W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca od 1989 roku był właścicielem działki rolnej, którą nabył razem z żoną w wyniku umowy przekazania gospodarstwa rolnego oraz nieodpłatnego przeniesienia własności. W 1991 roku w wyniku umowy kupna sprzedaży Strona wraz z żoną nabyła grunt rolny, który decyzją Urzędu Rejonowego w Płocku (z uwagi na możliwość ich zabudowy zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego Gminy, który uległ w 2003r. dezaktualizacji), podzielono na 10 działek. W okresie od sierpnia 2007r. do października 2007r. Wnioskodawca sprzedał trzy działki wydzielone z gruntu rolnego oraz pięć z pozostałego gruntu. Dla dwóch działek wydana była decyzja o warunkach zabudowy. Pozostałe działki jako rolne były sprzedawane za zgodą Agencji Nieruchomości Rolnych w Warszawie, która zrezygnowała z prawa pierwokupu. Status działek rolnych jako gruntów ornych potwierdza wypis z rejestru gruntów. Dla przedmiotowych działek nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a działki te nie są objęte decyzją o warunkach zabudowy. Z uzupełnienia wniosku wynika, iż zgodnie ze Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Stara Biała uchwalonego przez Radę Gminy uchwałą, sprzedane przez Wnioskodawcę działki rolne położone są na terenach potencjalnego rozwoju o dominacji funkcji mieszkaniowej.

Wnioskodawca i Jego żona z posiadania działek nie czerpali korzyści. Na przedmiotowym gruncie Strona nie prowadziła działalności rolniczej i nie była zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca obecnie jest inwalidą i pobiera rentę. Żona natomiast jest kosmetyczką i płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych w formie karty podatkowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż przedmiotowych działek podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy nie jest działalnością gospodarczej sprzedaż majątek posiadanego wraz z żoną od 18 lat, a ze względu na stan zdrowia jest już niepotrzebny. Zdaniem Strony dostawa przedmiotowego gruntu jest zwolniona z opodatkowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) - zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez pojęcie towary w świetle art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. W myśl przepisu art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z ww. przepisów wynika, iż dostawa gruntów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy sprzedawcy można przypisać znamiona działalności gospodarczej prowadzonej z zamiarem wykonywania jej w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia częstotliwości, przez zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonego działania. O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat) ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności lub zamiar powtarzalności.

Z kolei na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy zwalnia się od podatku od towarów i usług dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Opodatkowaniu podlegają zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe, zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych - tylko te, których przedmiotem są tereny budowlane lub przeznaczone pod zabudowę. O budowlanym przeznaczeniu gruntów decyduje przeznaczenie gruntu wynikające decyzji właściwych władz dokonujących przekwalifikowania gruntów na cele budowlane, z założeń określonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku kwalifikacja wynikająca ze Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego.

Przedstawione okoliczności faktyczne sprawy wskazują, iż Wnioskodawca zakupił grunt, nie wykorzystywał go na cele rolnicze, nie czerpał z jego posiadania korzyści i następnie dokonał jego podziału w celu odsprzedaży, co wyczerpuje znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 w/w ustawy zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 10.000 euro. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Zwolnienie to zgodnie z art. 113 ust. 13 pkt 1 lit d ustawy nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz podatników dokonujących dostawy terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę.

Zgodnie z powyższym sprzedaż wydzielonych i przekwalifikowanych gruntów, oznacza wykonywanie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, a Strona dokonując dostawy zachowała się jak podatnik podatku od towarów usług. W takiej sytuacji dostawa działek przeznaczonych pod zabudowę kwalifikuje te czynności jako działalność gospodarczą podejmowaną w celach zarobkowych.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujące przepisy o podatku od towarów i usług, stwierdza się, że dokonana przez Wnioskodawcę dostawa działek budowlanych lub przeznaczonych pod zabudowę (znajdujących się na terenie zabudowy mieszkaniowej wynikającej z założeń do Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego oraz z decyzji Urzędu Gminy ustalającej warunki) kwalifikuje te czynności jako działalność gospodarczą podejmowaną w celach zarobkowych. Zatem, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1, w związku z art. 2 pkt 6 ustawy. Stawka podatku zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy dla tych dostaw wynosi 22%.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.