Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 13 listopada 2007 roku (data wpływu 16 listopada 2007 roku), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntu - jest nieprawidłowe.

W dniu 16 listopada 2007 roku został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntu.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W sierpniu 1997 roku Wnioskodawca otrzymał od swojej matki darowiznę 1/3 udziału w nieruchomości położonej w B. W maju 1998 roku kupił od swojego wuja (tj. brata swojej matki) kolejny udział w wysokości 1/3 w wyżej wskazanej nieruchomości. W maju 2006 roku nabył pozostały udział w nieruchomości w wysokości 1/3 od dotychczasowych współwłaścicieli (tj. od swojego kuzynostwa). Od tego momentu stał się wyłącznym właścicielem nieruchomości.

Wnioskodawca jako wyłączny właściciel nieruchomości wystąpił o dokonanie powtórnego podziału geodezyjnego, w wyniku którego nieruchomość została podzielona na sześć nowych działek budowlanych. Nieruchomość jest przeznaczona w planie zagospodarowania przestrzennego pod budownictwo mieszkaniowe.

Wnioskodawca zamierza sprzedać jedną lub kilka działek budowlanych z nieruchomości, którą nabył w sposób opisany powyżej. Jest on osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej - taki status posiadał przy nabyciu udziałów w nieruchomości oraz będzie posiadał przy ewentualnym zbyciu działek (nieruchomość ta należy do jego majątku osobistego).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy transakcja sprzedaży przez podatnika jednej lub kilku działek spowoduje opodatkowanie transakcji podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, transakcja sprzedaży przez podatnika jednej lub kilku działek nie spowoduje opodatkowania tych transakcji podatkiem od towarów i usług. Sama częstotliwość wykonywania czynności polegających na sprzedaży działek budowlanych nie decyduje o byciu podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca nie występuje tutaj jako podatnik podatku od towarów i usług w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług. Nabywając udziały w nieruchomości nie nabywał ich z zamiarem dalszej odsprzedaży (trudno w ogóle mówić o zamiarze odsprzedaży w przypadku otrzymania darowizny). Nieruchomość ta miała stanowić dalszy ciąg posesji (obok nieruchomości opisanej w niniejszym wniosku znajduje się inna nieruchomość Wnioskodawcy, na której pobudował własny dom mieszkalny), a ponadto z nieruchomością tą Wnioskodawca związany jest emocjonalnie, gdyż stanowi ona część tzw. ojcowizny. Z uwagi jednak na obecną sytuację rodzinno-zdrowotną Wnioskodawca zastanawia się nad sprzedażą tych działek.

W tej sytuacji, skoro nie nabyto nieruchomości w celu jej dalszej odsprzedaży i stanowi ona majątek osobisty Wnioskodawcy, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Potwierdza to wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2007 roku sygn. akt I FPS 3/07.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do dyspozycji przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu tym podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary w świetle art. 2 pkt 6 ustawy rozumie się rzeczy ruchome jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika w rozumieniu w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 cytowanej ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, stosownie do ust. 2 powołanego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z określonego w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług pojęcia działalności gospodarczej wynika, że dla celów podatku od towarów i usług nie jest konieczne, aby działalność była działalnością zarobkową, wykonywaną w sposób zorganizowany i ciągły przez podmioty gospodarcze (przedsiębiorców). Decydujące znaczenie ma częstotliwość dokonywania czynności. W efekcie dostawa gruntów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy dokonywana jest zarówno przez podatnika podatku od towarów i usług jak i przez osobę fizyczną nie będącą podatnikiem tego podatku, jeżeli sprzedaży można przypisać znamiona działalności gospodarczej prowadzonej z zamiarem wykonywania jej w sposób częstotliwy. Ponieważ ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia "zamiar", jak również nie precyzuje pojęcia "sposób częstotliwy", w każdym przypadku należy badać, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było dokonywanie tej czynności wielokrotnie (więcej niż jednokrotnie). O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat), ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności lub zamiar powtarzalności.

Aby zatem dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.

Z okoliczności przedstawionych przez Wnioskodawcę wynika, że w sierpniu 1997 roku otrzymał od swojej matki darowiznę 1/3 udziału w nieruchomości położonej w B. W maju 1998 roku kupił od swojego wuja kolejny udział w wysokości 1/3 w wyżej wskazanej nieruchomości. W maju 2006 roku nabył pozostały udział w nieruchomości w wysokości 1/3 od swojego kuzynostwa. Od tego momentu stał się wyłącznym właścicielem nieruchomości i wystąpił o dokonanie powtórnego podziału geodezyjnego, w wyniku którego nieruchomość została podzielona na sześć nowych działek budowlanych. Nieruchomość jest przeznaczona w planie zagospodarowania przestrzennego pod budownictwo mieszkaniowe.

Z darowizny pochodzi zatem jedynie 1/3 udziału w nieruchomości, pozostałe części sukcesywnie były przez Wnioskodawcę nabywane, przy czym pomiędzy ostatnim nabyciem w maju 2006 roku, a wystąpieniem o dokonanie powtórnego podziału geodezyjnego upłynęło stosunkowo niewiele czasu.

Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, iż Wnioskodawcy zgodnie z cytowanymi wyżej przepisami należy przypisać status podatnika prowadzącego działalność gospodarczą z zamiarem wykonywania jej w sposób częstotliwy. Wskazuje na to fakt nabywania kolejnych udziałów w nieruchomości i przede wszystkim wystąpienie o dokonanie powtórnego podziału geodezyjnego, co skutkowało podzieleniem nieruchomości na sześć nowych działek budowlanych.

Okoliczność podziału niezabudowanej nieruchomości na mniejsze działki wskazuje na przygotowanie gruntu do sprzedaży w taki sposób, aby uzyskać jak najwyższą cenę i jednoznacznie przesądza o intencji dokonywania czynności dostawy działek wielokrotnie, tak więc warunek częstotliwości zostanie wypełniony i nie można mówić o czynności jednorazowej

Należy ponadto zaznaczyć, iż zgodnie z art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku od towarów i usług podatnicy dokonujący dostawy gruntów nie mogą korzystać ze zwolnienia od tego podatku niezależnie od wielkości obrotów. Oznacza to, że podatnicy dokonujący dostaw tych towarów, niezależnie od wielkości swoich obrotów, są podatnikami tego podatku. Zatem, jeżeli podatnik dokona dostawy działek, to z chwilą dokonania sprzedaży pierwszej działki stanie się podatnikiem podatku od towarów i usług. Planowana sprzedaż kolejnych działek przeznaczonych pod zabudowę będzie również opodatkowana tym podatkiem.

W związku z tym, iż od podatku od towarów i usług - w odniesieniu do gruntów - zwolniona jest jedynie dostawa terenów niezabudowanych innych niż budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę (art. 43 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy), transakcje dostawy działek zawierane przez Wnioskodawcę - jako dostawy terenów przeznaczonych pod budownictwo mieszkaniowe - podlegały będą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Końcowo stwierdzić należy, iż powołany przez Wnioskodawcę wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2007 roku sygn. akt I FPS 3/07, jest rozstrzygnięciem w indywidualnej sprawie, zapadłym w określonym stanie faktycznym i tylko do niego się zawężającym, w związku z tym nie ma mocy powszechnie obowiązującego prawa.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej - powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.