W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Bank X w dniu 08.09.2003r., na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w przejął na własność 3 działki gruntowe wraz z zabudowaniami oraz działkę o pow. 0,6175 ha jako prawo wieczystego użytkowania za długi od dłużnika Banku. Przez okres 4 lat władania przedmiotowymi nieruchomościami Bank nie poczynił żadnych nakładów inwestycyjnych na przedmiotowej nieruchomości. Przedmiotowe nieruchomości zabudowane jak i niezabudowane są położone w obszarze zagospodarowania przestrzennego miasta zatwierdzone uchwałą nr XXXII/254/96 Rady Miejskiej w z dnia 16.12.1996r. jako teren o przewadze trwałych użytków zielonych pod tereny przemysłowe. W części wschodniej działki w myśl uchwały Rady Miejskiej znajduje się rezerwa terenu pod istniejące i projektowane składy, bazy, magazyny, wytwórczość oraz jako droga dojazdowa, zaś w części południowej teren działek nabytych przez Bank jest to teren przeznaczony do stopniowej rekultywacji. Budynki i budowle (portiernia i naziemne zbiorniki paliw, ogrodzenie, utwardzony plac betonowy) były wybudowane w latach 1992-1998 co wynika z posiadanej dokumentacji, Bank nie poczynił żadnych nakładów finansowych.

Działka stanowiąca prawo użytkowania wieczystego to użytki zielone, nie przeznaczone na grunty rolne, plan zagospodarowania przestrzennego miasta.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy sprzedaż działek zabudowanych budynkiem portierni, naziemnymi zbiornikami paliw, dystrybutorem, utwardzonym częściowo placem - betonowym, ogrodzenie betonowo - siatkowe jest zwolniona od podatku VAT (budowa wymienionych obiektów zakończyła się w 1998r. i od tego okresu nie były poczynione żadne nakłady na przedmiotowej nieruchomości)?

Czy sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntów w przypadku gdy działka nie jest zabudowana i nie jest przeznaczona pod uprawy roli, tylko pod tereny przemysłowe (wynika to z planu zagospodarowania przestrzennego) jest zwolniona z podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, z chwilą sprzedaży nieruchomości zabudowanej budynkiem portierni i innymi budynkami, zbiornikami paliw, ogrodzeniem, dystrybutorem, utwardzonym placem nie podlega podatkowi ustawy z dnia 27.03.2004r., gdyż przedmiotem transakcji sprzedaży są budynki i budowle, które można uznać za używane i nieulepszane w rozumieniu art. 43 ust. 2 ustawy przez okres ostatnich 5 lat.

Natomiast z tytułu przeniesienia prawa użytkowania wieczystego gruntów niezabudowanych przeznaczonych na cele rolnicze jest opodatkowany stawką o podatku od towarów i usług w wysokości 22%. Zdaniem Banku najważniejszą podstawą do określenia czy sprzedaż prawa użytkowania podlega opodatkowaniu VAT w wysokości 22% jest plan zagospodarowania przestrzennego i posiłkowo ewidencja gruntów, z której wynika, że przedmiotowe działki to pastwiska trwałe, nieużytki, grunty zadrzewione i drogi, przeznaczone na bazy i tereny przemysłowe.

Z planu zagospodarowania przestrzennego miasta wynika, że działka stanowiąca prawo użytkowania wieczystego to teren przeznaczany do zabudowy przemysłowej, a nie grunty niezabudowane, które nie stanowią jednak nieruchomości rolnych (art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy) w związku z czym podatek od towarów i usług winien być naliczony przy ich sprzedaży w wysokości 22%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze;

W myśl art. 43 ust. 2 pkt 1 i 2 ww. ustawy, przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się:

1. budynki i budowle lub ich części - jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat;
2. pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku.
   
   

Stosownie do art. 43 ust. 6 ww. ustawy, zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych w ust. 2 pkt 1, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30 % wartości początkowej, a podatnik:

1. miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków;
2. użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.
   
   

Zgodnie z art. 29 ust. 5 ww. ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Jak wynika z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego, budynki i budowle (portiernia i naziemne zbiorniki paliw, ogrodzenie, utwardzony plac betonowy) były wybudowane w latach 1992-1998, a więc od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów minęło 5 lat. W związku z powyższym biorąc pod uwagę powołane w/w przepisy należy stwierdzić, że sprzedaż działek zabudowanych budynkiem portierni, naziemnymi zbiornikami paliw, dystrybutorem, utwardzonym częściowo placem - betonowym, ogrodzeniem betonowo - siatkowym będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, w myśl ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, o ile przy jego nabyciu nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Dodatkowo z opisanego zdarzenia przyszłego wynika także, że Bank nie poczynił żadnych nakładów finansowych, w związku z powyższym nie wystąpiły łącznie przesłanki wynikające z ww. art. 43 ust. 6 ustawy o podatku od towarów, wyłączające zwolnienie o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie natomiast z ww. art. 29 ust. 5 ustawy o podatku od towarów, ponieważ z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu, grunty na których znajdują się przedmiotowe obiekty dzielą status tych obiektów i również są zwolnione z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Natomiast sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntów, w przypadku gdy działka jest niezabudowana i nie jest przeznaczona pod uprawy rolnicze, ale pod tereny przeznaczone pod zabudowę przemysłową (jak wynika z planu zagospodarowania przestrzennego) będzie opodatkowana stawką podstawową 22% zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Przedmiotowa sprzedaż nie podlega zwolnieniu na podstawie § 8 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27.04.2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz.970 ze zm.), zgodnie z którym zwalnia się od podatku dzierżawę gruntów przeznaczonych na cele rolnicze, a także zbycie prawa użytkowania wieczystego tych gruntów, ponieważ sprzedaż prawa wieczystego użytkowania gruntów dotyczy działki nie przeznaczonej pod uprawy rolnicze.

Dodatkowo Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie zauważa, że przepis artykułu 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług w powyższej sprawie nie będzie miał zastosowania, ponieważ dotyczy ona zgodnie z pkt 2 zapytania Wnioskodawcy sprzedaży prawa wieczystego użytkowania gruntów, a nie sprzedaży gruntów (dostawy terenów).

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.