W dniu 9 lipca 2007 r. Wnioskodawca ustanowił spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego. W fakturze VAT, sankcjonującej dokonanie transakcji, do wartości netto doliczono podatek VAT obliczony wg stawki 22%. Od końca roku, w którym ukończono budowę przedmiotowego budynku upłynęło więcej niż 5 lat. Spółdzielnia nie poniosła żadnych wydatków na ulepszenie tego lokalu, jak również nie korzystała z prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego zarówno z jego nabyciem, jak i ulepszeniem. Do dnia ustanowienia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego, lokal posiadał status lokalu użytkowego i użytkowany był na podstawie umowy najmu przez osobę na rzecz której zostało ustanowione spółdzielcze własnościowe prawo do tegoż lokalu użytkowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółdzielnia prawidłowo opodatkowała ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego stawką 22% zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2007 r. o podatku od towarów i usług, czy też dokonana transakcja korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy zgodnie z treścią art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego. Zwolnienie przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy nie ma zastosowania do tych części budynków, które są przeznaczone na cele inne niż mieszkaniowe. Z przepisu tego wynika, iż zwolnienie dotyczyć może wyłącznie dostawy obiektów budownictwa mieszkaniowego oraz części takich obiektów (nieprzeznaczonych na cele niemieszkalne), która realizowana jest na rynku wtórnym i obejmuje również lokale objęte prawami spółdzielczymi. Zatem czynność ustanowienia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego, niezależnie od tego, czy dokonana jest na rynku pierwotnym czy wtórnym, stanowi dostawę towarów w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług i podlega opodatkowaniu podstawową stawką podatku VAT, tj. 22%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju. Definicję towaru zawiera art. 2 pkt 6 ustawy, z którego wynika, że towarami są również budynki i budowle lub ich części, a także grunty. Aby dostawa nieruchomości podlegała opodatkowaniu, musi być, w świetle obowiązujących przepisów, dokonana przez podatnika podatku od towarów i usług, wykonującego samodzielnie działalność gospodarczą.

W myśl art. 7 ust. 1 pkt 5 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego. W świetle powyższego ustanowienie spółdzielczego prawa do lokalu zostało zrównane - dla celów podatku od towarów i usług - z prawem do rozporządzania towarem jak właściciel. Dlatego też ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu stanowi dostawę towarów i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy zwalnia z podatku dostawę obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyjątkiem obiektów i ich części, które mają być zasiedlone lub zamieszkałe po raz pierwszy; zwolnienie nie dotyczy części budynków przeznaczonych na cele inne niż mieszkaniowe.

Z kolei obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części (lokale) przeznaczone na cele inne niż mieszkaniowe mogą korzystać ze zwolnienia zawartego w art. 43 ust. 1 pkt. 2 ustawy, jednak pod pewnymi warunkami.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ww. ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Przez towary używane rozumie się:

1. budynki i budowle lub ich części - jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat,
   
2. pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku.
   
   

Jednak w myśl art. 43 ust. 6 ustawy o VAT zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych w ust. 2 pkt 1, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a podatnik:

1. miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków,
   
2. użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.
   
   

Użycie w tym przepisie sformułowania "użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych" wskazuje, że chodzi tu o całkowity okres użytkowania tych towarów do działalności opodatkowanej, a nie o okres od zakończenia modernizacji, czy też okres liczony od momentu przekroczenia ww. kwoty wydatków poniesionych na modernizację.

Zatem, aby cytowany przepis art. 43 ust. 6 wyłączający zwolnienie od podatku znalazł zastosowanie, wszystkie trzy wyżej wspomniane warunki muszą zostać spełnione łącznie. Niewystąpienie jednego z nich oznacza konieczność zastosowania zwolnienia przy sprzedaży używanych budynków, budowli i ich części.

W świetle powyższego stwierdzić należy, iż Wnioskodawca ustanawiając spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego dokonuje dostawy lokalu użytkowego. Przedmiotowy lokal spełnia definicję towaru używanego - od końca roku, w którym ukończono budowę budynku, w którym zlokalizowany jest przedmiotowy lokal upłynęło więcej niż 5 lat. W przedmiotowej sytuacji nie będzie miało zastosowania wyłączenie ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 6 ustawy, ponieważ nie zostały spełnione przesłanki zawarte w tym przepisie. Wnioskodawca nie poniósł żadnych nakładów na ulepszenie przedmiotowego lokalu. Zatem do przedmiotowej dostawy - ustanowienia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego - będzie miało zastosowanie zwolnienie z podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.