem z powołanym stanem prawnym oraz opisanym we wniosku stanem faktycznym Wnioskodawca zawierając umowę pożyczki z podmiotem - osobą fizyczną - zamieszkującym na terenie innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zobowiązany jest do opodatkowania czynności pożyczki (importu usług) w kraju, w którym ma siedzibę, tj. w Polsce.

W myśl również art. 43 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do niniejszej ustawy. W pozycji 3 omawianego załącznika (Sekcja J), jako zwolnione od podatku od towarów i usług określa się usługi pośrednictwa finansowego, z wyłączeniem:

1. działalności lombardów, z wyjątkiem usług świadczonych przez banki,
2. usług polegających na oddaniu w odpłatne użytkowanie rzeczy ruchomej,
3. usług doradztwa finansowego (PKWiU ex 67.13.10-00.20),
4. usług doradztwa ubezpieczeniowego oraz wyceny dla towarzystw ubezpieczeniowych (PKWiU ex 67.20.10-00.20,-00.30), z wyjątkiem świadczonych przez zakład ubezpieczeń w rozumieniu przepisów o działalności ubezpieczeniowej oraz świadczonych w tym zakresie przez podmioty działające w imieniu i na rzecz zakładu ubezpieczeń,
5. usług ściągania długów oraz faktoringu,
6. usług zarządzania akcjami, udziałami w spółkach lub związkach, obligacjami i innymi rodzajami papierów wartościowych, z wyjątkiem wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy,
7. usług przechowywania akcji, udziałów w spółkach lub związkach, obligacji i innych rodzajów papierów wartościowych, z wyjątkiem wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy,
8. transakcji dotyczących dokumentów ustanawiających tytuł własności,
9. transakcji dotyczących praw w odniesieniu do nieruchomości.

Stosownie zatem do powołanych powyżej treści, usługa polegająca na udzieleniu pożyczki finansowej zaklasyfikowanej przez Ośrodek Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Ł. pod symbolem PKWiU 65.22.10-00.00 jako "usługi udzielania pożyczek świadczone poza systemem bankowym" - korzysta ze zwolnienia od podatku.

Reasumując, sklasyfikowana pod symbolem PKWiU 65.2 usługa pośrednictwa finansowego polegająca na udzielaniu pożyczki przez podmiot zagraniczny podmiotowi krajowemu, dla której miejscem świadczenia jest miejsce gdzie nabywca posiada siedzibę, korzysta ze zwolnienia od podatku VAT.

Ponadto informuje się, że w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych wydana została w dniu 15 lutego 2008 r. osobna interpretacja indywidualna nr ILPB2/415-326/07-3/AJ.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje