W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca zamierza sprzedać działkę oznaczoną numerem geodezyjnym 4X/X, położoną w miejscowości S. Przedmiotowa nieruchomość nie jest objęta aktualnym planem zagospodarowania przestrzennego, jest jednak objęta "studium(...)", w myśl którego ww. grunt oznaczono zapisem "łąki i pastwiska". Przedmiotowa działka figuruje również w ewidencji gruntów i budynków, z którego wynika, iż nieruchomość oznaczona numerem 4X/X położona w miejscowości S. to tereny zurbanizowane, niezabudowane.

Względem omawianej nieruchomości Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w dniu 27 czerwca 2007 r. wydał decyzję umarzającą postępowanie o wydanie zezwolenia na nabycie prawa własności wymienionego gruntu Spółce "M". Podstawą umorzenia ww. postępowania był wypis z ewidencji gruntów w myśl, którego nieruchomość położona w miejscowości S. nie jest nieruchomością rolną i nie należy do gruntów leśnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w wyżej opisanym przypadku istnieje podstawa do zastosowania zwolnienia z podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedmiotowej sprawie znajduje zastosowanie zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, sprzedaż tego rodzaju terenów zakwalifikować należy jako "dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę".

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów - stosownie do treści art. 7 ust. 1 powołanej ustawy - rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast za towar ustawa o podatku od towarów i usług uznaje rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty (vide art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.).

W świetle powołanych norm prawnych sprzedaż nieruchomości gruntowych podlega regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji winna być opodatkowana podatkiem VAT.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 ze zm.) kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.

Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego (vide art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r.). W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (w myśl zapisów art. 4 ust. 2 ww. ustawy) określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:

1. lokalizację inwestycji terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;
2. sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

Ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtują, wraz z innymi przepisami, sposób wykonywania prawa własności nieruchomości - vide art. 6 ust. 1 cyt. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Jednakże w celu określenia polityki przestrzennej gminy, w tym lokalnych zasad zagospodarowania przestrzennego, rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzania studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (...) - vide art. 9 ust. 1 ww. ustawy.

Studium sporządza się dla obszaru w granicach administracyjnych gminy, a ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych (art. 9 ust. 3 i 4). Należy jednak wskazać, iż studium nie jest aktem prawa miejscowego.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Miasto i Gmina X zbywa w drodze sprzedaży nieruchomość gruntową oznaczoną numerem geodezyjnym 4X/X, położoną w miejscowości S. Przeznaczenie gruntu nie jest określone w aktualnym planie zagospodarowania przestrzennego. Istniejące "Studium(...)" definiuje omawiane grunty jako "łąki i pastwiska". Natomiast ewidencja gruntów i budynków prowadzona dla obszaru administracyjnego miejscowości S. wskazuje, iż nieruchomość oznaczona numerem 4X/X to tereny zurbanizowane, niezabudowane.

Ponieważ studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy X i ewidencja gruntów zawierają rozbieżne informacje, należy uznać, że grunty położone w miejscowości S. są nieruchomościami nierolnymi i nieleśnymi. Ewidencja gruntów obejmująca obszarem przedmiotową nieruchomość definiuje jej charakter jako tereny zurbanizowane i niezabudowane. Stosownie zaś do zapisów załącznika nr 6 pkt 3 ppkt 4 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001 r. Nr 38, poz. 454) do zurbanizowanych terenów niezabudowanych zalicza się grunty niezabudowane, przeznaczone w planach zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę, wyłączone z produkcji rolniczej i leśnej.

Powyższy status gruntów potwierdza również decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nr 4XX/07 z dnia 27 czerwca 2007 r.

W związku z faktem, iż zwolnienie od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT dotyczy nieruchomości niezabudowanych innych niż przeznaczone pod zabudowę i budowlę wskazać należy, iż nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Przedmiotowe zwolnienie dotyczy bowiem gruntów takich jak rolne lub leśne.

Zgodnie ze stanem faktycznym zawartym we wniosku przedmiotowa nieruchomość jest nieruchomością nierolną i nieleśną czyli nie może korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.

Mając zatem na uwadze treść powołanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, stwierdzić należy, iż zbywana nieruchomość winna być opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Jana Dekana 6, 64-100 Leszno.