Pytanie:

Zdaniem Spółki powołującej się na Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług, udzielanie pożyczek zaklasyfikowane jest jako usługa pośrednictwa finansowego. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług zwolnione z opodatkowania VAT są usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy o VAT, który pod pozycją nr 3 zawiera między innymi usługi pośrednictwa finansowego. Powołując się na przepisy art. 27 ust. 3 i 4 ustawy o VAT Spółka wskazuje, iż jako tzw. usługi niematerialne świadczone są w miejscu siedziby usługobiorcy, tj. w analizowanym przypadku na terytorium Polski. Jednocześnie, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, polscy usługobiorcy usług niematerialnych świadczonych na ich rzecz przez podmioty zagraniczne są podatnikami z tytułu tych czynności, co oznacza, iż są oni zobowiązani do rozliczenia importu usług, o którym mowa w art. 2 pkt 9 ustawy o VAT.

POSTANOWIENIE

Naczelnik Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu, działając na podstawie przepisów:

- art. 14 a § 1, § 3, § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 z późn. zm.),

po rozpatrzeniu wniosku w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego, w zakresie podatku od towarów i usług, postanawia uznać za prawidłowy pogląd Podatnika, wyrażony w złożonym wniosku.

UZASADNIENIE

Z przedstawionego w złożonym wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskująca w związku z prowadzoną działalnością zamierza zawrzeć umowę pożyczki pieniężnej, na mocy której podmiot mający siedzibę w Niemczech (Pożyczkodawca) zobowiąże się do udzielenia Spółce pożyczki, natomiast Spółka (Pożyczkobiorca) zobowiąże się do zwrotu pożyczki z uwzględnieniem oprocentowania należnego Pożyczkodawcy z tytułu udzielenia pożyczki. Wysokość oprocentowania przewidzianego w umowie będzie na poziomie rynkowej wielkości odsetek. Będzie to pożyczka krótkoterminowa z przeznaczeniem na zbudowanie pożądanego poziomu zapasów surowców. Pożyczkodawca nie jest udziałowcem Spółki.

Zdaniem Spółki powołującej się na Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług, udzielanie pożyczek zaklasyfikowane jest jako usługa pośrednictwa finansowego. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług zwolnione z opodatkowania VAT są usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy o VAT, który pod pozycją nr 3 zawiera między innymi usługi pośrednictwa finansowego. Powołując się na przepisy art. 27 ust. 3 i 4 ustawy o VAT Spółka wskazuje, iż jako tzw. usługi niematerialne świadczone są w miejscu siedziby usługobiorcy, tj. w analizowanym przypadku na terytorium Polski. Jednocześnie, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, polscy usługobiorcy usług niematerialnych świadczonych na ich rzecz przez podmioty zagraniczne są podatnikami z tytułu tych czynności, co oznacza, iż są oni zobowiązani do rozliczenia importu usług, o którym mowa w art. 2 pkt 9 ustawy o VAT.

Wnioskująca zwróciła się o potwierdzenie prawidłowości Jej stanowiska.

Ustosunkowując się do przedstawionej powyżej kwestii, stwierdzić należy co następuje;

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 2 pkt 9 cyt. ustawy, przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 4 przywoływanej ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium kraju.

Jak wynika z powyższych regulacji, nabywca usług świadczonych przez podmiot zagraniczny jest z tego tytułu podatnikiem podatku od towarów i usług, jeżeli usługi te uznane są za świadczone na terytorium Polski - dochodzi w tym przypadku do podlegającego opodatkowaniu importu usług.

Na gruncie przepisów podatkowych w zakresie podatku od towarów i usług miejsce świadczenia usług określa się w oparciu o przepisy art. 27 i 28 ustawy o VAT.

Ogólna reguła wyrażona w art. 27 ust. 1 ww. ustawy o VAT stanowi, iż w przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi - miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności - miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28.

Odstępstwo od tej zasady przewidziane zostało m. in. w art. 27 ust. 3 pkt 2 ww. ustawy, zgodnie z którym w przypadku gdy usługi, o których mowa w ust. 4, są świadczone na rzecz podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę, miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania.

Przepis ust. 3 stosuje się do usług bankowych, finansowych i ubezpieczeniowych łącznie z reasekuracją, z wyjątkiem wynajmu sejfów przez banki (art. 27 ust. 4 pkt 4 ww. ustawy).

Jeżeli zatem, jak wskazała Wnioskująca pożyczka, która będzie udzielona Jej przez kontrahenta mającego siedzibę na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium Polski, należą do usług pośrednictwa finansowego, to w sytuacji opisanej w złożonym wniosku dojdzie do podlegającego opodatkowaniu na zasadach określonych w polskich przepisach podatkiem od towarów i usług importu usług, z tytułu którego podatnikiem będzie Wnioskująca.

Wskazać jednocześnie należy, iż organ podatkowy dokonując interpretacji prawa podatkowego w trybie art. 14 a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), nie dokonuje klasyfikacji opisanego we wniosku świadczenia, opierając się w tym zakresie na klasyfikacji dokonanej przez Podatnika. To podatnik sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach. Tut. organ podatkowy, opierając się na klasyfikacji dokonanej przez Podatnika, dokonał wyłącznie prawnopodatkowej oceny usługi nabywanej od podatnika mającego siedzibę w innym kraju członkowskim UE.

Uwzględniając powyższe, Naczelnik Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu postanowił jak w sentencji. W zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych stanowisko tut. organu podatkowego zawarte zostało w odrębnym postanowieniu.

Przedmiotowa interpretacja co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskującą i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.

Referencje