|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: budynek używany, grunty, nieruchomości, przeniesienie, sprzedaż gruntów, sprzedaż nieruchomości, sprzedaż praw, stawki podatku, użytkowanie wieczyste, zabudowa, zbycie praw, zwolnienia z podatku od towarów i usług | |
| Data: 2007-11-28 | |
|
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawcy przysługuje roszczenie o oddanie w użytkowanie wieczyste zabudowanej nieruchomości położonej w miejscowości X. Nieruchomość jest zabudowana dwoma budynkami - halami połączonymi łącznikiem, stacją paliw płynnych, budynkiem portierni oraz ogrodzeniem z przeznaczeniem na prowadzenie działalności usługowo - handlowej, które zostały wybudowane w latach 1961-1964, a oddane do użytku w roku 1964 i 1965. Ww. budynki i budowle zostały wybudowane ze środków wnioskodawcy jako inwestora. Znajdują się w faktycznym władaniu Spółdzielni X oraz Składnicy Y. Spółdzielnie te weszły we władanie nieruchomości jako następcy prawni Spółdzielni Z, która przejęła nieruchomość we władanie nieodpłatnie na podstawie uchwały Zarządu i Prezydium Rady Wnioskodawcy. Obie spółdzielnie wynajmują pomieszczenia w ww. budynkach i budowlach. Po wpisaniu w księdze wieczystej prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz z prawem własności budynków i budowli na rzecz wnioskodawcy zamierza on sprzedać te prawa. Od zakończenia budowy budynków i budowli upłynęło ponad pięć lat licząc od końca roku, w którym zakończono budowę obiektów. W momencie ich nabycia (lub budowy) wnioskodawcy nie przysługiwało i nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego od dokonywanych zakupów. Wybudowanie nastąpiło w okresie przed lipcem 1993 r. (tj. przed wejściem w życie przepisów o podatku od towarów i usług). Wnioskodawca nie będzie miał również prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdyż towar w momencie jego nabycia będzie zwolniony przedmiotowo z podatku od towarów i usług jako towar używany, a nabycie nastąpi dodatkowo nieodpłatnie z mocy wyroku sądu. Wnioskodawca nie dokonywał wydatków na ulepszenie budynków i budowli i nie użytkował ich w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz ze znajdującymi się na gruncie nieruchomościami - budynkami i budowlami jako towarami używanymi podlega zwolnieniu z podatku od towarów i usług? Zdaniem wnioskodawcy powyższa sprzedaż jest zwolniona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. W myśl art. 43 ust. 2 ww. ustawy przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się: budynki i budowle lub ich części - jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów minęło co najmniej 5 lat. Ustawodawca jednak ograniczył prawo do korzystania ze zwolnienia z podatku od towarów i usług w przypadku sprzedaży używanych budynków. Zgodnie z art. 43 ust. 6 ustawy zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do dostawy towarów w postaci budynków, budowli i ich części, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a podatnik:
Przy sprzedaży gruntów zabudowanych, podstawę opodatkowania ustala się na podstawie art. 29 ust. 5 ustawy, który stanowi, iż w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, nie wyodrębnia się z podstawy opodatkowania wartości gruntu. W konsekwencji, gdy z obniżonej stawki podatku od towarów i usług korzysta sprzedawany obiekt budowlany, to taką samą stawkę należy zastosować do sprzedaży gruntu, na którym obiekt jest usytuowany. A więc, jeżeli sprzedawany obiekt jest zwolniony z podatku od towarów i usług jako towar używany, to grunt również korzysta ze zwolnienia z podatku od towarów i usług. Przy czym zgodnie z Uchwałą Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 08.01.2007 r. sygn. akt I FPS 1/2006 oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste stanowi dostawę towarów. Ponadto na podstawie § 8 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27.04.2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97 poz. 970 ze zm.), zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu podlega zwolnieniu od podatku od towarów i usług w przypadku dostawy budynków i budowli trwale z gruntem związanych, albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku VAT lub opodatkowane stawką w wysokości 0%. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zaistniałego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock. |
|
| 2007-11-28 |