W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka nabyła od osoby fizycznej w dniu 7 października 1999r. na podstawie aktu notarialnego nieruchomość (tj. działkę budowlaną o wartości 20.000 zł wraz z budynkiem o wartości 318.189 zł), bez podatku od towarów i usług, którą wprowadziła do ewidencji środków trwałych, a następnie użytkowała dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca w okresie od 30 października 2003r. do 24 listopada 2003r. poniósł wydatki na ulepszenie budynku w wysokości 33,67% wartości początkowej. Spółka prowadzi wyłącznie sprzedaż opodatkowaną. Spółka w dniu 29 stycznia 2007r. podjęła decyzję o sprzedaży ww. nieruchomości. Transakcję sprzedaży nieruchomości udokumentowano wystawiając fakturę VAT ze stawką podatku w wysokości 22%. Kupujący uregulował należność. Przedmiotowa transakcja została wykazana w deklaracji VAT-7.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy dokonując sprzedaży nieruchomości Wnioskodawca miał prawo zastosować zwolnienie od podatku od towarów i usług ?
2. Czy Wnioskodawca może dokonać korekty wystawionej faktury w bieżącym okresie ?
   
   

Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż nieruchomości w 2007r. powinna być zwolniona od podatku od towarów i usług, ponieważ zostały spełnione warunki wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Przy nabyciu ww. nieruchomości nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, gdyż została zakupiona od osoby fizycznej nie będącej podatnikiem podatku VAT. Również nie ma zastosowania wyłączenie ze zwolnienia wynikające z art. 43 ust. 6 ustawy. Mimo, że Wnioskodawca poniósł wydatki na ulepszenie przekraczające 30% wartości początkowej budynku i miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków, to użytkował przedmiotowy budynek przez okres dłuższy niż 5 lat tj. od 7 października 1999r. do 29 stycznia 2007r.Spółka może dokonać korekty VAT w bieżącym okresie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Ad.1)

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.Definicję towaru zawiera art. 2 pkt 6 ustawy, z którego wynika, że towarami są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Z kolei kwestię dostawy gruntu, na którym położone są budynki rozstrzygają przepisy art. 29 ust. 5 ww. ustawy. W przypadku dostawy budynków i budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków albo budowli lub ich części trwale związanych z gruntem. Jeżeli dostawa budynków albo budowli korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

W świetle art. 43 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ww. ustawy o podatku od towarów i usług zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze; Przez towary używane rozumie się:

1. budynki i budowle lub ich części - jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat;
2. pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku.
   
   

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca przy nabyciu ww. nieruchomości nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ponieważ została zakupiona od osoby fizycznej niebędącej podatnikiem podatku VAT.

Zgodnie z art. 43 ust. 6 cyt. ustawy zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych w ust. 2 pkt 1, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a podatnik:

1. miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków;
2. użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.
   
   

Użycie w tym przepisie sformułowania "użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonania czynności opodatkowanych" wskazuje, że chodzi tu o całkowity okres użytkowania tych towarów do działalności opodatkowanej, a nie o okres od zakończenia modernizacji, czy też o okres liczony od momentu przekroczenia ww. kwoty wydatków poniesionych na modernizację.

Zatem, aby cytowany przepis art. 43 ust. 6 wyłączający zwolnienie od podatku VAT, znalazł zastosowanie, wszystkie trzy wyżej wspomniane warunki muszą zostać spełnione łącznie. Niewystąpienie jednego z nich oznacza konieczność zastosowania zwolnienia przy sprzedaży używanych budynków, budowli i ich części. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca poniósł wydatki na ulepszenie budynku, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej i miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków. Jednak użytkował budynek w okresie dłuższym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych tj. od 1999r. do 2007r. Zatem w przedmiotowej sytuacji nie będzie miało zastosowania wyłączenie ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 6 ustawy, ponieważ nie zostały spełnione łącznie przesłanki zawarte w tym przepisie.

Podsumowując do przedmiotowej dostawy budynku wraz z gruntem będzie miało zastosowanie zwolnienie z podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy.

Ad.2)

W kwestii możliwości dokonania korekty wystawionej faktury dokumentującej sprzedaż przedmiotowej nieruchomości ze stawką 22% stwierdzić należy co następuje:W myśl art. 106 ust. 1 ww. ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. Zgodnie z art. 108 ust. 1 ww. ustawy w przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty.

Minister Finansów, na podstawie delegacji zawartej w art. 106 ust. 8 ww. ustawy przepisami § 16 - 17 rozporządzenia z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.) określił m. in. zasady wystawiania faktur korygujących.W myśl § 17 ust. 1 ww. rozporządzenia fakturę korygującą wystawia się również, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury. Z powyższego wynika, iż w przypadku wystawienia faktury, o której mowa w art. 108 ust. 1 ww. ustawy, cyt. wyżej przepisy rozporządzenia nie wprowadzają żadnych ograniczeń co do możliwości skorygowania ww. faktury poprzez wystawienie faktury korygującej.

Jednakże należy mieć na uwadze przepis § 16 ust. 4 tego rozporządzenia, w myśl którego sprzedawca jest obowiązany posiadać potwierdzenie odbioru faktury korygującej przez nabywcę; nie dotyczy to eksportu towarów, przypadków określonych w § 11 ust. 2 pkt 3, wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz dostawy towarów, dla której miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju. Potwierdzenie odbioru faktury korygującej stanowi podstawę do obniżenia kwoty podatku należnego w rozliczeniu za miesiąc, w którym sprzedawca otrzymał to potwierdzenie, a przypadku podatników, o których mowa w art. 99 ust. 2 i 3 ustawy - w rozliczeniu za kwartał, w którym to potwierdzenie otrzymali, z uwzględnieniem zasad, o których mowa w art. 21 ust. 1 ustawy. Zatem Wnioskodawca jest uprawniony do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za miesiąc, w którym otrzyma potwierdzenie odbioru faktury korygującej przez nabywcę.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w przedmiotowym zakresie należy uznaćza prawidłowe

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.