W przedmiotowym wniosku został przestawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca ma zamiar sprzedaży na rzecz współwłaściciela nieruchomości gruntowych udziału Skarbu Państwa w działkach położonych w X, stanowiących według ewidencji gruntów i budynków działki o nr A i nr B o łącznej powierzchni 0,6582 ha

Dla obszaru, na którym znajduje się przedmiotowa nieruchomość brak jest obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Sąsiednie nieruchomości zabudowane są budynkami mieszkalnymi. W studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego przedmiotowy teren oznaczony jest symbolem 1Ua obszar dzielnicy uzdrowiskowej. Przedmiotowy teren jest porośnięty drzewami i krzakami, w rejestrze gruntów oznaczony jako lasy i grunty leśne klasy V. Działki są niezabudowane i nieogrodzone. Dla działki nr A została wydana decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i wydająca pozwolenie na budowę. Na działce brak śladów rozpoczęcia budowy. Decyzją Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w W wyłączono z produkcji leśnej grunt o powierzchni 0,0300ha, przeznaczony pod budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Dla działki nr B nie została wydana decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż opisanej nieruchomości gruntowej powinna być opodatkowania podatkiem VAT 22% czy zwolniona z podatku?

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż do sprzedawanej nieruchomości oznaczonej Nr ewidencyjnym A należy doliczyć podatek VAT w wysokości 22%, zaś sprzedaż działki o numerze ewidencyjnym B korzysta ze zwolnienia od podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2007r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm) zwana dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

W oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Z treści przepisu wynika, że aby dostawa terenu była zwolniona z opodatkowania muszą być spełnione łącznie dwa warunki, mianowicie teren będący przedmiotem dostawy musi być:

1. niezabudowany



2. inny niż teren budowlany oraz przeznaczony pod zabudowę

W przepisach podatkowych brak jest definicji gruntu przeznaczonego pod zabudowę, nie są również wskazane kryteria, jakimi należy się kierować przy ocenie danego gruntu. W związku z tym charakter gruntu należy ustalać w oparciu o przepisy prawa miejscowego tj. lokalne przepisy zagospodarowania przestrzennego oraz jego przeznaczenie.

W opisie stanu faktycznego strona wskazała, że przedmiotowe działki stanowią odpowiednio :

1. grunty przeznaczone pod zabudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego (nr ewid. A)



2. grunty leśne, dla których nie została wydana decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania (nr ewid. B)

Stosownie zatem do treści art. 43 ust. 1 pkt 9 powołanej ustawy sprzedaż działki wymienionej w pkt 2 podlega zwolnieniu od podatku, zaś dostawa działki wymienionej w pkt 1 podlega opodatkowaniu 22% stawką podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.