W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka cypryjska, dokonała w 2001 r. zakupu lokalu mieszkalnego. Spółka używała lokal ponad 5 lat. Spółka zamierza sprzedać ww. lokal. Podkreślenia wymaga fakt, że w momencie nabycia nieruchomości, Spółka nie była podatnikiem podatku VAT, rejestracji podatkowej nie dokonała również po tym fakcie. W związku z tym, Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. W piśmie z dnia 07.11.2007 r., będącym uzupełnieniem wniosku Spółka podniosła, iż lokal, który zamierza sprzedać jest przeznaczony na cele mieszkaniowe.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka postąpi prawidłowo, jeśli sprzedaż posiadanych przez nią nieruchomości uzna za zwolnione z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 w związku z ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, towarem używanym w świetle przepisów ustawy o VAT, są budynki i budowle jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów minęło co najmniej 5 lat.

Zgodnie z art. 43 ust. 2 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem, że nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie, o którym mowa powyżej, stosuje się, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

• brak prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu sprzedawanej nieruchomości, oraz



• od końca roku, w którym zakończono budowę nieruchomości minęło co najmniej 5 lat.

Transakcja nabycia nieruchomości nastąpiła w 2001 r., a wiec na gruncie nieobowiązującej już ustawy z dnia 08.01.1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U.Nr 11, poz. 50 ze zm.). Spółka, nie była w momencie nabycia zarejestrowanym podatnikiem VAT.

W myśl przepisu art. 25 ust. 3 ustawy o VAT z 1993 r., obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie dokonali zgłoszenia rejestracyjnego. W związku z tym postanowieniem, Spółce jako niezarejestrowanemu dla potrzeb podatku VAT podmiotowi, nie przysługiwało wówczas prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Z przedstawionych powyżej argumentów, dobitnie wynika, że oba warunki uprawniające do zastosowania zwolnienia z podatku VAT, zostały przez Spółkę spełnione, dlatego też sprzedaż nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) - zwanej dalej ustawą, zwalnia się od podatku dostawę obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich część, z wyjątkiem obiektów i ich części, które mają być zasiedlane lub zamieszkane po raz pierwszy; zwolnienie nie dotyczy części budynków przeznaczonych na cele inne niż mieszkaniowe. Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy, przez pierwsze zasiedlenie - należy rozumieć wydanie pierwszemu nabywcy lub pierwszemu użytkownikowi obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części do użytkowania w wykonywaniu czynności podlegających opodatkowaniu.

Z treści wniosku wynika, iż Spółka zamierza sprzedać lokal mieszkalny, który używała przez 5 lat. Zatem, w świetle ww. przepisów lokal mieszkalny nie jest lokalem po raz pierwszy zasiedlonym i jego dostawa będzie zwolniona z podatku od towarów i usług. Należy zaznaczyć, iż przepisy powołane przez Wnioskodawcę nie mają zastosowania w przedstawionej sytuacji, bowiem dostawa lokalu mieszkalnego korzysta ze zwolnienia stosownie do postanowień art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, a nie na podstawie przepisów dotyczących dostawy towarów używanych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.